خدايگان وزيران و پادشاه صدور

خدايگان وزيران و پادشاه صدور شاعر : انوري که با نفاذ تو هست از قضا فراموشم خدايگان وزيران و پادشاه صدور که از تجاوز او همچو ديگ مي‌جوشم يکي ز آتش جور سپهر بازم خر در آن لباچه که تشريف داده‌اي دوشم عجب مدار که امروز مر مرا ديدست که عشوه‌اي بخرم وان لباچه بفروشم ز بهر خسرو سيارگان همي خواهد همي برآيد از اين غصه دم به دم هوشم وگرنه جفته نهد با قباي کحلي خويش بگو چگونه کنم با کدامشان کوشم ستارگان را صدره به من شفيع آورد هزار بار گرفته...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

خدايگان وزيران و پادشاه صدور

شاعر : انوري

که با نفاذ تو هست از قضا فراموشم		خدايگان وزيران و پادشاه صدور
که از تجاوز او همچو ديگ مي‌جوشم		يکي ز آتش جور سپهر بازم خر
در آن لباچه که تشريف داده‌اي دوشم		عجب مدار که امروز مر مرا ديدست
که عشوه‌اي بخرم وان لباچه بفروشم		ز بهر خسرو سيارگان همي خواهد
همي برآيد از اين غصه دم به دم هوشم		وگرنه جفته نهد با قباي کحلي خويش
بگو چگونه کنم با کدامشان کوشم		ستارگان را صدره به من شفيع آورد
هزار بار گرفته است اندر آغوشم		بدان بهانه که تا آستينش بوسه دهد
وليک من نه حريفان خواب خرگوشم		ز چاپلوسي اين گربه هيچ باقي نيست
که در پناه تو من شير شير او دوشم		مرا زبون نتواند گرفت روبه‌وار
کزو به کف چو حسود تو خون همي نوشم		به کردگار که انصاف من ازو بستان
هموت بنده و هم منت حلقه در گوشم		نه آنکه بر من و بر آسمانت فرمان نيست
که بعد از اين سخن او به گوش ننيوشم		مرا به دفع چنو خصم التفات تو بس
ز جاه تست که در مجلس تو خاموشم		به نعمتت که ورقهاش جمله محو کنم
بدان نگه نکنم من که بي‌تن و توشم		خطي کشيده‌ام ار خط در اين ورق بکشند
دماغ مه بخراشم ز بسکه بخروشم		يقين شناس که گر ديگران سخن گويند
کلاه گوشه‌ي عرشست ترک و شبوشم		بدو چگونه دهم کسوتي که از شرفش
بلي و باز تفاخر کند ازو دوشم		ز پرده‌دار تو تشريف باشد آنچه دهد
قباي کحلي او کافرم اگر پوشم		وگر برهنه بمانم چو آفتاب و مهش