دو عيدست ما را ز روي دو معني

دو عيدست ما را ز روي دو معني شاعر : انوري هم از روي دين و هم از روي دنيي دو عيدست ما را ز روي دو معني مبارک دگر عيد قربان و اضحي همايون يکي عيد تشريف سلطان خداوند ما را ز ايزد تعالي به صد عيد چونين فلک باد ضامن اميري به صورت اميري به معني امير اجل فخر دين بوالمفاخر چو پيش زمرد بود چشم افعي به پيش کف راد او فقر و فاقه که در سايه‌ي عدل او ساخت ماوي نتابد بر آن آفتاب حوادث و يا کلک تو نايب چوب موسي ايا دست تو وارث دست حاتم دهد دهر...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

دو عيدست ما را ز روي دو معني

شاعر : انوري

هم از روي دين و هم از روي دنيي		دو عيدست ما را ز روي دو معني
مبارک دگر عيد قربان و اضحي		همايون يکي عيد تشريف سلطان
خداوند ما را ز ايزد تعالي		به صد عيد چونين فلک باد ضامن
اميري به صورت اميري به معني		امير اجل فخر دين بوالمفاخر
چو پيش زمرد بود چشم افعي		به پيش کف راد او فقر و فاقه
که در سايه‌ي عدل او ساخت ماوي		نتابد بر آن آفتاب حوادث
و يا کلک تو نايب چوب موسي		ايا دست تو وارث دست حاتم
دهد دهر بر احتشام تو فتوي		کند چرخ بر احترام تو محضر
ز عدل تو بر دست ظلمست حني		ز امن تودر پاي فتنه است بندي
کشد بر خط رزق جود تو اجري		شود بر خط عز جاه تو ضامن
فرود آمد از آسمان باز عيسي		ز عدلت زمين است چونان که گويي
دهد عزمت اندر بلا من و سلوي		دهد حزمت اندر وغا امن و سلوت
که آيد ازو لازم احياء موتي		صرير قلمهاي تو نفخ صورست
به تن هست لاغر وزو ملک فربي		به لب هست خاموش وزو عقل گويا
بود آب تيغ ترا روح مجري		نهد کشت قدر ترا ماه خرمن
مزاج عدو چون به گرمي زدفلي		ز آب حسامت به سردي ببندد
عجب نيست آن خاصيت زاب کسني		به سبزي و تلخي چون کسني است الحق
چنانست چون طورگاه تجلي		دل حاسد از باد عکس سنانت
که گويد چنين مصلحت هست ياني		چو تو حکم کردي قضا هم نيارد
چه از روي فرمان چه از روي تقوي		اشارات تو حکمهائيست قاطع
چه سلطان اعظم چه دستور اعلي		به تشريف و انعام اگر برکشيدت
به انعام اين جز تو کس نيست اولي		به تشريف آن جز توکس نيست درخور
کنم نثري آغاز يا شعري انشي		چو من بنده در وصف انعام و شکرت
کشد در مديح تو شعرم به شعري		رسد در ثناي تو نثرم به نثره
ز نعمت تو رفعت ز مدح تو فخري		عروسان طبعم کنند از تفاخر
چو پيدا کنم حاجتي گويي آري		چو انشا کنم مدحتي گويي احسنت
در احسنت مضمر دوصد گونه حسني		درآريت مدغم دو صد گونه احسان
چو مدحت همي بايدم کرد باري		روا نيست در عقل جز مدحت تو
کند بر جهان سعد چون نحس املي		الا تا که دوران چرخ مدور
که باشد ز دوران چرخت تمني		همه سعد و نحس فلک باد چونان
به قصرت تولاي ايوان کسري		به قدرت مباهات اجرام گردون