حضرت ستر معلا ديده‌ام

حضرت ستر معلا ديده‌ام شاعر : خاقاني ذات سيمرغ آشکارا ديده‌ام حضرت ستر معلا ديده‌ام کز حجاب قاف عنقا ديده‌ام قاف تا قافم تفاخر مي‌رسد حضرتي کز پرده پيدا ديده‌ام در صدف در است و در حوت آفتاب در حظيره‌ي انس حوا ديده‌ام در مدينه قدس مريم يافتم بر سر عرش معلا ديده‌ام حضرت بلقيس بانوي سبا هم به نور غيب بينا ديده‌ام چشم زرقا را کشيده کحل غيب هدهد دين را تولا ديده‌ام انيت بلقيسي که بر درگاه او محرم کحل مسيحا ديده‌ام اينت زرقائي که...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

حضرت ستر معلا ديده‌ام

شاعر : خاقاني

ذات سيمرغ آشکارا ديده‌ام		حضرت ستر معلا ديده‌ام
کز حجاب قاف عنقا ديده‌ام		قاف تا قافم تفاخر مي‌رسد
حضرتي کز پرده پيدا ديده‌ام		در صدف در است و در حوت آفتاب
در حظيره‌ي انس حوا ديده‌ام		در مدينه قدس مريم يافتم
بر سر عرش معلا ديده‌ام		حضرت بلقيس بانوي سبا
هم به نور غيب بينا ديده‌ام		چشم زرقا را کشيده کحل غيب
هدهد دين را تولا ديده‌ام		انيت بلقيسي که بر درگاه او
محرم کحل مسيحا ديده‌ام		اينت زرقائي که چشم خضر ازو
کاين چنين بلقيس و زرقا ديده‌ام		من کيم خواه از يمن خواه از عرب
بر درش بهروز و لالا ديده‌ام		قيصر از روم و نجاشي از حبش
پيش صفه‌اش خادم آسا ديده‌ام		روز جوهر نام و شب عنبر لقب
هر دو را محکوم دريا ديده‌ام		جوهر و عنبر سپيد است و سياه
نشره‌ي رضوان و حورا ديده‌ام		آب دست و خاک پايش را ز قدر
از بنات‌النعش و جوزا ديده‌ام		پيشگاه حضرتش را پيش کار
در پرستاري به يک جا ديده‌ام		آن سه دختر و آن سه خواهر پنج وقت
داه اين درگاه والا ديده‌ام		هفت خاتون را در اين خرگاه سبز
شاه اين خرگاه مينا ديده‌ام		بر درش بسته ميان خرگاه‌وار
قربه‌ي زرين و سقا ديده‌ام		بر لب بحر کفش خورشيد و ابر
هفت دستنبوي زيبا ديده‌ام		در کف بخت بلندش ز اختران
هم به باغ ملک آبا ديده‌ام		ميوه‌ي شاخ فريبرز ملک
بر فراز تاج دارا ديده‌ام		گوهر کان فريدون شهيد
افتخار دين و دنيا ديده‌ام		عصمة الدين صفوة الاسلام را
خسروان را جان و ملجا ديده‌ام		بارگاه عصمة الدين روز بار
هم زبيده هم زليخا ديده‌ام		مصر و بغداد است شروان تا در او
هم خديجه هم حميرا ديده‌ام		از سر زهد و صفا در شخص او
بانوان را قدر زهرا ديده‌ام		آن خديجه همتي کز نسبتش
صخره و محراب اقصي ديده‌ام		آستان حضرتش را از شرف
هفت مردان را مجارا ديده‌ام		رابعه زهدي که پيشش پنج وقت
خانقاه از چرخ اعلي ديده‌ام		خوان آگاه دلش را از صفا
مهر و مهر دين مهيا ديده‌ام		بر دل مومين و جان ممنش
ساره را سياره سيما ديده‌ام		آسيه توفيق و سارا سيرت است
تا نه‌پنداري که عمدا ديده‌ام		چشم دزديدم ز نور حضرتش
نور پاک و طور سينا ديده‌ام		موسيم، کاني انا الله يافتم
ز آنکه من نور تجلي ديده‌ام		هر که در من ديد چشمش خيره ماند
بر چهارم چرخ خضرا ديده‌ام		حضرتش را هم به نور حضرتش
هم به فضل حق تعالي ديده‌ام		نور عرش حق تعالي را به چشم
ستر عالي را هويدا ديده‌ام		کعبه است ايوان خسرو کاندر او
در حرم شهباز بيضا ديده‌ام		کعبه را باشد کبوتر در حرم
ساعد اقبال ماوا ديده‌ام		هر زمان اين شاه‌باز ملک را
من شکارش جان دانا ديده‌ام		گر کند شه‌باز مرغان را شکار
زنده در خواب آشکارا ديده‌ام		دوش ديدار منوچهر ملک
طلعتش اين باره زيبا ديده‌ام		چند بارش ديده‌ام در خواب ليک
تاجدار و مجلس آرا ديده‌ام		هم در اين ايوان نو برتخت خويش
چون ستاره‌ي صبح رخشا ديده‌ام		لوح پيشانيش را از خط نور
با درخت سبز برنا ديده‌ام		اندر ايوانش روان يک چشمه آب
دست دولت شاخ پيرا ديده‌ام		چشمه پنهان در حجاب و بر درخت
جمله را عيش مهنا ديده‌ام		يک جهان دل زين‌درخت و چشمه شاد
کين دو را نور موفا ديده‌ام		گفتم اي شاه اين درخت و چشمه چيست
کز کرمشان بر تو نعما ديده‌ام		گفت نشناسي درخت و چشمه‌اي
هر دو با هم سعد و اسما ديده‌ام		چشمه بانوي و درخت است اخستان
فرعها فوق الثريا ديده‌ام		اصلها ثابت صفات آن درخت
ديده را جاي تماشا ديده‌ام		گفت شادم کز درخت و چشمه سار
چهره‌ي ملکت مطرا ديده‌ام		شکر کز بانو و فرزند اخستان
کار شروان دست بالا ديده‌ام		نيز چون هم‌شيره تا شروان رسيد
من تو را قيدافه همتا ديده‌ام		آسمان سترا! ستاره همتا!
محرم اين کعبه‌ام تا ديده‌ام		کعبه را ماند در عاليت و من
خوانده‌ام وندر کتب‌ها ديده‌ام		گرچه اخبار زنان تاجدار
باستان را نام و آوا ديده‌ام		از فرنگيس و کتايون و هماي
وز کفايت راي زبا ديده‌ام		از سخا وصف زبيده خوانده‌ام
هيچ بانو خوانده‌ام يا ديده‌ام		کافرم گر چون تو در اسلام و کفر
کعبه را دير چليپا ديده‌ام		گر به بوي طمع گفتم مدح تو
قاب قوسين او ادني ديده‌ام		مدح تو حق است و حق را با دلت
کش عطا بخش و توانا ديده‌ام		پيش آرم ذات يزدان را شفيع
کز همه عيبش مبرا ديده‌ام		پيشت آرم نظم قرآن را شفيع
کاسمانش خاک بطحا ديده‌ام		پيشت آرم کعبه‌ي حق را شفيع
کاسم او ياسين و طه ديده‌ام		پيشت آرم مصطفائي را شفيع
کز هدي‌شان عز والا ديده‌ام		پيشت آرم چار يارش را شفيع
کز دو عالمشان تبرا ديده‌ام		پيشت آرم هفت مردان را شفيع
کز جهان‌داريش طغرا ديده‌ام		پيشت آرم جان افريدون شفيع
کز شرف کسريش مولا ديده‌ام		پشت آرم جان فخر الدين شفيع
کاين سفر دل را تمنا ديده‌ام		کز پي حج رخصتم خواهي ز شاه
چون مفرح دفع سودا ديده‌ام		دل درين سوداست يک لفظ تو را
جاه تو جان سوز اعدا ديده‌ام		دولتت جاويد بادا کز جلال
بسته‌ي مرگ مفاجا ديده‌ام		تا ابد بادت بقا کاعدات را
تحفه اين ابيات غرا ديده‌ام		بهترين نوروزي درگاه را