برخی از نامزدان مسند ریاست جمهوری به جای اینکه حامی قشر مظلوم و ضعیف جامعه باشند بیشتر به دنبال منافع اشراف و ثروتمندان جامعه هستند. با نگاهی اجمالی به طرح و برنامه های این چنین افرادی به خوبی متوجه خواهیم شد که این دسته افراد بیشتر به دنبال اقتصاد لیبرال سرمایه داری هستند تا عملیاتی کردن فاکتورهای اقتصاد اسلامی.

آنچه که من از مردم می خواهم، عبارت است از اینکه همه با همه قوا، با همه توان، با همه نشاط، در روز بیست و دوی خرداد پای صندوق های رأى حاضر بشوند و رأی بدهند. خدای متعال با آن ملتی است که می اندیشد، تصمیم می گیرد، انتخاب می کند، و برای خدا و در راه خدا به آن انتخاب عمل می کند

آن کسانی که نامزد ریاست جمهوری می شوند و در شورای نگهبان صلاحیت آنها زیر ذره بین قرار می گیرد و شورای نگهبان صلاحیت آنها را اعلام می کند، اینها همه شان صالحند

به کی رای بدهند؟ شاخص این است که شعارهای انقلاب بایستی به وسیله مسؤولین و منتخبین ما روز به روز زندہ تر شود. این شاخص است. ربطی به جناح بندی ها ندارد، ربطی به اسم ها ندارد.

اعضایی را انتخاب کنید که در درجه اول با ایمان، کاردان، لایق، باعرضه و امانت دار باشند. این مسؤولیت امانتی است که به دست آنها سپرده می شود؛ امانت رأی شماست

این ملت آگاه و هشیار و خون داده و رنج کشیده، اگر دیدند عنصر وابسته ای به مجلس راه یافته است، دست دراز می کنند و او را از مجلس بیرون می اندازند. این که ما این همه روی تدین تکیه می کنیم، برای این است

وقتی یک ملت یکپارچه و یکدست باشد و مسؤولان کشور همه با یکدیگر همدل و همراه باشند، شمشیر دشمن کند می شود و جرأت نمی کند به چنین کشور و ملتی نظر بد بیندازد و با او به چشم توطئه نگاه کند.

اصلح کسی است که هم به ترقی و پیشرفت کشور و توسعه اقتصادی و غیراقتصادی بیندیشد؛ هم زیر توهمات مربوط به توسعه، آن چنان محو و مات نشود که از یاد قشرهای مظلوم و ضعیف غافل بماند.

مردم هم نگاه کنند و اصلح را انتخابات کنند. اصلح کسی است که با نیازی که شما برای جامعه می فهمید، تطبیق کند و بتواند نیازهای جامعه را برآورده سازد.

باید بگردید، بین خودتان و خدا حجت پیدا کنید؛ یعنی بتوانید از راهی بروید که اگر خدای متعال پرسید شما به چه دلیل به این فرد رأی دادید، بتوانید بگویید به این دلیل. بین خودتان و خدا، دلیل و حجتی فراهم کنید و بعد با خیال راحت بروید رای بدهید.