عضویت
العربیة
English
چهارشنبه، 27 آبان 1405
( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادتهاى خالصانهاش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحتها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
مجموعه برنامه ها و مسابقات ماه مبارک رمضان (99)
اعمال روزانه ماه مبارک رمضان
اوقات شرعی مراکز استانها در سال 1399
ویژه نامه پرسمان کرونا
تولیدات صوت و فیلم پرتال فرهنگی راسخون
آینده اینجاست
عدالت برای همه
پرسش و پاسخ های موضوعی
سوالات خود را از مشاوران ما بپرسید
کلیپ تصویری | سرود ملی جمهوری اسلامی ایران با کیفیت بسیار بالا
مقالات
چندرسانهای
گالری تصاویر
مشاوره
پرسش و پاسخ
انجمنها
اخبار و تحلیل
احادیث
سبک زندگی
نرم افزار
موبایل
مشاهیر
پیامک
ویژه نامه
تولیدات فرهنگی
ادامه...
مسیر جاری
صفحه اصلی
موضوعات
احادیث
اخلاقی
اخلاق و توصیهها
اخلاق و توصیهها
امام علی علیه السلام فرمودند:
إِذَا حُییتَ بِتَحِیةٍ فَحَی بِأَحْسَنَ مِنْهَا، وَ إِذَا أُسْدِیتْ إِلَیک یدٌ فَکافِئْهَا بِمَا یرْبِی عَلَیهَا، وَ الْفَضْلُ مَعَ ذَلِک لِلْبَادِئِ.
چون تو را ستودند، بهتر از آنان ستایش کن، و چون به تو احسان کردند، بیشتر از آن ببخش. به هر حال پاداش بیشتر از آن آغاز کننده است.
نهج البلاغه: حمکت 62
امام علی علیه السلام فرمودند:
السَّخَاءُ مَا کانَ ابْتِدَاءً، [فَإِذَا] فَأَمَّا مَا کانَ عَنْ مَسْأَلَةٍ فَحَیاءٌ وَ تَذَمُّمٌ.
سخاوت آن است که تو آغاز کنى، زیرا آنچه با درخواست داده مىشود یا از روى شرم و یا از بیم شنیدن سخن ناپسند است.
نهج البلاغه: حمکت 53
امام علی علیه السلام فرمودند:
قُلُوبُ الرِّجَالِ وَحْشِیةٌ، فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَیه.
دلهاى مردم گریزان است، به کسى روى آورند که خوشرویى کند.
نهج البلاغه: حمکت 50
امام علی علیه السلام فرمودند:
طُوبَى لِمَنْ ذَکرَ الْمَعَادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ، وَ قَنِعَ بِالْکفَافِ، وَ رَضِی عَنِ اللَّهِ.
خوشا به حال کسى که به یاد معاد باشد، براى حسابرسى قیامت کار کند، با قناعت زندگى کند، و از خدا راضى باشد.
نهج البلاغه: حمکت 44
امام علی علیه السلام فرمودند:
لَا قُرْبَةَ بِالنَّوَافِلِ، إِذَا أَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ.
عمل مستحب انسان را به خدا نزدیک نمىگرداند، اگر به واجب زیان رساند.
نهج البلاغه: حمکت 39
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَنْ أَطَالَ الْأَمَلَ، أَسَاءَ الْعَمَلَ.
کسى که آرزوهایش طولانى است، کردارش نیز ناپسند است.
نهج البلاغه: حمکت 36
امام علی علیه السلام فرمودند:
کنْ سَمْحاً وَ لَا تَکنْ مُبَذِّراً، وَ کنْ مُقَدِّراً وَ لَا تَکنْ مُقَتِّراً.
بخشنده باش امّا زیاده روى نکن، در زندگى حسابگر باش امّا سخت گیر مباش.
نهج البلاغه: حمکت 33
امام علی علیه السلام فرمودند:
مِنْ کفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ، إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِیسُ عَنِ الْمَکرُوبِ.
از کفّاره گناهان بزرگ، به فریاد مردم رسیدن، و آرام کردن مصیبت دیدگان است.
نهج البلاغه: حمکت 24
امام علی علیه السلام فرمودند:
أَعْجَزُ النَّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اکتِسَابِ الْإِخْوَانِ، وَ أَعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَیعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمْ.
ناتوانترین مردم کسى است که در دوست یابى ناتوان است، و از او ناتوانتر آن که دوستان خود را از دست بدهد.
نهج البلاغه: حمکت 12
امام علی علیه السلام فرمودند:
خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَکوْا عَلَیکمْ، وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَیکمْ.
با مردم آن گونه معاشرت کنید، که اگر مردید بر شما اشک ریزند، و اگر زنده ماندید، با اشتیاق سوى شما آیند.
نهج البلاغه: حمکت 10
امام علی علیه السلام فرمودند:
الْعِلْمُ وِرَاثَةٌ کَرِیمَةٌ، وَ الْآدَابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَةٌ، وَ الْفِکْرُ مِرْآةٌ صَافِیَةٌ.
دانش، میراثی گرانبها، و آداب، زیورهاى همیشه تازه، و اندیشه، آیینهای شفّاف است.
نهج البلاغه: حمکت 5
امام صادق علیه السلام فرمودند:
صَومُ شَهرِ رَمَضانَ فَرضٌ فی کُلِّ عامٍ، وأدنى ما یَتِمُّ بِهِ فَرضُ صَومِهِ: العَزیمَةُ مِن قَلبِ المُؤمِنِ عَلى صَومِهِ بِنِیَّةٍ صادِقَةٍ، وتَرکُ الأَکلِ وَالشُّربِ وَالنِّکاحِ فی نَهارِهِ کُلِّهِ، وأن یَجمَعَ فی صَومِهِ التَّوَقِّیَ لِجَمیعِ جَوارِحِهِ وکَفَّها عَن مَحارِمِ اللّهِ رَبِّهِ مُتَقَرِّبا بِذلِکَ کُلِّهِ إلَیهِ؛ فَإِذا فَعَلَ ذلِکَ کانَ مُؤَدِّیا لِفَرضِهِ.
روزه ماه رمضان، در هر سال، واجب است و کمترین چیزهایى که وجوب روزه اش با آنها به کمال مى رسد، تصمیم قلبى مومن است (که آن را با نیّت راست، روزه بدارد) و در تمام روز، خوردن و آشامیدن و آمیزش را ترک کند و در روزه اش تلاش خود را در نگهدارى همه اعضایش از حرام هاى الهى قرار دهد و با همه اینها به خداوند، تقرّب بجوید. پس اگر چنین کند، واجبِ این ماه را ادا کرده است.
بحار الانوار: ج ۹۶ ص ۲۹۴
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إذا صُمتَ فَلیَصُم سَمعُکَ وبَصَرُکَ وفَرجُکَ ولِسانُکَ، وتَغُضُّ بَصَرَکَ عَمّا لا یَحِلُّ النَّظَرُ إلَیهِ، وَالسَّمعَ عَمّا لا یَحِلُّ استِماعُهُ إلَیهِ، وَاللِّسانَ مِنَ الکَذِبِ وَالفُحشِ.
هر گاه روزه گرفتى، گوش و چشم و شهوت و زبانت هم روزه باشند، و چشمت را از آنچه نگاه به آن حلال نیست و گوشَت را از آنچه شنیدنش حلال نیست و زبانت را از دروغ و دشنام ، حفظ کن.
بحار الانوار: ج ۹۶ ص ۲۹۵
امام سجاد علیه السلام در دعاى خویش هنگام ورود به ماه رمضان فرمودند:
اللّهُمَّ ... وأعِنّا عَلى صِیامِهِ بِکَفِّ الجَوارِحِ عَن مَعاصیکَ وَاستِعمالِها فیهِ بِما یُرضیکَ؛ حَتّى لا نُصغِیَ بِأَسماعِنا إلى لَغوٍ، ولا نُسرِعَ بِأَبصارِنا إلى لَهوٍ، وحَتّى لا نَبسُطَ أیدِیَنا إلى مَحظورٍ، ولا نَخطُوَ بِأَقدامِنا إلى مَحجورٍ، وحَتّى لا تَعِیَ بُطونُنا إلاّ ما أحلَلتَ، ولا تَنطِقَ ألسِنَتُنا إلاّ بِما مَثَّلتَ، ولا نَتَکَلَّفَ إلاّ ما یُدنی مِن ثَوابِکَ، ولا نَتَعاطى إلاَّ الَّذی یَقی مِن عِقابِکَ.
خداوندا! ... ما را بر روزه دارىِ این ماه یارى کن، با نگه داشتن اعضا از نافرمانى ات و به کارگیرى آنها در آنچه خشنودت مى سازد، تا آن که با گوش هایمان به بیهوده گوش نسپاریم و با چشم هایمان به بازیچه نشتابیم و دستان خویش را به آنچه ممنوع است، نگشاییم و با گام هایمان، به سوى آنچه حرام است، راه نپوییم، و تا آن که شکممان جز از آنچه حلال کرده اى، پُر نشود و زبان هایمان جز به آنچه فرموده اى، گویا نشود و خود را جز در آنچه ما را به پاداش تو نزدیک مى سازد، به زحمت نیفکنیم و جز به آنچه از کیفرت باز مى دارد، نپردازیم.
صحیفه السجادیه: دعای ۴۴
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ الصِّیامَ لَیسَ مِنَ الأَکلِ وَالشُّربِ فَقَط؛ إنَّمَا الصِّیامُ مِنَ اللَّغوِ وَالرَّفَثِ، فَإِن سابَّکَ أحَدٌ أو جَهِلَ عَلَیکَ فَقُل: إنّی صائِمٌ
روزه، تنها پرهیز از خوردن و آشامیدن نیست. همانا روزه، پرهیز از بیهوده گویى و دشنام دادن است. پس اگر کسى دشنامت داد، یا با تو نابخردى کرد، بگو: من روزه ام.
کنز العمّال: ح ۲۳۸۶۴ و ح ۲۳۸۶۶
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَن صامَ یُرائی فَقَد أشرَکَ.
هر کس ریاکارانه روزه بگیرد، شرک ورزیده است.
مجمع البیان: ج ۶ ص ۷۷۱
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَنِ اغتابَ مُسلِماً أو مُسلِمَةً لَم یَقبَلِ اللّهُ تَعالى صَلاتَهُ ولا صِیامَهُ أربَعینَ یَوماً ولَیلَةً ، إلاّ أن یَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ.
هر کس درباره مرد و زن مسلمانى غیبت کند، خداوند تا چهل شبانه روز، نماز و روزه اش را نمى پذیرد، مگر آن که آن شخص از وى درگذرد.
بحار الانوار: ج ۷۵ ص ۲۵۸
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
ما مِن عَبدٍ صالِحٍ یُشتَمُ فَیَقولُ : إنّی صائِمٌ سَلامٌ عَلَیکَ لا أشتِمُکَ کَما شَتَمتَنی، إلاّ قالَ الرَّبُّ ـ تَبارَکَ وتَعالى ـ : «اِستَجارَ عَبدی بِالصَّومِ مِن شَرِّ عَبدی، فَقَد أجَرتُهُ مِنَ النّارِ».
هیچ بنده شایستهاى نیست که دشنامش دهند و بگوید: «من روزه دارم. سلام بر تو! به تو دشنام نمى دهم، آن گونه که دشنامم دادى»، مگر آن که پروردگار متعال گوید: «بنده من از شرّ بنده من، به روزه پناه برد. من هم او را از آتش، پناه دادم».
الکافی: ج ۴ ص ۸۸
امام باقر علیه السلام فرمودند:
إنَّ الکَذبَةَ لَیُفطِرُ الصِّیامَ، وَالنَّظرَةَ بَعدَ النَّظرَةِ، وَالظُّلمَ کُلَّهُ؛ قَلیلَهُ و کَثیرَهُ.
دروغ، روزه را باطل مىکند؛ همچنین نگاهِ پس از نگاه؛ و همه [گونههاى] ستم: اندکش و بسیارش.
بحار الانوار: ج ۹۷ ص ۳۵۲
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
لا تُسابَّ وأنتَ صائِمٌ، فَإِن سَبَّکَ أحَدٌ فَقُل: إنّی صائِمٌ، و إن کُنتَ قائِما فَاجلِس.
وقتى روزه دارى، دشنام مده، و اگر کسى دشنامت داد، بگو: «من روزهام» و اگر ایستاده بودى، بنشین [تا خشمت فرونشیند].
کنز العمّال: ح ۲۳۸۶۸
<<
<
54
55
56
57
58
>
>>