جهان به دست تو دادند، تا ثواب کني

جهان به دست تو دادند، تا ثواب کني شاعر : اوحدي مراغه اي خطا ز سر بنهي، روي در صواب کني جهان به دست تو دادند، تا ثواب کني به فکر خويشتن آن نامه را جواب کني فلک چو نامه فرستد ز مشکلي به جهان چو عشق بازي و سيکي خوري و خواب کني شود به عهد تو بسيار فتنه‌ها بيدار تو هم خراب شوي، گر جهان خراب کني مهل خراب جهان را به دست ظلم، که زود که نام نيک درين دولت اکتساب کني چو دور دولت تست، اي امير ملک، بکوش که گله را همه در عهده‌ي ذئاب کني بدانکه: نام...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

جهان به دست تو دادند، تا ثواب کني

شاعر : اوحدي مراغه اي

خطا ز سر بنهي، روي در صواب کني		جهان به دست تو دادند، تا ثواب کني
به فکر خويشتن آن نامه را جواب کني		فلک چو نامه فرستد ز مشکلي به جهان
چو عشق بازي و سيکي خوري و خواب کني		شود به عهد تو بسيار فتنه‌ها بيدار
تو هم خراب شوي، گر جهان خراب کني		مهل خراب جهان را به دست ظلم، که زود
که نام نيک درين دولت اکتساب کني		چو دور دولت تست، اي امير ملک، بکوش
که گله را همه در عهده‌ي ذئاب کني		بدانکه: نام شباني نيايد از تو درست
چو دل بدعد دهي، گوش بر رباب کني		شود چو قصه‌ي عود و رباب قصه‌ي تو
يقين شناس که: بر قتل خود شتاب کني		به قتل دشمن خود گر شتاب نيست ترا
هزار سينه به سيخ جفا کباب کني		روا مدار که: از بهر پهلوي بريان
قلادها که تو در گردن کلاب کني		قراضهاي زر بيوگان مسکينست
چو خلق را همه از خلق خود عذاب کني		ميان دوزخ و خلق تو بس تفاوت چيست؟
که جاي خويشتن اندر گل و گلاب کني		ترا از آنچه که چون گل در آتشست کسي؟
کنند با تو زماني، چه اضطراب کني؟		نگاه کن: که گر اينها که ميکني با خلق
ولي تو گوش نداري، که بر خطاب کني		به جانب تو نهان بس خطابهاست ز غيب
چه اعتماد بر اين خيمه و طناب کني؟		چو پير گشتي و پيري رسول رفتن تست
نه محکمست عمارت، که پيش آب کني		به پيش آب جهان خانه‌ايست بي‌بنياد
ز مشک سوده سر خويش را خضاب کني		ز سر جوان نتواني شد، ار چه در پيري
ز روشني رخ خود را چو آفتاب کني		به قول اوحدي ار ذره‌اي برآري سر