باده کم خور، خرد به باد مده شاعر : اوحدي مراغه اي خويش را ياد او به ياد مده باده کم خور، خرد به باد مده هوشياري تو، باده کم نوشي هوش يار تو به، که بيهوشي بنگ رويت کند به گورستان مي بتونت کشد سر از بستان گر نه ديوانهاي مشو جنبان باده در خيک و بنگ در انبان خوک گنديده و سگ مردار خيک و انبان به خوک و سگ بگذار بنگ سبزت گليم پوش کند مي سرخت نمد به دوش کند بهل اين سبز و سرخ، اگر مردي دل سياهي دهند و رخ زردي که چو ماء العسل بليسي دوغ...