خوشست عمر دريغا که جاوداني نيست

خوشست عمر دريغا که جاوداني نيست شاعر : سعدي پس اعتماد بر اين پنج روز فاني نيست خوشست عمر دريغا که جاوداني نيست مدام رونق نوباوه‌ي جواني نيست درخت قد صنوبر خرام انسان را وليک اميد ثباتش چنانکه داني نيست گليست خرم و خندان و تازه و خوشبوي طمع مکن که درو بوي مهرباني نيست دوام پرورش اندر کنار مادر دهر که در طبيعت اين گرگ گله‌باني نيست مباش غره و غافل چو ميش سر در پيش که بي‌وفايي دور فلک نهاني نيست چه حاجتست عيان را به استماع بيان؟ که باز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

خوشست عمر دريغا که جاوداني نيست

شاعر : سعدي

پس اعتماد بر اين پنج روز فاني نيست		خوشست عمر دريغا که جاوداني نيست
مدام رونق نوباوه‌ي جواني نيست		درخت قد صنوبر خرام انسان را
وليک اميد ثباتش چنانکه داني نيست		گليست خرم و خندان و تازه و خوشبوي
طمع مکن که درو بوي مهرباني نيست		دوام پرورش اندر کنار مادر دهر
که در طبيعت اين گرگ گله‌باني نيست		مباش غره و غافل چو ميش سر در پيش
که بي‌وفايي دور فلک نهاني نيست		چه حاجتست عيان را به استماع بيان؟
که باز در عقبش نکبتي خزاني نيست؟		کدام باد بهاري وزيد در آفاق
بهاي مهلت يک روزه زندگاني نيست		اگر ممالک روي زمين به دست آري
که خانه ساختن آيين کارواني نيست		دل اي رفيق درين کاروانسراي مبند
به دوستي که جهان جاي کامراني نيست		اگر جهان همه کامست و دشمن اندر پي
که ديگرت خبر از لذت معاني نيست		چو بت‌پرست به صورت چنان شدي مشغول
که کنج خلوت صاحبدلان مکاني نيست		طريق حق رو و در هر کجا که خواهي باش
که پاي بند عنا، جز جهان ستاني نيست		جهان ز دست بدادند دوستان خداي
که از زبان بتر اندر جهان زياني نيست		نگاه دار زبان تا به دوزخت نبرد
رهي سليم‌تر از کوي بي‌نشاني نيست		عمل بيار و علم بر مکن که مردان را
که کار مرد خدا جز خداي خواني نيست		کف نياز به درگاه بي‌نياز برآر
اميد خرمن و اقبال آن جهاني نيست		مخور چو بي‌ادبان گاو و تخم کايشان را
علي‌الخصوص مر آن دوست را که ثاني نيست		مکن که حيف بود دوست برخود آزردن
چو مرد را به ارادت صدف دهاني نيست		چه سود ريزش باران وعظ بر سر خلق
سپاس دار که جز فيض آسماني نيست		زمين به تيغ بلاغت گرفته‌اي سعدي
نرفت دجله که آبش بدين رواني نيست		بدين صفت که در آفاق صيت شعر تو رفت
به سر برد، که سعادت به پهلواني نيست		نه هر که دعوي زورآوري کند با ما
مکن که بوي خوش از مشتري نهاني نيست		ولي به خواجه‌ي عطار گو، ستايش مشک