سبک خيز، اي نسيم نوبهاري

سبک خيز، اي نسيم نوبهاري شاعر : اوحدي مراغه اي چو ديدي حال من، پنهان چه داري؟ سبک خيز، اي نسيم نوبهاري بگو: کز خيل مشتاقان غلامي بدان سر خيل خوبان بر سلامي نه يکدم، صبح و شامت مي‌رساند به صد زاري سلامت مي‌رساند که: چون خاک زمين گشتم به خواري زمين بوسيده، مي‌گويد به زاري بترس از ناله‌ي شب زنده‌داران بينديش از فغان سوکواران غريبست از چنان رويي چنينها نمي‌بردم گمان از رويت اينها ز روي زشت خود نيکو نيايد ز روي خوب، بد نيکو نيايد ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

سبک خيز، اي نسيم نوبهاري

شاعر : اوحدي مراغه اي

چو ديدي حال من، پنهان چه داري؟		سبک خيز، اي نسيم نوبهاري
بگو: کز خيل مشتاقان غلامي		بدان سر خيل خوبان بر سلامي
نه يکدم، صبح و شامت مي‌رساند		به صد زاري سلامت مي‌رساند
که: چون خاک زمين گشتم به خواري		زمين بوسيده، مي‌گويد به زاري
بترس از ناله‌ي شب زنده‌داران		بينديش از فغان سوکواران
غريبست از چنان رويي چنينها		نمي‌بردم گمان از رويت اينها
ز روي زشت خود نيکو نيايد		ز روي خوب، بد نيکو نيايد
ازين بهتر نظر مي‌کن به حالم		مکن در پاي هجران پايمالم
در دوزخ فرو بند، اي بهشتي		تو خوبي، ترک بايد کرد زشتي
چنين بد مهر و سنگين‌دل چرايي؟		گرفتار توام، غافل چرايي؟
دريغ! آن محنت بي‌حاصل من		بپالود از غمت خون دل من
پشيماني چه سود از کرده‌ي خويش؟		به دست خود دل خود کرده‌ام ريش
نه کس در عشق سرگردان‌تر از من		نه کس در عاشقي حيران‌تر از من
نکردي چاره‌ي بيچاره اين دل		ز سوداي تو گشت آواره اين دل
ز من فارغ شدي، رنجور از آنم		تو رخ پوشيده‌اي، مهجور از آنم
به بوي پرسشت بيماري من		دريغ! آن هر شبي بيداري من
شود شيرين از آن لبها به قندي؟		چه باشد گر دهان دردمندي
چو مقصودي که مي‌جستم نديدم		من از پيوند اين صورت بريدم
شب خوش باد! من رفتم، تو داني		چو نزديک خودم روزي نخواني
بيفگندم ز دوش اين بار و رستم		برآوردم ز پاي اين خار و رستم
بسا رنجي که از هجر تو ديدم!		بسا دردي که از دوري کشيدم!