علم بالست مرغ جانت را

علم بالست مرغ جانت را شاعر : اوحدي مراغه اي بر سپهر او برد روانت را علم بالست مرغ جانت را سر بي‌علم بدگمان باشد علم دل را به جاي جان باشد مرد نادان ز مردمي دورست دل بي‌علم چشم بي‌نورست تا برو چون علم شوي والا علم علم بر برين بالا تا به قيوم در رسي و به حي مبر از پاي علم و دانش پي بيش ازين بيخودي مکن به خود آي علم عقلست و نفس علم خداي شاخ علمست و ميوه معلومات زانچه بر جان نبشت در بوتات نيست باب نجات جز دانش نيست آب حيات جز...