فقه-اصول فقه
زین ‏الدین ابومنصور محمد کرمانی

(وف ح 975 ق)، فقیه حنفى. در «كشف الظنون» سال وفات وى بعد از 975 ق ذكر شده است. از آثارش: «المسالك فى علم المناسك» یا «مناسك ابى‏منصور»، در سه بخش سنن و آداب سفر، مناسك حج و فضیلت مجاورت، كه در 975 ق از تألیف آن فراغت یافت. «زلة القراء»؛ «المستعذب»، شرحى بر «مختصر القدورى»، در فروع فقه حنفى؛ كتاب «السجلات»؛ ...

رکن ‏الدین ابوالفضل عبدالرحمان کرمانی

(544 / 543 -457 ق)، فقیه و محدث حنفى. وى مفتى خراسان و شیخ حنفیه بود. در كرمان به دنیا آمد و در آنجا نزد پدرش و در مرو نزد قاضى محمد بن حسین ارسابندى و به قولى اردستانى فقه آموخت و برآمد. او از پدرش و استادش، قاضى محمد بن حسین ارسابندى، و نیز ابوالفتح عبداللَّه بن اردشیر هشامى حدیث شنید. سمعانى از وى ...

رکن‏ الدین ابوبکر محمد کرمانی

(وف 565 ق)، فقیه حنفى و محدث. از آثارش: «زهرة الانوار»، در حدیث. ...

تاج ‏الدین محمود کرمانی

(وف 807 ق)، فقیه شافعى. مشهور به اصفهیدى. عده‏اى وى را به جاى كرمانى، شماخى نامیده‏اند. از آثارش: شرح «الفیة» ابن‏مالك، در نحو؛ «الایجاز»، مختصر «المحرر فى فروع الشافعیة» ابوالقاسم رافعى قزوینى. ...

نورالدین ابوالقاسم محمود کرمانی

(وف بعد از 500 ق)، مقرى، مفسر، فقیه شافعى و نحوى. معروف به تاج القراء. او عالم در قراآت بود. از آثارش: «لباب التأویل و عجائب التاویل»، در دو مجلد؛ «البرهان فى توجیه متشابه القرآن لما فیه من الحجة و البیان»؛ «عجائب القرآن» یا «الغرائب و العجائب فى تفسیر القرآن الكریم» یا «العجائب و الغرائب» كه تحت عنوان ...

موسی کرمانشاهی

(وف ح 1340 ق)، فقیه امامى. در كربلا نشو و نما یافت. او شاگرد حاج میرزا محمد حسین شهرستانى حائرى بود و از وى اجازه داشت. شیخ آقا بزرگ تهرانى از كرمانشاهى روایت مى‏كند. وى در كربلا درگذشت. از آثارش «تحقیق الاحكام»، در فقه است. ...

تاج ‏الدین ابوالمفاخر عبدالغفار کردری

(وف 562 ق)، فقیه حنفى و قاضى. اصلش از كردر، از قراى خوارزم بود. وى عهده‏دار منصب قضاوت در حلب بود و در همان جا درگذشت. از آثار وى: «اصول فقه»؛ «المفید و المزید»، در شرح «التجرید» كرمانى، در فروع فقه حنفى؛ شرح «الجامع الصغیر» و شرح «الجامع الكبیر» شیبانى، در فروع؛ «حیرة الفقهاء»، كه در آن مسائلى را كه ...

جمال الدین کرباسی

(وف 1350 ق)، فقیه، هیوى و زاهد. در اصفهان ابتدا نزد پدر مقدمات را فراگرفت و پس از تلمذ در خدمت بعضى از علماى شهر به نجف رفت و در محضر آخوند خراسانى حاضر گشت. او از پدرش روایت كرده است. وى در جنب مزار پدرش دفن شد. از آثارش «تلخیص الهیئة»، در مهمات مسائل هیئت قدیم و شناخت تقویم و اسطرلاب است. ...

محمد مهدی کرباسی

(وف 1292 ق)، فقیه امامى. از پدرش، علامه حاج محمد ابراهیم كرباسى، به دریافت اجازه‏ى اجتهاد نایل آمده بود و پس از پدر جانشین وى گشت. شیخ محمد مهدى كرباسى داماد سید حجة الاسلام بود. او كتاب «منهاج الهدایة» پدرش، در فقه، را شرح كرد و آن را «معراج الشریعة» در شرح «منهاج الهدایة الى احكام الشریعة» نامید و ...

محمد حسین کرباسی

(1418 -1323 ق)، فقیه، عالم و زاهد. در اصفهان به دنیا آمد و در خاندان علم و فضیلت نشو و نما یافت. نیاى بزرگ او شیخ محمد ابراهیم كرباسى، مولف «اشارات الاصول»، است. او مقدمات و ادبیات را نزد علماى اصفهانى آموخت و آن‏گاه در 1340 ق در هفده سالگى به نجف مهاجرت كرد و فقه و اصول را در محضر آیت‏اللَّه شیخ عبدالحسین ...

ابوالمظفر جمال الاسلام اسعد کرابیسی نیشابوری

(وف 570 ق)، فقیه حنفى. به دلیل خرید و فروش كرباس به وى كرابیسى گفته‏اند. در «كشف الظنون» در یك جا سال وفات وى 539 ق و در جاى دیگر 570 ق ذكر شده است. از آثار وى «الفروق فى فروع الحنفیة» است كه در «هدیة العارفین» تحت عنوان «تلقیح العقود فى الفروق من فروع الحنفیة» آمده است. از دیگر آثارش: «الموجز»، شرح ...

ابوالفضل محمد کرابیسی سمرقندی

(وف 322 ق)، فقیه حنفى. از آثارش: «الفروق»، در فروع فقه حنفى. ...

محمد علی کاظمینی بروجردی

(تو ح 1339 ق)، عالم دینى و فقیه. در بروجرد به دنیا آمد. در هجده سالگى به مدرسه علمى بروجرد وارد شد و به تحصیلات علوم دینى پرداخت. پس از چهار سال به نجف مهاجرت كرد و در مدرسه‏ى بادكوبه‏اى‏ها مشغول به تحصیل شد. ولى به علت كسالت، با اینكه آیت‏اللَّه اصفهانى به امر درمان ایشان توجهى خاص داشت، به موطن خود ...

طاهر کاظمینی بروجردی

(1400 -1308 ق)، عالم دینى، فقیه و نویسنده. وى در بروجرد به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات در 1332 ق به نجف رفت و از محضر سید محمد كاظم یزدى استفاده نمود. ولى به واسطه‏ى جنگ جهانى اول بیش از سه سال نتوانست در آنجا توقف كند و به بروجرد بازگشت، سطوح را تكمیل كرد و پس از فراغت از آن بیست سال تمام در درس ...

معین ‏الدین حسین کاشفی سبزواری هروی

(وف 910 ق)، فقیه، محدث، حافظ، مفسر، واعظ، صوفى، ادیب و شاعر. مشهور به ملا حسین كاشفى یا ملاحسین واعظ. در سبزوار به دنیا آمد. دوره‏ى جوانى را در آن شهر گذراند و در آنجا و نیشابور و هرات نشو و نما یافت. در زمان سلطان حسین میرزاى بایقرا در هرات و نیشابور به وعظ و ارشاد مى‏پرداخت و با صوتى خوش آیات قرآن ...

احمد فیضی کاشانی نجفی

(وف 1286 ق)، فقیه و مجتهد. وى از نوادگان فیض كاشانى بود و در كاشان به دنیا آمد. مادرش از سادات لاجوردى كاشان بود. در خاندان فضل و دانش نشو و نما یافت. چون به سن تمییز رسید پس از فراگیرى قرائت و كتابت و مقدمات علوم نزد علماى شهر خویش به نجف مهاجرت كرد و در بحث شیخ محمد حسن نجفى، صاحب «جواهر»، حاضر شد ...

فتح اللَّه کاشانی

(وف 988 ق)، عالم دینى، فقیه، متكلم، محقق، مفسر، محدث و مورخ. از علماى بزرگ اواخر قرن دهم قمرى و از شاگردان مفسر بزرگ، ابوالحسن على بن حسن زوارى، بود كه به واسطه‏ى او از محقق كركى روایت كرده است. او همچنین از ضیاءالدین محمد بن محمود، از مقدس اردبیلى، روایت مى‏كند. در «مشیخه» سید حسین كركى سال وفاتش 997 ...

ابوالحسن کاشانی

(وف 966 ق)، عالم دینى، فقیه و متكلم. پدرش ملا احمد، و به آورده‏ى «ریحانة الادب» ملا محمد، از علماى منطق بود كه حواشى بر كتب منطق نگاشته است. اصل ملا ابوالحسن از ابیورد است. در كاشان سكنى گزید و به كاشانى منسوب شد. وى از علماى امامى عهد شاه طهماسب صفوى (984 -930 ق) مى‏باشد كه جامع علوم و حكمیات و فضائل ...

مجدالدین محمد کاشانی

(وف 555 ق)، فقیه حنفى. از آثارش «قنیة العالم و منیة فضلاء العالم» مى‏باشد كه به گفته‏ى خود در آن «الفتاوى الكبرى» حسام‏الدین عمر بن عبدالعزیز حنفى (م 536 ق) را تلخیص كرده است. ...

محمد حسن کاشانی

(1379 -1303 ق)، عالم دینى، خطیب و مرجع تقلید. در نجف به دنیا آمد. مادرش دختر عالم بزرگ شیخ اسداللَّه شوشترى است. مقدمات و سطوح را فراگرفت. او در كنار پدرش كه از علماى برجسته بود و در بمبئى به وظائف شرعى و تبلیغى مى‏پرداخت، نشو و نما یافت و پس از پدر عهده‏دار وظائف وى گشت و مرجع تقلید مردم بمبئى شد. وى ...