آیا زبان ذاتی است؟

آیا ما برای حرف زدن برنامه ریزی شده ایم؟ آموختن زبان چه ساز و کارهایی دارد؟
تمامی کودکان، بدون توجه به اصل و نسب و محیط فرهنگی و یا اجتماعی شان در شش ماهگی شروع به ادای حرف ها و کلمات نامفهوم می کنند و در حدود سه سالگی حرف زدن را می آموزند. می دانیم که نوزادان می توانند واج ها و هجا ها را تشخیص دهند.
جنین در شکم مادر از یک سیستم شنوایی کارکردی استفاده می کند. با این حال، صداهای دریافتی از صافی جدار شکمی و مایع آمنیوتیک رد می شوند. همچنین می دانیم که نوزادان ناشنوا و یا کم شنوا مانند همة نوزادان دیگر از شش ماهگی شروع به ادای کلمات نامفهوم می کنند. به تدریج آواهای بی معنای کودکانه تبدیل به حرف های کودکانه می شود.
افزون بر این ثابت شده که مغز نوزادان برای پردازش اصوات، جانبی شده است. بدین معنی که زبان در نیمکرة چپ مغز تجزیه و تحلیل می شود. در نتیجه، چنین به نظر می رسد که از آغاز تولد، مغز برنامه ای برای کسب زبان دارد که در میراث ژنتیکی اش ثبت شده است.