نویسنده: اکبر رضی زاده
منبع:راسخون
منبع:راسخون
ویلیام سیدنی پرتر «اوهِنری»، (1910- 1862)، نویسنده ای است امریکایی که سبک و سیاق خاص خود را داراست.
پایان داستان هایش همیشه برخلاف حدس و گمان خواننده است، که از نظر ساختار و گیرندگی، شاهکار داستان نویسی، به شمار می رود.
دایره المعارف کاسل در باره ی او هِنری (اُهنری) چنین می نویسد:
«از امریکا باید او هِنری را نام برد، هم برای موفقیت های معتبرش و هم به عنوان نویسنده ای که تأثیر ماشینیسم را در داستان وارد کرد. شِگردش در پایان بندی داستان هایش سال ها، بسیاری از خوانندگان را فریب داد. فقط در دو - سه داستانش عمیقانه با واقعیت درگیر شده است و شگرد اعجاب انگیز پایان داستانش را از یاد برده است. معمولاً چنین به نظر می رسد که داستان هایش بیشتر به وسیله ی ماشین ساخته شده تا با قلم آدمی. ماشین داستان سازی که لطیفه گوست و قلبی انسانی دارد! اما در معنای کلمه باز هم ماشین است.»
او هِنری، شدیداً تحت تأثیر «موپاسان» بود و داستان های لطیفه وار وی را توسعه و تکامل بخشید و به آن ها جنبه های مفرح و طنزآمیزی عطا کرد.
داستان های کوتاهِ «بعد از بیست سال»، «آخرین برگ» ، «ارمغان مُغان» و... تاکنون از وی به فارسی ترجمه شده است.
«او. هِنری» در سال 1862 م در شهر نیویورک به دنیا آمد. تا پانزده سالگی به تحصیل پرداخت. و پس از آن مدرسه را ترک کرد و به کار کشاورزی پرداخت.
در سال 1887 ازدواج کرد و در همین سال شروع به نوشتن مقالاتی برای روزنامه ها نمود که مورد توجه بسیار واقع شد. در سال 1894 دست به انتشار یک روزنامه فکاهی - انتقادی زد که به صورت هفتگی منتشر می شد. موفقیت او در انتشار این روزنامه بی نظیر بود و نوشته های انتقادی، شوخی ها و لطائف ادبی او دست به دست می گشت.
اولین کتابی که اُو. هِنری به چاپ رساند « دزدان و پادشاهان» نام داشت، که در کنار هم گذاردن دزدان و شاهان در این داستان و ایجاد نوعی ارتباط ضمنی با یکدیگر، موفقیت فوق العاده ای برایش به همراه داشت. این نویسنده به دلیل نوشتار سیاسی، انتقادی اش در سال 1903 به زندان افتاد و پس از گذران سه سال محکومیت آزاد شد.
همه ی داستان های اُ.هِنری به نوعی حمایت از مردم محروم و بدبخت آمریکاست!... که بی کفایتی مسؤلان حکومت های این کشور اَبَرقدرت را به تصویر می کشد.
پایان داستان هایش همیشه برخلاف حدس و گمان خواننده است، که از نظر ساختار و گیرندگی، شاهکار داستان نویسی، به شمار می رود.
دایره المعارف کاسل در باره ی او هِنری (اُهنری) چنین می نویسد:
«از امریکا باید او هِنری را نام برد، هم برای موفقیت های معتبرش و هم به عنوان نویسنده ای که تأثیر ماشینیسم را در داستان وارد کرد. شِگردش در پایان بندی داستان هایش سال ها، بسیاری از خوانندگان را فریب داد. فقط در دو - سه داستانش عمیقانه با واقعیت درگیر شده است و شگرد اعجاب انگیز پایان داستانش را از یاد برده است. معمولاً چنین به نظر می رسد که داستان هایش بیشتر به وسیله ی ماشین ساخته شده تا با قلم آدمی. ماشین داستان سازی که لطیفه گوست و قلبی انسانی دارد! اما در معنای کلمه باز هم ماشین است.»
او هِنری، شدیداً تحت تأثیر «موپاسان» بود و داستان های لطیفه وار وی را توسعه و تکامل بخشید و به آن ها جنبه های مفرح و طنزآمیزی عطا کرد.
داستان های کوتاهِ «بعد از بیست سال»، «آخرین برگ» ، «ارمغان مُغان» و... تاکنون از وی به فارسی ترجمه شده است.
«او. هِنری» در سال 1862 م در شهر نیویورک به دنیا آمد. تا پانزده سالگی به تحصیل پرداخت. و پس از آن مدرسه را ترک کرد و به کار کشاورزی پرداخت.
در سال 1887 ازدواج کرد و در همین سال شروع به نوشتن مقالاتی برای روزنامه ها نمود که مورد توجه بسیار واقع شد. در سال 1894 دست به انتشار یک روزنامه فکاهی - انتقادی زد که به صورت هفتگی منتشر می شد. موفقیت او در انتشار این روزنامه بی نظیر بود و نوشته های انتقادی، شوخی ها و لطائف ادبی او دست به دست می گشت.
اولین کتابی که اُو. هِنری به چاپ رساند « دزدان و پادشاهان» نام داشت، که در کنار هم گذاردن دزدان و شاهان در این داستان و ایجاد نوعی ارتباط ضمنی با یکدیگر، موفقیت فوق العاده ای برایش به همراه داشت. این نویسنده به دلیل نوشتار سیاسی، انتقادی اش در سال 1903 به زندان افتاد و پس از گذران سه سال محکومیت آزاد شد.
همه ی داستان های اُ.هِنری به نوعی حمایت از مردم محروم و بدبخت آمریکاست!... که بی کفایتی مسؤلان حکومت های این کشور اَبَرقدرت را به تصویر می کشد.
/ج
