نیایش

ای خدا! دوباره من فرشته‌ات شوم یک فرشته‌ی مقدس و عزیز توی قلب من مشتی آفتاب رحمتت بریز

جمعه، 3 اسفند 1397

آن بهار

عید بود و سبزه ­ها مخملی قشنگ و ناز در نگاه سبزشان یک سبد پیام و راز

جمعه، 3 اسفند 1397

تشکر

خدا داده به خورشید تنی نورانی و نرم سر انگشتانش از دور زمین را می‌کند گرم

جمعه، 3 اسفند 1397

سخن چلچله‌ها می‌سوزد

کمر گرد زمین می‌شکند مهدی‌جان آسمان سایه‌ی خود می‌فکند مهدی‌جان گر نیایی سخن چلچله‌ها می‌سوزد دامن سبز چمن رخت عزا می‌دوزد

جمعه، 3 اسفند 1397

شاعر بهار

شاعر بهار خاله سبزه است یک مداد سبز دارد او به دست هر ترانه‌اش ساده و لطیف وزن و قافیه با کمی ردیف

جمعه، 3 اسفند 1397

عید شد

عید شد حوض، پر از خنده خورشید شد در دل تنگ بلور ماهی قرمز شگفت شاپرک در چمن روسری گل گلی مادرم بال زد و قصه گفت

جمعه، 3 اسفند 1397

مشق های جدی

باد، حرف حالی‌اش نمی‌شود می‌دود میان برگ‌های دفتر و کتاب کج نوشته می‌شوند و خط خطی مشق‌های جدی حساب

جمعه، 3 اسفند 1397

بهانه‌ی قشنگ

ای خدای خوب من ای بهانه‌ی قشنگ حس عاشقانه‌ی هر ترانه‌ی قشنگ

جمعه، 3 اسفند 1397

رنگِ دانه‌ی انار

آفتاب ظهر جمعه روی دشت قرمزی به رنگِ دانه‌ی انار پهن می‌شود خون به قلب یک ترنج می‌رسد باز می‌شود

جمعه، 3 اسفند 1397

سفره افطار

ماه شیشه‌ی پنجره را می‌شوید نور فانوس، تاریکی را تکان می‌دهد مادرم با بوی نان به خانه می‌آید پدرم با صدای اذان برمی‌گردد از کار

جمعه، 3 اسفند 1397

تا خدا

آسمان مهتابی بید مجنون بیدار سایه مبهم شب بر سر سبز چنار

جمعه، 3 اسفند 1397

شوق سحر

امشب از آیینه پروا می‌کنم شعر گل ها را تماشا می‌کنم قاصدک ها را در آغوش نسیم با دعایی تازه معنا می‌کنم

جمعه، 3 اسفند 1397

مهمانی خدا

یک ماه در زمین مهمانی خداست افطار تا سحر جشن ستاره‌هاست

جمعه، 3 اسفند 1397

دفتر مشق خدا

باز خدا نقش قشنگی کشید هر ورق از شاخه به رنگی کشید همهمه‌ی باد به هر شاخه خورد عطر و شکوه از دل گل‌خانه برد

جمعه، 3 اسفند 1397

آیین قالی‌شویان

سنتی دیرینه است رسم قالی‌شویان می‌شود اجرا در اردهال کاشان یادبود مردی است از تبار خورشید که در این جا افراشت چلچراغ توحید

جمعه، 3 اسفند 1397

میزبان

دور نیستی من حضور روشن تو را پشت پلک­ های بسته­ ام درک می­ کنم سالهاست پای سفره­ ات نشسته ­ام میزبان تو هستی و میهمان منم

پنجشنبه، 2 اسفند 1397

دوازده رنگ در یک جعبه فلزی

منظم کنار هم چیده شده­ اند یازده تایشان همدم نقاشی­ هایمان شده ­اند و ما چه بی ­توجه، آسمان و گل و دشت و آدمک می­ کشیم بدون آنکه از تنهایی...

پنجشنبه، 2 اسفند 1397

دختران دشت

با ابرها بگو دامن بگسترند بر دشت بی بهار با باد رهگذر

پنجشنبه، 2 اسفند 1397

برگرد

کاش در لحظه زیبا شدنت من باشم ای گل ناز خدا حس زیبای شکفتن داری؟

پنجشنبه، 2 اسفند 1397

اسفند (شعر دوم)

اسفند ! ای قاصد بهار! ای در تو آب و آینه و سبزه بی شمار با ما بگو بهار چرا دیر کرده است؟!

پنجشنبه، 2 اسفند 1397