كار نادان ورز و وبال است و دانش او مايه گمراهي.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
عَمَلُ الجاهِلِ وَبَالٌ وَ عِلْمُهُ ضَلالٌ.

همانا بي رغبتي به ناداني، به اندازه رغبت به دانايي است.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ الزُّهْدَ في الجَهْلِ بِقَدر الرَّغْبَةِ في العَقْلِ.

اگر بندگان آن گاه كه نمي دانستند، توقف مي كردند، گرفتار انكار و كفر نمي شدند.

امام باقر علیه السّلام فرمودند:
لَوْ أَنَّ العِبَادَ إِذَا جَهِلُوا وَقَفُوا، لم يَجْحَدُوا و لم يَكْفرُوا.

نادان به عيب و تقصير خود آگاه نيست و نصيحت خير خواه خود را (هم) نمي پذيرد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الجاهِلُ لا يَعْرِفُ تَقْصِيرَهُ و لا يَقْبَلُ مَنِ النَّصِيح لَهُ.

آدم نادان، نصيحت بردار نيست و پند و اندرز در او كارگر نمي افتد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الجاهِلُ لا يَرْتَدِعُ و بِالمَوْعِظَةِ لا يَنْتَفِعُ.

كار درست آدم نادان، مانند لغزش عالم است.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الجاهِلُ كَزَلَّةِ الْعَالِمِ صَوَابُهُ.

نادان صخره اي است كه چشمه اي از آن نمي جوشد، درختي است كه شاخه اش سبز نمي شود و زميني است كه سبزه اش نمي رويد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الجاهِلُ صَخْرَةٌ لا يَنْفَجِرُ مَاؤُهَا و شَجَرَةٌ لا يَخْضَرُ عَوْدُهَا، وَ أَرْضٌ لا يَظْهَرُ عُشْبُهَا.

آدم نادان از آنچه آدم دانا و حكيم با آن انس مي گيرد، مي گريزد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الجاهِلُ يَسْتَوْحِشُ مِمَّا يَأنِسُ بِهِ الحَكِيمُ.

خردمند به عمل خود تكيه مي كند و نادان به آرزوي خود.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
العَاقِلُ يَعْتَمِدُ عَلَي عَمَلِهِ، الجاهِلُ يَعْتَمِدُ عَلَي أَمَلِهِ.

عالم با دل و انديشه خود مي نگرد و نادان با چشم و ديده خود.

امام علی علیه السّلام فرمودند:
العَالِمُ يَنْظُرُ بِقَلْبِهِ وَ خَاطِرِهِ، الجاهِلُ يَنْظُرُ بِعَيْنِهِ وَ نَاظِرِهُ.