اخلاق و توصیه‌ها
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِذَا طَلَبْتُم الْحاجَةَ فَمَجِّدُوا اللهَ الْعَزِیزَ الْجَبَّارَ وَ امْدَحُوهُ وَ اثْنَوا عَلَیهِ تَقُولُ: یا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطَی وَ یا خَیرَ مَنْ سُئِلَ، یا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ.
هر گاه [از خدا] حاجت می خواهید، خداوندِ عزّتمند چیره را تمجید کنید، و او را مدح کنید و بر او ثنا گویید می گویی: «یا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطَی وَ یا خَیرَ مَنْ سُئِلَ، یا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ؛ ای بخشنده ترین کسی که عطا کرد، ای بهترین کسی که از او درخواست شد، ای مهربان ترین کسی که از او مهربانی خواسته شد.»
بحار الانوار، ج 90، ص 315
امام صادق علیه السلام فرمودند:
قَالَ مُوسَی بْنُ عِمْرَانَ (علیه السلام): یا رَبِّ اَی الْاَعْمَالِ اَفْضَلُ عِنْدَک؟ فَقَالَ: حُبُّ الْاَطْفَالِ، فَاِنِّی فَطَرْتُهُم عَلَی تَوْحِیدِی فَاِن اَمَتُّهُم اَدْخَلْتُهُم بِرَحْمَتِی جَنَّتِی.
موسی بن عمران (علیه السلام) گفت: پروردگارا! کدام عمل، نزد تو برترین است؟ فرمود: «دوست داشتن کودکان؛ چرا که من، آنان را بر توحید خود سرشته ام. اگر آنان را بمیرانم به رحمت خودم آنان را وارد بهشتم خواهم کرد.»
بحار الانوار، ج 101، ص 97
امام صادق علیه السلام فرمودند:
یجِبُ لِلْوَالِدَینِ عَلَی الْوَلَدِ ثَلَاثَةُ اَشْیاءَ: شُکرُهُما عَلَی کلِّ حَالٍ وَ طَاعَتُهُمَا فِیمَا یاْمُرَانِهِ وَ ینْهَیانِهِ عَنْهُ فِی غَیرِ مَعْصِیةِ اللهِ وَ نَصیحَتُهُمَا فِی السِّرِّ وَ الْعَلَانِیةِ.
پدر و مادر، سه حق بر فرزند دارند: سپاسگزاری از آنان در همه حال، فرمانبرداری از آنان در هر آنچه به او امر و نهی می‌کنند، غیر از نافرمانی خدا و خیر خواهد برای آنان در نهان و آشکار.
بحار الانوار، ج 75، ص 236
امام صادق علیه السلام فرمودند:
- فِی قَولِهِ تَعَالَی: (وَ بِالْوَالِدَینِ اِحْسَاناً) (سوره اسراء،‌ آیه23.) -: اَلْاِحْسَانُ اَنْ تُحسِنَ صُحبَتَهُما، وَ اَلَّا تُکلِّفَهُمَا اَنْ یسْألَاک شَیئاً مِمَّا یحْتَاجَانِ اِلَیهِ وَ اِنْ کانَا مُسْتَغنِیینِ.
درباره این سخن خداوند متعال که فرمود: (و نیکی کنید به پدر و مادر) -: نیکی کردن، این است که با آنان خوبْ همراهی کنی و این که آنان را به زحمت نیندازی که چیزی از نیازهایشان را از تو بخواهند (و پیش از گفتن برآورده سازی.) هر چند توانگر باشند.
بحار الانوار، ج 71، ص 40
امام صادق علیه السلام فرمودند:
... وَ نَهَی [رَسُولُ اللهِ (ص)] اَنْ تَخْرُجَ الْمَرْأَةُ مِنْ بَیتِهَا بِغَیرِ اِذْنِ زَوْجِهَا فَاِنْ خَرَجَتْ لَعَنَهَا کلُّ مَلَک فِی السَّمَاءِ وَ کلُّ شَیءٍ تَمُرُّ عَلَیهِ مِنَ الْجِنِّ وَ الْاِنْسِ حَتَّی تَرْجِعَ اِلَی بَیتِهَا.
پیامبر (صلّی الله علیه و آله) نهی فرمودند از اینکه زن بدون اجازه شوهرش از خانه اش خارج شود و اگر چنین کرد تمامی فرشتگان آسمان و همه جنیان و انسانهایی که او از کنار آنها عبور می کند بر او لعنت می فرستند تا زمانی که به خانه خویش باز گردد.
بحار الانوار، ج 73، ص 329
امام رضا علیه السلام - به کسی که از ایشان اجازه خواست تا برای سلطان، کار کند - فرمودند:
اِنْ کنْتَ تَعْلَمُ اَنَّک اِذَا وُلّیتَ عَمِلْتَ فِی عَمَلِک بِمَا اَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللهِ (ص) ثُمَّ تُصَیرُ اَعْوَانَک وَ کتَّابَک اَهْلَ مِلَّتِک فَاِذَا صَارَ اِلَیک شَیءٌ وَاسَیتَ بِهِ فُقَرَاءَ الْمُوْمِنینَ حَتَّی تَکونَ وَاحِداً مِنْهُمْ کانَ ذَا بِذَا، وَ اِلّا فَلَا.
اگر می دانی که چنانچه به کار گماشته شدی، در آن مقام، به آنچه پیامبر خدا دستور داده عمل می کنی و دستیاران و دبیرانت را از هم‌کیشانت می گماری و هر گاه چیزی به تو رسید، آن را با مومنان ( شیعیان) فقیر، تقسیم می کنی تا خود نیز یکی از مومنان باشی، اینها [گناهِ] آن کار را جبران می کند، در غیر این صورت، مُجاز نیستی.
بحار الانوار، ج 49، ص 335.