| تا مگر ياد آيدت با ذاکران | | اي عراقي، غير ياد او مکن |
| ياد حق کن تا بماني جاودان | | بگذر اي غافل ز ياد اين و آن |
| در حقيقت نيستي ذاکر، بدان | | تا فراموشت نگردد غير حق |
| ذاکري، گرچه بجنباني زبان | | چون فراموشت شد آنچه دون است |
| تا کني ياد خود و سود و زيان | | خود نيابي چاشني ذکر دوست |
| شاهد مذکور گردي بي گمان | | چون ز خود وز ياد خود فازغ شوي |
| چون شود مذکور جانت را عيان | | بگذري از ذکر اسماء و صفات |
| نايدت ياد از دل و جان و روان | | ذکر جانت را فراگيرد چنانک |
| در جمال لايزالي، بينشان | | واله و مدهوش کردي آن نفس |
| خود کسي خود را نخواهد آن زمان | | هر چه خواهي آن زمان يابي ازو |
| بر کني دل را ز ياد اين و آن | | اين چنين دولت نخواهي تو مگر |
| تا تو ياد آري ز يار و خان ومان | | ياد نايد هيچ گونه حق تو را |