عضویت
العربیة
English
چهارشنبه، 27 آبان 1405
( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادتهاى خالصانهاش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحتها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
مجموعه برنامه ها و مسابقات ماه مبارک رمضان (99)
اعمال روزانه ماه مبارک رمضان
اوقات شرعی مراکز استانها در سال 1399
ویژه نامه پرسمان کرونا
تولیدات صوت و فیلم پرتال فرهنگی راسخون
آینده اینجاست
عدالت برای همه
پرسش و پاسخ های موضوعی
سوالات خود را از مشاوران ما بپرسید
کلیپ تصویری | سرود ملی جمهوری اسلامی ایران با کیفیت بسیار بالا
مقالات
چندرسانهای
گالری تصاویر
مشاوره
پرسش و پاسخ
انجمنها
اخبار و تحلیل
احادیث
سبک زندگی
نرم افزار
موبایل
مشاهیر
پیامک
ویژه نامه
تولیدات فرهنگی
ادامه...
مسیر جاری
صفحه اصلی
موضوعات
احادیث
اخلاقی
اخلاق و توصیهها
اخلاق و توصیهها
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إِذَا حَثَوْتَ اَلتُّرَابَ عَلَى اَلْمَیِّتِ فَقُلْ إِیمَاناً بِکَ وَ تَصْدِیقاً بِبَعْثِکَ «هٰذٰا مٰا وَعَدَنَا اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ » قَالَ وَ قَالَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ یَقُولُ مَنْ حَثَا عَلَى مَیِّتٍ وَ قَالَ هَذَا اَلْقَوْلَ أَعْطَاهُ اَللَّهُ بِکُلِّ ذَرَّةٍ حَسَنَةً.
آنگاه که بر قبر میّت خاک ریختى، بگو: «إِیمَاناً بِکَ وَ تَصْدِیقاً بِبَعْثِکَ هٰذٰا مٰا وَعَدَنَا اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ صلّى اللّه علیه و آله؛ به تو ایمان داریم و روز برانگیخته شدن را تصدیق مىکنیم، این همان است که خدا و رسول او صلّى اللّه علیه و آله به ما وعده دادهاند». سپس حضرت فرمودند: امیر مومنان على علیه السلام نقل مىفرمودند: از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله شنیدم که مىفرمودند: هر که بر قبر مردهاى خاک بریزد و این دعا را بخواند، خداوند براى او در ازاى هر ذرّه خاکى حسنهاى عطا مىفرماید.
الکافی، ج 3، ص 198
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إِذَا أَتَیْتَ بِالْمَیِّتِ اَلْقَبْرَ فَسُلَّهُ مِنْ قِبَلِ رِجْلَیْهِ فَإِذَا وَضَعْتَهُ فِی اَلْقَبْرِ فَاقْرَأْ آیَةَ اَلْکُرْسِیِّ وَ قُلْ بِسْمِ اَللَّهِ وَ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ اِفْسَحْ لَهُ فِی قَبْرِهِ وَ أَلْحِقْهُ بِنَبِیِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ قُلْ کَمَا قُلْتَ فِی اَلصَّلاَةِ عَلَیْهِ مَرَّةً وَاحِدَةً مِنْ عِنْدِ اَللَّهُمَّ إِنْ کَانَ مُحْسِناً فَزِدْ فِی إِحْسَانِهِ وَ إِنْ کَانَ مُسِیئاً فَاغْفِرْ لَهُ وَ اِرْحَمْهُ وَ تَجَاوَزْ عَنْهُ وَ اِسْتَغْفِرْ لَهُ.
هرگاه میت را به قبر رساندى او را از جانب پایین پاى قبر وارد کن و چون در قبر گذارى آیة الکرسى بخوان، سپس بگو: «بِسْمِ اَللَّهِ وَ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ اِفْسَحْ لَهُ فِی قَبْرِهِ وَ أَلْحِقْهُ بِنَبِیِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ؛ بنام خدا و در راه خدا و بر دین رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله، بار خدایا! قبرش را گشاده گردان و او را به پیامبرش ملحق فرما». و آنچه را که به هنگام نماز گفتى بار دیگر از اینجا بگو: «اَللَّهُمَّ إِنْ کَانَ مُحْسِناً فَزِدْ فِی إِحْسَانِهِ وَ إِنْ کَانَ مُسِیئاً فَاغْفِرْ لَهُ وَ اِرْحَمْهُ وَ تَجَاوَزْ عَنْهُ؛ بار خدایا! اگر او نیکوکار بوده پس در احسانش بیافزا و اگر گناهکار بوده، بیامرزش و بر او رحم فرما و از او درگذر». و (به اندازهاى که مىتوانى) برایش استغفار کن.
الکافی، ج 3، ص 194
امام صادق علیه السلام فرمودند:
ینبَغی لأولیاءِ المَیتِ أن یؤْذِنوا إخوانَ المَیتِ بمَوتهِ، فیشهَدونَ جَنازَتَهُ و یصَلُّونَ علَیهِ، فیکسِبُ لَهُمُ الأجرَ و یکسِبُ لِمَیتهِ الاستِغفارَ.
شایسته است که صاحبان عزا برادران دینى میت را از مرگ او با خبر سازند، تا در تشییع جنازه حاضر شوند و بر او نماز خوانند و بدین ترتیب، هم براى آنان اجرى حاصل شود و هم براى میت استغفار به عمل آید.
علل الشرایع: ج ۱، ص ۳۰۱
امام باقر علیه السلام فرمودند:
لَقِّنوا مَوتاکم عِندَ المَوتِ شَهادَةَ أن لا الهَ الاّ اللهُ وَ الِولایَة.
به مردگان خود در وقت احتضار، شهادت «لا اله الا الله» و «ولایت اهلبیت علیهمالسلام» را تلقین کنید.
وسایل الشیعه، ج ٢، ص ٦٦٥
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
آفَةُ الجَمالِ الخُیلاءُ.
آفت زیبایى، غرور است.
میزان الحکمه: 2/ 774؛ بحارالانوار: 77/ 59
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
انّ اللَّهَ تعالى جمیلٌ یحِبُّ الجَمالَ، ویحِبُّ أنْ یرى أثَرَ نِعمَتِهِ على عَبدِهِ، ویبغِضُ البُؤْسَ والتَّباؤسَ.
خداوند متعال زیباست، زیبایى را دوست دارد و دوست دارد اثر نعمت خود را در بندهاش ببیند. او فقر و فقرنمایى را دشمن دارد.
میزان الحکمه: 2/ 772؛ کنزالعمال: 1716
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إنَّ المَیِّتَ لَیَفرَحُ بِالتّرَحُّمِ عَلَیهِ وَ اِلاستِغفارِ لَهُ کما یَفرَحُ الحَیُّ بِهَدِتَّةٍ تُهدی اِلیه.
شخص مرده از ترحم و طلب مغفرت برای او خوشحال و مسرور میشود همان گونه که یک آدم زنده از دریافت یک هدیه شاد و خوشحال میگردد.
وسایل الشیعه، ج ٢، ص ٦٥٥
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِنّ اَهلَ جَهنَّمَ اذا دَخلوها هَوَوا فیها مسیرهَ سبعینَ عاماً (فَتَضْرِبُهُم زَفیرُها) فَاِذا بلغوا اعلاها قُمِعوا بِمقامِعَ مِن الحَدیدِ وَ أُعیدوا فی دَرَکها!
اهل جهنم وقتی در آن سرنگون میشوند هفتاد سال با شتاب طول میکشد تا به قعر آن برسند. دو مرتبه زفیر جهنم آنها را به بالا پرتاب میکند در آنجا هم گرزهای آهنین بر آنها میکوبند و دیگر بار به همان ترتیب به قعر درک جهنم شتاب میکنند (و همینطور برای همیشه گونههای عذابها را خواهند چشید. خداوند ما و تمام شیعیان را از جهنم و عذاب غضبش ایمن و مصون بدارد).
لئالی الاخبار، ج ٥، ص ١٥٢
امام صادق علیه السلام فرمودند:
امَا مِنْ أَحَدٍ یَمُوتُ أَحَبَّ إِلَى إِبْلِیسَ مِنْ مَوْتِ فَقِیهٍ.
شیطان از مرگ هیچ کس، به اندازه مرگ یک عالم و فقیه خوشحال نمىشود.
من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ١٨٦
امام صادق علیه السلام فرمودند:
سِتّةٌ یلحَقنَ المؤمنَ بعدَ وَفاتِهِ: ولدٌ یستَغفِرُ لَهُ، و مصحَفٌ یخَلِّفُهُ، و غَرسٌ یغرِسُهُ، و صَدَقَةُ ماءٍ یجریهِ، و قَلیبٌ یحفِرُهُ، و سُنّةٌ یؤخَذُ بها مِن بَعدِهِ.
شش چیز است که [ثواب آنها] بعد از وفات مومن به او مىرسد: فرزندى که برایش آمرزش طلبد، مصحفى که از خود بر جاى گذارد، نهالى که بکارد، صدقه آبى [مانند نهر و قنات] که جارى سازد، چاهى که حفر کند و سنتى (کردار نیکى) که بعد از او به کار بسته شود.
من لا یحضره الفقیه: ج ۱، ص ۱۸۵
امام صادق علیه السلام فرمودند:
أوّلُ ما یتحَفُ بهِ المؤمنُ یغفَرُ لِمَن تَبِعَ جَنازتَهُ.
نخستین تحفه اى که به مومن داده مى شود، آمرزش تشییع کنندگان جنازه اوست.
الکافی: ج ۳، ص ۱۷۳
امام صادق علیه السلام فرمودند:
ما مِن مؤمنٍ یحضُرُهُ المَوتُ إلاّ رأى محمّدا و علیا علیهما السلام حیثُ تَقَرُّ عَینُهُ، و لا مُشرِک یموتُ إلاّ رآهُما حیثُ یسوؤهُ.
هیچ مؤمنى نیست که مرگش در رسد، مگر اینکه محمّد و على علیهما السلام را ببیند بدان گونه که شادمان شود و هیچ مشرکى نمیرد، مگر اینکه آن دو بزرگوار را بدان گونه که ناراحت شود مشاهده کند.
بحار الانوار: ج ۸۲، ص ۱۷۴
امام صادق علیه السلام فرمودند:
ما خَلقَ اللّهُ عَزَّ و جلَّ یقینا لا شَک فیهِ أشبَهَ بشَک لا یقینَ فیهِ مِن المَوتِ.
خداوند عزّ و جلّ هیچ چیزى مانند مرگ نیافریده است که در عین آنکه یقینى است و هیچ شکى در آن نیست، چونان شکى است که در آن [کمترین] یقینى نباشد.
من لا یحضره الفقیه: ج ۱، ص ۱۹۴
امام باقر علیه السلام فرمودند:
اِنّ اَهلَ الجَنَّةِ یَحیَونَ فلایَموتونَ اَبداً... وَیَفرَحُونَ فَلایَحزَنُونَ اَبَداً... وَ یُکرَمُونَ فَلایُهانُون اَبَداً... یأَتیهُم التَّحیَّةُ وَ السَّلامْ مِنَ اللهِ اَبَداً.
بهشتیان همیشه زندهاند و هرگز نمیمیرند... همیشه شادان و هرگز محزون نمیشوند... آنها برای همیشه عزیز و گرامی داشته میشوند و هرگز تحقیر و خوار نمیگردند و سلام و تحیّت خداوند برای همیشه نثارشان باد.
بحار الانوار، ج ٨، ص ٢٢٠
امام باقر علیه السلام فرمودند:
یجیبُ الجَنازَةَ؛ فإنّ حُضورَ الجَنازَةِ یذکرُ المَوتَ و الآخِرَةَ، و حُضورَ الوَلائمِ یلهی عن ذلک.
دعوت به تشییع جنازه را بپذیرد؛ زیرا حضور در تشییع جنازه، یادآور مرگ و آخرت است و حضور در ولیمه ها از این امور غافل مى گرداند.
بحار الانوار: ج ۴۰، ص ۲۸۴
امام باقر علیه السلام فرمودند:
مَن ماتَ دُونَ الأربَعینَ فَقدِ اختُرِمَ، و مَن ماتَ دُونَ أربَعةَ عَشرَ یوما فمَوتُهُ مَوتُ فُجأةٍ.
کسى که زیر چهل سالگى بمیرد، نابهنگام [و به عمر غیر طبیعى] مرده است و کسى که کمتر از چهارده روز [بیمارى بکشد و] بمیرد، مرگش مرگ ناگهانى است.
الکافی: ج ۱، ص ۱۱۹
امام باقر علیه السلام فرمودند:
أتى النَّبی صلى الله علیه و آله رَجُلٌ فقالَ: مالی لا اُحِبُّ المَوتَ؟ فقالَ لهُ: أ لک مالٌ؟ قالَ: نَعَم. قالَ: فقَدَّمتَهُ؟ قالَ: لا، قالَ: فمِن ثَمّ لا تُحِبُّ المَوتَ.
مردى خدمت پیامبر خدا صلى الله علیه و آله رسید و پرسید: علّت ناخوش داشتن مرگ چیست؟ حضرت فرمودند: آیا ثروتى دارى؟ عرض کرد: آرى. حضرت فرمودند: آیا آن را [براى آخرتت] پیش فرستاده اى؟ عرض کرد: خیر. حضرت فرمودند: از این جاست که مرگ را دوست ندارى.
الخصال: ص ۱۳
امام رضا علیه السلام فرمودند:
إنّما اُمِرَ بدَفنِ المَیتِ لِئلاّ یظهَرَ النّاسُ على فَسادِ جَسَدِهِ، و قُبحِ مَنظَرِهِ، و تَغَیرِ رائحَتِهِ،و لا یتأذَّى الأحیاءُ برِیحِهِ و ما یدخُلُ علَیهِ من الآفَةِ و الفَسادِ، و لیکونَ مَستورا عنِ الأولیاءِ و الأعداءِ، فلا یشمَتُ عَدُوُّهُ و لا یحزَنُ صَدیقُهُ.
علّت اینکه دستور داده شده است مرده را به خاک بسپارند، این است که مردم متلاشى شدن پیکر او و منظره زشت و تغییر بویش را مشاهده نکنند و زندگان از بوى او و آفت و فسادى که به پیکرش مى رسد آزار نبینند و براى اینکه از چشم دوستان و دشمنان پنهان بماند و دشمنش شاد و دوستش اندوهگین نشود.
وسایل الشیعه: ج ۲، ص ۸۱۹
امام رضا علیه السلام فرمودند:
إنّ أوحَشَ ما یکونُ هذا الخَلقُ فی ثلاثةِ مَواطِنَ: یومَ یولَدُ و یخرُجُ مِن بَطنِ اُمّهِ فیرَى الدُّنیا، و یومَ یموتُ فیعاینُ الآخِرَةَ و أهلَها، و یومَ یبعَثُ فیرى أحکاما لَم یرَها فی دارِ الدُّنیا.
وحشتناک ترین زمان براى این موجود (انسان) سه جاست: روزى که زاده مى شود و از شکم مادرش بیرون مى آید و دنیا را مى بیند، و روزى که مى میرد و آخرت و اهل آن را مشاهده مى کند، و روزى که برانگیخته مى شود و احکامى را مى بیند که در سراى دنیا ندیده است.
عیون اخبار الرّضا علیه السلام: ج 1، ص 257
امام هادی علیه السلام فرمودند:
اُذکرْ مَصرَعَک بینَ یدَی أهلِک؛ و لا طَبیبَ یمنَعُک، و لا حَبیبَ ینفَعُک.
به یادآور آن هنگامى را که پیش روى خانواده ات در بستر مرگ افتاده اى و نه طبیبى مى تواند جلو مردنت را بگیرد و نه دوستى به کارت مى آید.
بحار الانوار: ج ۷۵، ص۳۷۰
<<
<
63
64
65
66
67
>
>>