وقت آشتی

من، قهر تو، قهر تا ابد الدهر، قهر خنده و بازی تمام والسلام!

يکشنبه، 5 اسفند 1397

بی‌تاب‌تر از موج

روشن‌تر از ماه و ستاره هفت آسمان را دیده بودی مثل پرستوهای عاشق پرواز را فهمیده بودی

يکشنبه، 5 اسفند 1397

چاه و ابر

ابر ولگردی میان آسمان پرسه می‌زد صبح‌دم پرادعا چاه آبی را میان دشت دید با تمسخر گفتش: ای ناآشنا خانه عفریت هستی یا پری

يکشنبه، 5 اسفند 1397

شرم فرات

زمین کربلا می‌لرزد انگار هنوز از هیبت دست علمدار شده هر قطره از آب فراتش زشرم کام گل‌ها داغ و تبدار

يکشنبه، 5 اسفند 1397

پرستش

می‌دهدخدا فرمان بندگان من باشید روی صفحه‌ی هستی نور و روشنی پاشید

يکشنبه، 5 اسفند 1397

بابای مدرسه

یک سال پیش، آه وقتی که می‌شکفت، گل‌های مدرسه چشم انتظار بود از پشت پنجره، بابای مدرسه

يکشنبه، 5 اسفند 1397

کبوترانه

تو از تبار آب‌ها نه، آب از تبار توست و آب بعد سال‌ها هنوز بی‌قرار توست

يکشنبه، 5 اسفند 1397

طلایه‌دار انتظار

هنوز آسمان تو پر از غبار ماتم است پر از نوای اشک و آه پر از نجابت غم است

يکشنبه، 5 اسفند 1397

اشتباه

اشتباه آمدی جای تو زمین نبود سرنوشت تلخ تو آه این‌چنین نبود

يکشنبه، 5 اسفند 1397

دستخط

انگار دستی توی قلبم یک جمله‌ی زیبا نوشته با خط سبز و صاف و روشن این آدم از اهل بهشته

يکشنبه، 5 اسفند 1397

طلوع کن!

بهانه‌ها گلایه‌ها سکوت‌ها و سایه‌ها نگاه‌ها و اخم‌ها غرورها و زخم‌ها

يکشنبه، 5 اسفند 1397

گهواره‌ی خورشید

ایران قشنگ ما غرق گل و ریحان است هر شهر و دِهَش پر از بوی خوش قرآن است

يکشنبه، 5 اسفند 1397

هفتاد و دو شعر خونین

دیشب برایت سرودم هفتاد ودو شعر غمگین از نیزه و زخم و خنجر خونین، خونین، خونین

يکشنبه، 5 اسفند 1397

خواب

خسته‌ام ولی خواب توی چشم من نمی‌رود تا هزار هم شمرده‌ام صد دفعه دروغکی چشم را به هم فشرده‌ام نمی‌شود!

يکشنبه، 5 اسفند 1397

ساحل دور

می‌افتم بلند می‌شوم می‌افتم بلند می‌شوم می‌افتم بلند می‌شوم موج کوچکی هستم

يکشنبه، 5 اسفند 1397

روزی که تو آمدی

آمدی از دشت نور غنچه‌ی هر گل شکفت بر دل سرد زمین لاله و سنبل شکفت

يکشنبه، 5 اسفند 1397

ماه بهمن ماه توست

گرچه این‌جا نیستی ای مهربان ای امام خوب ما هست اما قاب عکس کوچکت توی دست بچه‌ها عکس تو هر روز پر گل می‌شود روی دیوار کلاس

يکشنبه، 5 اسفند 1397

مهمان ناخوانده

عاشق خانه‌ی ماست به گمانم باران چون که ناخوانده شده این طرف‌ها مهمان

يکشنبه، 5 اسفند 1397

در امتداد سحر

باز هم در گوشه‌ای از آسمان می‌زند لبخند ماه مهربان آیه‌های نور در طول سحر عرض دل را می‌برد تا بیکران

يکشنبه، 5 اسفند 1397

آیینه‌دار باران

گفتم به وقف که مرا کرده‌ای محروم از بخشی از ارثیه‌ی نیاکانم بخشی زمزرعه، یک قطعه از جالیز سهمی هم از ثمر باغ و بستانم

يکشنبه، 5 اسفند 1397