درستایش پیامبر

انی وان اک قدکفرت بدینه
هل اکفرن بمحکم الایات

اوماحوت فی ناصع الالفاظ من
حکم روداع للهوی و عظات

وشرابعٍ لو انهم عقلوا بها
ماقید العمران بالعادات

نعم المدبر و الحیکم و انه
رب الفصاحه مصطفی الکلمات

رجل الحجا رجل السیاسه والدها
بطل حلیه النصر و الغارات

ببلاغه القرآن قدغلب النهی
وبسیفه انهی علی الهامات

من دونه الابطال من کل الوری
من غائب او حاضر او آت(1)

یعنی :
- من اگر چه مسلمان نیستم، آیا می توانم به آیات محکم قرآن کفر ورزم؟
- یا به پندها و اندرزهایی که درآن آیات آمده است، همه بازدارنده ی نفس از هوی و هوس، همه در لباس شکوهمندترین واژه ها
- یا به قوانینی که اگر مردمان آن قوانین را درک می کردند، برای عمران و تمدن جهان، به هیچ آیین دیگری روی نمی آوردند.
- محمد بهترین چاره ساز و بهترین فرزانه بود، او خداوند فصاحت بود، و گوینده ی سخنان گزیده.
- محمد یگانه مرد خرد و کشورداری و هوشمندی بود، قهرمانی بود هم پیمان با پیروزی و تاراج سپاه کفر.
- محمد با بلاغت قرآن، بر همه ی خردها چیره گشت، و سرها [ی دشمنان معنویات بشری] را زیر سایه ی شمشیرگرفت.
- قهرمانان [تاریخ بشر]، چه گذشتگان، چه اکنونیان و چه آیندگان، همه و همه، در پایه ای فروتر از پایه ی محمد جای دارند...
$ ب - سخن شبلی شمیل، درباره ی امام علی بن ابی طالب«ع»:
الامام علی بن ابی طالب، عظیم العظماء، نسخه مفرده، لم یرلها الشرق ولا الغرب صوره طبق الاصل، لا قدیماً و لاحدیثا.
یعنی :
امام علی بن ابی طالب، بزرگ بزرگان است. او یکتا نسخه ای است که خاور و باختر، در گذشته و حال، صورتی به سان آن، که مطابق با اصل باشد، به خود ندیده است.(2)

پی نوشت ها :

1. نقل از کتاب «محمد والقرآن» - تألیف الشیخ کاظم آل نوح عراقی، چاپ المطبعه العربیه، بغداد(1354هـ.ق)، ص181.
2. «الامام علی صوت العداله الانسانیه» - تألیف جرج سجعان جرداق، چاپ بیروت، دارالفکرالعربی، ج1، ص37؛ «حساسترین فراز تاریخ یا داستان غدیر»- تألیف جمعی از دبیران مشهد، چاپ نهم، تهران، انتشارات فجر(1355ش)، ص292.