| هر که نيايد کلهش از دو برد | | اي زتو بنهاده کلاه مني |
| جاه تو الواح نحوست سترد | | نام تو اوراق سعادت نبشت |
| نام مبارک پدرت را سپرد | | ازخلفات ذات دويم چون برفت |
| عارض تقدير جهاني شمرد | | جز تو کرا در صف عرض جهان |
| آتش آز بنيآدم بمرد | | باد صباي کرمت چون بجست |
| نرد تقدم نتواتنست برد | | قدر فلک باتو چه گر سخت باخت |
| صاف تويي باقي خم جمله درد | | رو که دراين عهد ز مي تلختر |
| پشت زمين چون تو به واجب سپرد | | در شکم خاک کسي نيست کو |
| کيک و عماري نه محاليست خرد | | بار بزرگيت زمين کي کشد |
| وي که ز تو حرص برد دستبرد | | اي که ز تو آز شود پايمال |
| پي سپري ميشوم اکنون چو کرد | | من که ره از حادثه گم کردهام |
| پاي بر آن عهد بخواهم فشرد | | عزم بر آنست که عهدي رود |
| قافيت اول يعني که برد | | خرقه بپوشم به همين قافيت |