چون فرو آيي به وادي طلب

چون فرو آيي به وادي طلب شاعر : عطار پيشت آيد هر زماني صدتعب چون فرو آيي به وادي طلب طوطي گردون، مگس اينجا بود صد بلا در هر نفس اينجا بود زانک اينجا قلب گردد کارها جد و جهد اينجات بايد سالها ملک اينجا بايدت در باختن ملک اينجا بايدت انداختن وز همه بيرونت بايد آمدن در ميان خونت بايد آمدن دل ببايد پاک کرد از هرچ هست چون نماند هيچ معلومت به دست تافتن گيرد ز حضرت نور ذات چون دل تو پاک گردد از صفات در دل تو يک طلب گردد هزار چون شود...