گل سوري دگر بجلوه گري

گل سوري دگر بجلوه گري شاعر : خواجوي کرماني مي‌کند صيد بلبل سحري گل سوري دگر بجلوه گري مي‌برند آب لاله برگ طري بطراوت سمن رخان چمن يا نسيم بنفشه‌ي طبري بوي گيسوي يار مي‌شنوم پيش رخسار او ز خوش نظري گل بستان فروز دم نزند دوست مي‌خواندم بکبک دري بر درش بسکه دوست مي‌خوانم قصب جامه‌ام شود شکري چون نويسم حديث لعل لبش بود آهو و عين بي بصري پيش چشمش حديث نرگس مست دمبدم لعل پاره‌ي جگري مردم چشمم افکند بر زر بي رخ و زلف او ز بيخبري...