به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي

به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي شاعر : اوحدي مراغه اي دلم ز انديشه خون کردي که بس مشکل معمايي! به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي به صد جايت نشان گفتند و جون جستم نه در جايي ز صد شهرت خبر دادند و چون رفتم نه در شهري همي بينم ترا، ليکن چو ميجويم نه پيدايي همي جويم ترا، ليکن چو مي‌يابم نه در دستي چو بگريزم ز پيش تو مرا هم باز پيش آيي چو در خيزم به کوي تو ز پيشم زود بگريزي غلط کردم، چه ميگويم؟ نه دوري از برم کايي به فکرت هر شبي تا روز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي

شاعر : اوحدي مراغه اي

دلم ز انديشه خون کردي که بس مشکل معمايي!		به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي
به صد جايت نشان گفتند و جون جستم نه در جايي		ز صد شهرت خبر دادند و چون رفتم نه در شهري
همي بينم ترا، ليکن چو ميجويم نه پيدايي		همي جويم ترا، ليکن چو مي‌يابم نه در دستي
چو بگريزم ز پيش تو مرا هم باز پيش آيي		چو در خيزم به کوي تو ز پيشم زود بگريزي
غلط کردم، چه ميگويم؟ نه دوري از برم کايي		به فکرت هر شبي تا روز بنشينم که: ايي تو
که گر خواهي جهاني را درين يک ذره بنمايي		نبودست از وصال تو مرا يک ذره نوميدي
چنان پيوسته‌اي در ما که: پندارم که خود مايي		چنان بنشسته‌اي در دل که ميگويم: تويي دل خود
ترا خواهم که دي بودي و امروزي و فردايي		نميخواهم کساني را که امروزند و فردا نه
ترا رخهاست کان رخها بغير خويش ننمايي		از آن خويشي کند با تو دل بيخود که در پرده
که همچون اوحدي او را ز دل دادند بينايي		نمي‌پوشي رخ از بينش، ولي رويت کسي بيند
کزين جا چون گذر کردي خراباتست و رسوايي		به بويي، اي ز دل آشفته، زين ساغر قناعت کن