مرا صبح دم شاهد جان نمايد

شاعر : خاقاني

دم عاشق و بوي پاکان نمايد		مرا صبح دم شاهد جان نمايد
که آه من و لعل جانان نمايد		دم سرد از آن دارد و خنده‌ي خوش
که سرد آتش عنبرافشان نمايد		لب يار من شد دم صبح مانا
که دارد دم سرد و خندان نمايد		مگر صبح بر اندکي عمر خندد
چو بادام از آن پوست عريان نمايد		بخندد چو پسته درون پوست و آنگه
چو صبح از شکر خنده دندان نمايد		نقاب شکرفام بندد هوا را
بسوي فلک بين که آن سان نمايد		اگر پسته‌ي سبز خندان نديدي
تن ابر زنجير رهبان نمايد		رخ صبح، قنديل عيسي فروزد
يکي پاره‌ي زرد کتان نمايد		فلک را يهودانه بر کتف ازرق
زمين را چو طفل ز من زان نمايد		فلک دايه‌ي سالخورد است و در بر
به پيرانه‌سر ام صبيان نمايد		سراسيمه چون صرعيان است کز خود
هزاران نقط شير پستان نمايد		به شب گرچه پستان سياه است بر تن
يتيم دريده گريبان نمايد		به صبح آن نقط‌ها فرو شويد از تن
يکي زال آيينه گردان نمايد		به روز از پي اين دو خاتون بينش
ز خون شفق سرخ دامان نمايد		به شام از رگ جان مردم بريدن
که چون غول نيرنگ الوان نمايد		تو مي‌خور صبوحي تو را از فلک چه
گر آن غول صد دست دستان نمايد		تو و دست دستان و مرغول مرغان
کبود استري داغ بر ران نمايد		لگام فلک گير تا زير رانت
زمين چون فلک مست دوران نمايد		اگر جرعه‌اي بر زمين ريزي از مي
فلک چون زمين خفته ارکان نمايد		وگر بوئي از جرعه بخشي فلک را
سطرلاب او جان دهقان نمايد		درآر آفتابي که در برج ساغر
کز او چرمه‌ي صبح يکران نمايد		دواسبه درآي و رکابي درآور
کز اين دو جهان تنگ ميدان نمايد		قدح قعده کن ساتکيني جنيبت
که عيدي به ميدان خاقان نمايد		رکاب است چو حلقه‌ي نيزه‌داران
به حلقه ربائي چه جولان نمايد		ببين دست خاصان که چون رمح خاقان
ز يک عکس جامش دو کيهان نمايد		به شاه جهان بين که کيخسرو آسا
کز آتش سفال تو ريحان نمايد		بخواه از مغان در سفال آتش تر
اگر در شفق صبح پنهان نمايد		شفق خواهي و صبح مي‌بين و ساغر
که عيدي در او خون قربان نمايد		ز آهوي سيمين طلب گاو زرين
صراحي خطيبي خوش‌الحان نمايد		صبوحي زناشوئي جام و مي را
درآر آنچه معيار مردان نمايد		چون آبستنان عده‌ي توبه بشکن
پري خانهاي سليمان نمايد		قدح‌هاي چو اشک داودي از مي
کمرها ز پيروزه‌ي کان نمايد		کمرکن قدح را ز انگشت کو خود
ز پيروزه لعل بدخشان نمايد		مي احمر از جام تا خط ازرق
کز او جرعه‌ها لعل باران نمايد		چو قوس قزح جام بيني ملمع
که تشنيع او راز ايشان نمايد		همانا خروس است غماز مستان
که در چشم سرخي فراوان نمايد		ندانم خمار است يا چشم دردش
گلوي خراشيده ز افغان نمايد		ز بس کورد چشم دردش به افغان
در آن طشت زر رنگ بر جان نمايد		مگر روز قيفال او زد که از خون
ز تف ماهي چرخ بريان نمايد		به جام صدف نوش بحري که عکسش
که چنگش سيه پوش مطران نمايد		ببين بزم عيدي چو ايوان قيصر
يکي رومي نو مسلمان نمايد		صراحي نوآموز در سجده کردن
چرا زخمه تب لرزه چندان نمايد		قدح لب کبود است و خم در خوي تب
ز آزار پيري پشيمان نمايد		چو ده عاق فرزند لرزان که هر يک
چو طفل رسن تاب کسلان نمايد		رسن در گلو بر بط از چوب خوردن
بلا بيند آنکو زبان دان نمايد		رباب از زبان‌ها بلا ديده چون من
به نه روزن و ده نگهبان نمايد		سيه خانه‌ي آبنوسين نائي
که باد مسيحا به زندان نمايد		مگر باد را بند سازد سليمان
در او مرتع امن حيوان نمايد		خم چنبر دف چو صحراي جنت
به کين سياوش چه برهان نمايد		ببين زخمه کز پيش کيخسرو دين
مگر کوس شاه جهانبان نمايد		به گردون در افتد صدا ارغنون را
مگر مجلس شاه شروان نمايد		جهان زيور عيد بربندد از نو
مگر بزم خاقان ايران نمايد		رود کعبه در جامه‌ي سبز عيدي
سگ تازي پارسي خوان نمايد		چو کعبه است بزمش که خاقاني آنجا
صرير در شاه ايران نمايد		چو راوي خاقاني آوا برآرد
که سائس تر از آل ساسان نمايد		سر خسروان افسر آل سلجق

مرا صبح دم شاهد جان نمايد

تازه های مقالات

بیشترین بازدید هفته