عضویت
العربیة
English
چهارشنبه، 27 آبان 1405
( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادتهاى خالصانهاش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحتها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
مجموعه برنامه ها و مسابقات ماه مبارک رمضان (99)
اعمال روزانه ماه مبارک رمضان
اوقات شرعی مراکز استانها در سال 1399
ویژه نامه پرسمان کرونا
تولیدات صوت و فیلم پرتال فرهنگی راسخون
آینده اینجاست
عدالت برای همه
پرسش و پاسخ های موضوعی
سوالات خود را از مشاوران ما بپرسید
کلیپ تصویری | سرود ملی جمهوری اسلامی ایران با کیفیت بسیار بالا
مقالات
چندرسانهای
گالری تصاویر
مشاوره
پرسش و پاسخ
انجمنها
اخبار و تحلیل
احادیث
سبک زندگی
نرم افزار
موبایل
مشاهیر
پیامک
ویژه نامه
تولیدات فرهنگی
ادامه...
مسیر جاری
صفحه اصلی
موضوعات
احادیث
اخلاقی
اخلاق و توصیهها
اخلاق و توصیهها
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إذا دَخَلَ شَهرُ رَمَضانَ فَلِلّهِ فیهِ شَرطٌ، قالَ اللّهُ تَعالى: « فَمَن شَهِدَ مِنکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ»، فَلَیسَ للرَّجُلِ إذا دَخَلَ شَهرُ رَمَضانَ أن یَخرُجَ إلاّ فی حَجٍّ، أو عُمرَةٍ، أو مالٍ یَخافُ تَلَفَهُ، أو أخٍ یَخافُ هَلاکَهُ، ولَیسَ لَهُ أن یَخرُجَ فی إتلافِ مالِ أخیهِ، فَإِذا مَضَت لَیلَةُ ثَلاثٍ وعِشرینَ فَلیَخرُج حَیثُ شاءَ.
وقتى ماه رمضان وارد مىشود، خداوند در آن شرطى دارد. خداوند فرموده است: «پس، هر کس از شما این ماه را شاهد بود، آن را روزه بگیرد». پس وقتى ماه رمضان وارد شد، شخص نمىتواند بیرون رود، مگر براى حج، یا عمره، یا مالى که بیم دارد تلف شود، یا برادرى که مى ترسد هلاک گردد. نیز حق ندارد براى تلف کردن مال برادرش بیرون رود. پس چون شب بیست و سوم گذشت، مى تواند هر جا که خواست، برود.
تهذیب الاحکام: ج ۴ ص ۲۱۶
امام علی علیه السلام فرمودند:
لَیسَ لِلعَبدِ أن یَخرُجَ فی سَفَرٍ إذا حَضَرَ شَهرُ رَمَضانَ؛ لِقَولِ اللّهِ عز و جل: «فَمَن شَهِدَ مِنکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ». (البقرة : ۱۸۵)
سزاوار نیست وقتى که ماه رمضان مى رسد، بنده به سفر برود؛ چون خداوند فرموده است: «پس، هر کس از شما این ماه را شاهد بود، آن را روزه بگیرد».
بحار الانوار: ج ۹۶ ص ۳۲۲
امام علی علیه السلام در یکى از روزهاى عید فرمودند:
فِی بَعْضِ الْأَعْیادِ: إِنَّمَا هُوَ عِیدٌ لِمَنْ قَبِلَ اللَّهُ صِیامَهُ وَ شَکرَ قِیامَهُ؛ وَ کلُّ یوْمٍ لَا یعْصَى اللَّهُ فِیهِ فَهُوَ عِیدٌ.
این عید کسى است که خدا روزهاش را پذیرفته، و نماز او را ستوده است، و هر روز که خدا را نافرمانى نکنند، آن روز عید است.
نهج البلاغه: حمکت 428
امام علی علیه السلام فرمودند:
شَرُّ الْإِخْوَانِ مَنْ تُکلِّفَ لَهُ.
بدترین دوست آن است که براى او به رنج و زحمت افتى.
نهج البلاغه: حمکت 479
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْجَهْلِ أَنْ یتَعَلَّمُوا، حَتَّى أَخَذَ عَلَى أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ یعَلِّمُوا.
خدا از مردم نادان عهد نگرفت که بیاموزند، تا آن که از دانایان عهد گرفت که آموزش دهند.
نهج البلاغه: حمکت 478
امام علی علیه السلام فرمودند:
أَشَدُّ الذُّنُوبِ، مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ.
سختترین گناهان، گناهى است که گناهکار آن را سبک شمارد.
نهج البلاغه: حمکت 477
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَا الْمُجَاهِدُ الشَّهِیدُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ؛ لَکادَ الْعَفِیفُ أَنْ یکونَ مَلَکاً مِنَ الْمَلَائِکةِ.
پاداش مجاهد شهید در راه خدا، بزرگتر از پاداش عفیف پاکدامنى نیست که قدرت بر گناه دارد و آلوده نمىگردد، همانا عفیف پاکدامن، فرشتهاى از فرشتههاست.
نهج البلاغه: حمکت 474
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَا لِابْنِ آدَمَ وَ الْفَخْرِ؟! أَوَّلُهُ نُطْفَةٌ وَ آخِرُهُ جِیفَةٌ، وَ لَا یرْزُقُ نَفْسَهُ وَ لَا یدْفَعُ حَتْفَهُ.
فرزند آدم را با فخرفروشى چه کار؟ او که در آغاز نطفهاى گندیده، و در پایان مردارى بد بو است، نه مىتواند روزى خویشتن را فراهم کند، و نه مرگ را از خود دور نماید.
نهج البلاغه: حمکت 454
امام علی علیه السلام فرمودند:
زُهْدُک فِی رَاغِبٍ فِیک، نُقْصَانُ حَظٍّ؛ وَ رَغْبَتُک فِی زَاهِدٍ فِیک، ذُلُّ نَفْسٍ.
دورى تو از آن کس که خواهان تو است نشانه کمبود بهره تو در دوستى است، و گرایش تو به آن کس که تو را نخواهد، سبب خوارى تو است.
نهج البلاغه: حمکت 451
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَنْ عَظَّمَ صِغَارَ الْمَصَائِبِ، ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِکبَارِهَا.
کسى که مصیبتهاى کوچک را بزرگ شمارد، خدا او را به مصیبتهاى بزرگ مبتلا خواهد کرد.
نهج البلاغه: حمکت 448
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَنِ اتَّجَرَ بِغَیرِ فِقْهٍ، فَقَدِ ارْتَطَمَ فِی الرِّبَا.
کسى که بدون آموزش فقه اسلامى تجارت کند، به رباخوارى آلوده شود.
نهج البلاغه: حمکت 447
امام علی علیه السلام فرمودند:
إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً یخْتَصُّهُمُ اللَّهُ بِالنِّعَمِ لِمَنَافِعِ الْعِبَادِ، فَیقِرُّهَا فِی أَیدِیهِمْ مَا بَذَلُوهَا، فَإِذَا مَنَعُوهَا نَزَعَهَا مِنْهُمْ، ثُمَّ حَوَّلَهَا إِلَى غَیرِهِمْ.
خدا را بندگانى است که براى سود رساندن به دیگران، نعمتهاى خاصّى به آنان بخشیده، تا آن گاه که دست بخشنده دارند نعمتها را در دستشان باقى مىگذارد، و هر گاه از بخشش دریغ کنند، نعمتها را از دستشان گرفته و به دست دیگران خواهد داد.
نهج البلاغه: حمکت 425
امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَن تَطَیَّبَ بِطیبٍ أوَّلَ النَّهارِ وهُوَ صائِمٌ لَم یَفقُد عَقلَهُ.
هر کس که روزه دار است، اگر اوّلِ روز عطر بزند، عقلش را از دست نمىدهد.
بحار الانوار: ج ۹۶ ص ۲۹۰
امام صادق علیه السلام فرمودند:
أفضَلُ سَحورِکُمُ السَّویقُ وَالتَّمرُ.
بهترین سحرى هاى شما، سویق و خرماست.
بحار الانوار: ج ۹۶ ص ۳۱۲
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا صُمتُم فَاستاکوا بِالغَداةِ ولا تَستاکوا بِالعَشِیِّ، فَإِنَّهُ لَیسَ مِن صائِمٍ تَیبَسُ شَفَتاهُ بِالعَشِیِّ إلاّ کانَ نورا بَینَ عَینَیهِ یَومَ القِیامَةِ.
چون روزه گرفتید، صبح، مسواک بزنید و شب، مسواک نزنید؛ چون هیچ روزه دارى نیست که شب، لب هایش خشک شود، مگر آن که روز قیامت، نورى پیشاپیش او خواهد بود.
مکارم الاخلاق: ج ۱ ص ۱۱۴
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
أفضَلُ سَحورِکُمُ السَّویقُ وَالتَّمرُ.
بهترین سحرى هاى شما، سویق و خرماست.
بحار الانوار: ج ۹۶ ص ۳۱۲
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
نِعمَ سَحورُ المُؤمِنِ التَّمرُ.
خرما، سحرىِ خوبى براى مومن است.
بحار الانوار: ج ۶۲ ص ۲۹۶
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
تَعاوَنوا بِأَکلِ السَّحورِ عَلى صِیامِ النَّهارِ، وبِالنَّومِ عِندَ القَیلولَةِ عَلى قِیامِ اللَّیلِ
با سحرى خوردن، روزه دارىِ روز را و با خواب قیلوله (نیم روز)، شب زنده دارى را یارى کنید.
تهذیب الاحکام: ج ۴ ص ۱۹۹
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
تَسَحَّروا ولَو بِجُرَعِ الماءِ، ألا صَلَواتُ اللّهِ عَلَى المُتَسَحِّرینَ!
سحری بخورید هر چند که یک جرعه آب باشد. همانا درود خدا بر کسانی باد که سحری میخورند.
بحار الانوار: ج ۹۷ ص ۳۴۴ ؛ کنز العمّال: ح ۲۳۹۷۴
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
تَسَحَّروا مِن آخِرِ اللَّیلِ؛ وهُوَ الغِذاءُ المُبارَکُ.
آخر شب، سحرى بخورید و آن، غذاى بابرکتى است.
کنز العمّال: ح ۲۳۸۹۰
<<
<
51
52
53
54
55
>
>>