با توجه به ويژگى ها و مخاطرات دانشجويان و دانشگاه، امام خمينى(ره) در آثار خويش درباره اهميت و جايگاه و نقش دانشگاه و دانشجو سخن بسيار و تأكيد فراوان دارند. دانشگاه و دانشجو را موتور حيات نظام، سنگرسازندگى يا تخريب، اميد ملت، مركز همه چيز، پايگاه تعيين سعادت يا شقاوت ملت، محور تمام مسايل در پيشرفت يا انحطاط، نجات يا هلاكت كشور و بزرگترين مؤسسه مؤثر مى دانند و تأكيد مى فرمايند كه اگر ويژگى ها و توانايى هاى دانشجو در راه انقلاب اسلامى و فرهنگ دينى و معنويت قرار گيرد ضامن سعادت ملت است و اگر مورد سوء استفاده دشمنان اسلام قرار گيرد مركز گسترش فساد و پايگاه شقاوت ملت و كشور مى گيرد .

دنياى شگفت و تو در توى دل، شناختنى است. از بركت همين شناخت، مى‏توان آن را در مسير درست، هدايت كرد. گرچه دل، هادى ماست، اما ما هم مى‏توانيم هادى دل شويم. دل ما را به اين سمت و سو مى‏كشاند، ما هم مى‏توانيم آن را در بستر كشش‏هاى مطلوب و حق قرار دهيم. آن را به عنوان يك «ظرف» بشناسيم كه محتواى آن، با تصميم و اراده و انتخاب ما تأمين و پُر مى‏شود. قلب پيشوا، قلب پيرو

ديرزمانى است كه جوانان كشورهاى اسلامى، كه از تابش وحى و زلال‏معارف ناب الهى بهره مى‏برند، باشيوه‏هاى گوناگون و متنوع دشمن‏در راهزنى فكر و فرهنگ رو به رويند. پيروزى انقلاب اسلامى ايران، اين حساسيت ناپيدا را به صورت‏آشكار در آورد و سردمداران استكبار را به اظهار نظر شفاف‏واداشت. امروز دشمن به خوبى دريافته است كه ما جوانان با ويژگى‏هايى‏همانند

شيعه به متابعت از سيره رسول الله ـ صلّي الله عليه و آله و سلم ـ و در نظر گرفتن تقدس اماكن ديني و مذهبي, بنيانگذار زيباترين ابنيه ويژه نيايش و عبادت در جهان اسلام است. هر چند صرف عبادت به درگاه پروردگار در پايه گذاري اين مكان هدف اصلي بوده, اما جنبه هاي اجتماعي و رويارويي مردم و همدلي و چهره به چهره شدن و جامعه شناسي تعاون و همياري[1] و همفكري در انجام فرايض ديني و رعايت تشريفات مذهبي نيز مدّ نظر بوده اند.