| گشته لالاي لفظ تو للي تر | | گشته هندوي خال تومشک ختن |
| لعل را از عقيق تو خون در جگر | | نافه را از کمند تو دل در گره |
| يک زمان از سر خون ما در گذر | | ايکه هر لحظه در خاطرم بگذري |
| تا چه آيد ز دست تو ما را به سر | | سرنهاديم بر پايت از دست دل |
| زانکه نبود ترا التفاتي به زر | | سکهي روي زردم نبيني درست |
| شام هجران خواجو ندارد سحر | | تا تو شام و سحر داري از موي و روي |
| طوطي خطت افکنده پر برشکر | | اي تتق بسته از تيره شب برقمر |
| گشته آب از لب درفشانت گهر | | خورده تاب از خم دلستانت کمند |
| افعيت گشته بر کوه سيمين کمر | | آهويت کرده بر شير گردون کمين |
| لشکر زنگت آورده بر چين حشر | | هندويت رانده برشاه خاور سپه |
| برده زين عاشق خسته دل خواب و خور | | چشم پرخواب و رخسار همچون خورت |