کوچولوي تپل مپل

بحثي در چاقي در کودکان
 

ممکن است تا به حال با کودکاني برخورد کرده باشيد که خيلي چاق يا فربه هستند. حتي اين امکان وجود دارد که از چاقي يا به اصطلاح تپل بودن آنها لذت ببريد. اما بهتر است بدانيد گاهي اوقات اين چاقي هاي بيش از حد مي تواند نشانگر يک بيماري باشد و حتي اگر به آنها بي توجه باشيم ممکن است زمينه ساز بيماري هاي خطرناک نيز باشد.
همه شاهد هستيم که چاقي چه مشکلاتي براي مبتلايان ايجاد مي کند و علاوه بر اين سلامتي آنها را نيز به خطر مي اندازد. پژوهش هاي اخير نشان مي دهد چاقي در ناراحتي هاي گردش خون، بيماري هاي قلبي و ناراحتي هاي استخواني مي تواند اثرات تعيين کننده اي بگذارد بهتر است بدانيد رواج چاقي با عوامل متعددي مانند: وضعيت اقتصادي و اجتماعي، جنسيت و سن ارتباط دارد. صرف نظر از معيار خاص، روشن است که افراد چاق استعداد چاقي بيشتري دارند. علاوه بر اين پر وزني در دوران کودکي با چاقي در مراحل بعدي زندگي ارتباط داشته و همبستگي بالايي ميان نسبت هاي وزن با قد در پنج سالگي و بيست و دو سالگي وجود دارد همچنين امروزه به علت عوامل متعددي چون گسترش آپارتمان نشيني و... کودکان کم تحرک شده و در نتيجه مي توانند دچار اين بيماري گردند.
شواهد متعدد نشان مي دهد چاقي مي تواند ناشي از زياده روي در خوردن مواد کالري زا يا مصرف ناکافي کالري در فعاليت هاي روزانه باشد. کودکان چاق رفتارهاي خوردنشان با همسالان غيرچاق تفاوت دارد. معمولا ديده شده افراد چاق هنگام خوردن کمتر مکث مي کنند. در يک فاصله زماني لقمه بيشتري مي بلعند و لقمه را کمتر مي جوند در نتيجه سرعت خوردن آنها بيشتر مي شود.
احتمال دارد روابط کودک چاق با همسالانش به طور غيرمستقيم تحت تاثير چاقي قرار گيرد.
زيرا فعاليت کم و چالاک نبودن که همواره با چاقي همراه است، در شرايط گوناگون موجب انزواي اجتماعي و طرد کودک چاق شود. از اين رو به نظر مي رسد کودک چاق با مشکلات رواني قابل توجهي دست به گريبان شود.
خوردن ممکن است با محرک هاي اجتماعي يا جسمي به شدت پيوند داشته باشد. زيرا در برخي موقعيت ها تقريبا به صورت خودکار درمي آيد. علاوه بر آن برخي از مردم مي آموزند براي غلبه بر حالت هاي خستگي، اضطراب و... به خوردن پناه ببرند.
نظر به يادگيري اجتماعي که احتمالاً پرنفوذترين نظريه رواني است به تاثير عوامل زيستي توجه دارد اما يادگيري هاي اجتماعي را در الويت قرار مي دهد. اين نظريه بر آن تاکيد دارد که مشکلات خوردن و فعاليت نکردن نيز همانند هر رفتار ديگري آموخته مي شود. کودکان چگونگي خوردن والدين و اطرافيان خود را مشاهده و از آن تقليد مي کنند و اين نوع خوردن کم کم در آنها تقويت مي شود و همين طور خوردن با لذتي آني تقويت مي شود در حالي که پيامدهاي منفي اضافه وزن پس از چندي ظاهر مي شود.
درمان چاقي به شيوه يادگيري اجتماعي مي کوشد الگوهاي آموخته شده توسط شخص فربه را از بين ببرد و الگوهايي با سازگاري بيشتر جايگزين آنها کند. در تحقيقي که از سوي روانشناسان صورت گرفته مشخص شده نوزادان چاق در مقايسه با نوزادان عادي از نظر وزن، از تحرک و جنبش کمتري برخوردار هستند. به عبارت ديگر نوزادان معمولي از حرکت و تحرک بيشتري نسبت به نوزادان پر وزن برخوردار هستند.
اما در کل الگوهاي صحيح خوردن را به فرزندان خود آموزش دهيد و همچنين مشکل چاقي کودک را جدي بگيريد.
منبع: ماهنامه کودک شماره 63.