ايا نگار صدف سينه‌ي گهر دندان

ايا نگار صدف سينه‌ي گهر دندان شاعر : سيف فرغاني عقيق را زده لعل تو سنگ بر دندان ايا نگار صدف سينه‌ي گهر دندان نگاه‌دار لب خويش را ز هر دندان نهفته‌دار رخ خويش را ز هر ديده لب تو با دهنم چون به يکدگر دندان ز سعي و بخت نه دور است اگر شود نزديک ايا نشانده ز در در عقيق تر دندان، چو تو به خنده در آيي و عاشقان گريند دهان تنگ تو بنمايد از شکر دندان لبان لعل تو بر دارد از گهر پرده بگير آينه مي‌خند و مي‌نگر دندان اگر تو برق درافشان نديده‌اي هرگز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

ايا نگار صدف سينه‌ي گهر دندان

شاعر : سيف فرغاني

عقيق را زده لعل تو سنگ بر دندان		ايا نگار صدف سينه‌ي گهر دندان
نگاه‌دار لب خويش را ز هر دندان		نهفته‌دار رخ خويش را ز هر ديده
لب تو با دهنم چون به يکدگر دندان		ز سعي و بخت نه دور است اگر شود نزديک
ايا نشانده ز در در عقيق تر دندان،		چو تو به خنده در آيي و عاشقان گريند
دهان تنگ تو بنمايد از شکر دندان		لبان لعل تو بر دارد از گهر پرده
بگير آينه مي‌خند و مي‌نگر دندان		اگر تو برق درافشان نديده‌اي هرگز
که از لب تو به کامي رسد مگر دندان		ز تنگي دهنت هيچ چيز ممکن نيست
چو از دهان تو کرده‌ست آبخور دندان		چو خضر چشمه‌ي حيوان شده‌ست مورد او
غم تو در دل من همچو کرم در دندان		همي خورد جگرم را چو گوشت تا افتاد
غمت چو گربه فرو برد در جگر دندان		شدم ز عشق تو سگ جان و شير دل که مرا
فرو برم به لب تو چو نيشکر دندان		به جاي خون دهنم پر عسل شود گر من
سگي است دوخته بر آستان در دندان		ز خوان لطف تو از بهر استخواني دل
درو نهاد غمت از پي ضرر دندان		دلم که منفعت او به جان خلق رسد
ورا ستاره نهد گرد لب قمر دندان		چو آفتاب رخ تو به دلبري بشود
گرم چو شانه برآيد ز فرق سر دندان		چو سنگ پاي تو بوسم به روي شسته ز اشک
که هست درج دهان تو را گهر دندان		دهانت ديدم و بر عقد در زدم خنده
لب افق چو بديد از شعاع خور دندان		بسان صبح که ناگاه بر جهان خندد
مرا کز آتش آه است چون شرر دندان		ز سوز عشق تو لب چون چراغ مي‌سوزد
به کلبتين رود از جاي خود بدر دندان		به مرگ تن شود از خدمت تو بنده جدا
ز چاشني طعام است بي‌خبر دندان		ز ذوق عالم عشق است بي‌اثر عاقل
\N		به شعر نظم معاني وصفت آسان نيست