اعتیاد به دیدن فیلم های مستهجن، آثار تخریب گری بر نگرش های جنسی همسران دارد.
نکات در خور توجه هنگام آمیزش
1.به کارگیری شیوه ها و مهارت های آمیزشی درست و انسانی، و پرهیز از مقاربت های سرپایی (ایستاده) و مقعدی (از طریق نشیمن گاه)[1] و رفتارهای خشونت آمیز جنسی:
به کارگیری روش های درست آمیزشی و پرهیز از روش های نادرست برای کسب رضایت بیشتر جنسی و پیشگیری از برخی مشکلات و اختلالات جنسی، از قبیل واژنیسم و درد جنسی لازم است. امروزه برخی افراد تحت تأثیر فرهنگ غربی، به عمل جنسی دهانی و مقعدی روی می آورند که به دلیل آثار سوء و عوارض بهداشتی و جسمی[2] و همچنین شرعی،[3] قابل توصیه نیستند. این گونه رفتارها در بیشتر موارد موجب درد جنسی و آزار همسر، و در نتیجه تنش های زناشویی می شوند. وقتی از امام صادق (علیه السلام) درباره این عمل سؤال شد، ایشان در پاسخ فرمودند: «زنان مایه خوشی شمایند۔؛ پس آن ها را اذیت نکنید».[4] رابطه جنسی باید برای هر دو طرف خوشایند باشد، نه اینکه تنها یک نفر لذت جنسی ببرد و فرد مقابل درد روحی یا جسمی را تحمل کند، در این صورت، در دراز مدت بین آن ها فاصله می افتد.
۲. پرهیز از رفتارهای هرزه گرایانه متأثر از هرزه بینی (پورنو گرانی):
برخی افراد با تماشای فیلم ها و تصاویر مستهجن و هرزه، به صورت کاذب و غیر طبیعی تحریک می شوند و با تقلید از آن ها می خواهند همچون بازیگران سکس حرفه ای و غیرنرمال تلویزیونی، به خیال پردازی و آمیزش جنسی بپردازند. مشکل اینجاست که آن دسته فیلم ها می کوشند صحنه های محرکی را برای بیننده بسازند، نه اینکه لذت و میل هنرپیشه ها را بیشتر کنند. این موضوع، پیامدهای منفی بسیاری از جمله سیری ناپذیری فرد و تنش و ناسازگاری با همسر را در پی دارد. گاهی حتی فرد با همسر خود در حال آمیزش است، اما در خیالات خود با آن بازیگر فیلم یا زنی که در کوچه و خیابان دیده است آمیزش می کند. در آموزه های اسلامی از آمیزش جنسی با همسر به همراه خیال پردازی آمیزشی با شخص دیگر نهی شده است.[5]
٣. درددل، شکایت و بیان احساس های منفی در میان آمیزش جنسی ممنوع:
این نوع امور باید به وقت دیگری بعد از رابطه موکول شود. این گونه گفت و گوها، همچون سمی سبب آلودگی ارتباط جنسی و آسیب به آن می گردد و در نتیجه در بیشتر مواقع باعث قطع ارتباط با اختلال و کمبود کیفیت آن می شود. باید بدانیم که رابطه جنسی با مسائل عاطفی گره خورده است. بنابراین با ایجاد کدورت عاطفی، انگیزش جنسی برای ادامه رابطه بسیار کاهش می یابد. پس بکوشیم روابط جنسی مان را به مسائل عاطفی منفی آلوده نسازیم و بدانیم که می توان با وجود مسائل عاطفی منفی نیز فعالیت جنسی رضایت مندانه را تجربه کرد؛ به این شرط که آن ها را در هنگام مناسب غیر از موقعیت آمیزشی، بیان کنیم. البته باید همسران بکوشند که این گونه مسائل را پیش از برقراری ارتباط حل کنند و سپس وارد رابطه جنسی شوند.
٤. استفاده از امکانات کمک آمیزشی:
با انجام درست مهارت های پیش آمیزشی، و آرام سازی و تحریک مناسب، شرایط لازم برای آمیزش مطلوب طبیعی فراهم می گردد؛ اما استفاده از برخی ابزارها و مواد کمک جنسی، مثل مایعات روان ساز، به ویژه مواقعی که به یکباره در میان آمیزش به آن نیاز می شود (مثل مواقعی که در حین ارتباط، مایع واژن کاهش می یابد)، می تواند به بهبود روابط جنسی کمک کند.
۲. پرهیز از رفتارهای هرزه گرایانه متأثر از هرزه بینی (پورنو گرانی):
برخی افراد با تماشای فیلم ها و تصاویر مستهجن و هرزه، به صورت کاذب و غیر طبیعی تحریک می شوند و با تقلید از آن ها می خواهند همچون بازیگران سکس حرفه ای و غیرنرمال تلویزیونی، به خیال پردازی و آمیزش جنسی بپردازند. مشکل اینجاست که آن دسته فیلم ها می کوشند صحنه های محرکی را برای بیننده بسازند، نه اینکه لذت و میل هنرپیشه ها را بیشتر کنند. این موضوع، پیامدهای منفی بسیاری از جمله سیری ناپذیری فرد و تنش و ناسازگاری با همسر را در پی دارد. گاهی حتی فرد با همسر خود در حال آمیزش است، اما در خیالات خود با آن بازیگر فیلم یا زنی که در کوچه و خیابان دیده است آمیزش می کند. در آموزه های اسلامی از آمیزش جنسی با همسر به همراه خیال پردازی آمیزشی با شخص دیگر نهی شده است.[5]
٣. درددل، شکایت و بیان احساس های منفی در میان آمیزش جنسی ممنوع:
این نوع امور باید به وقت دیگری بعد از رابطه موکول شود. این گونه گفت و گوها، همچون سمی سبب آلودگی ارتباط جنسی و آسیب به آن می گردد و در نتیجه در بیشتر مواقع باعث قطع ارتباط با اختلال و کمبود کیفیت آن می شود. باید بدانیم که رابطه جنسی با مسائل عاطفی گره خورده است. بنابراین با ایجاد کدورت عاطفی، انگیزش جنسی برای ادامه رابطه بسیار کاهش می یابد. پس بکوشیم روابط جنسی مان را به مسائل عاطفی منفی آلوده نسازیم و بدانیم که می توان با وجود مسائل عاطفی منفی نیز فعالیت جنسی رضایت مندانه را تجربه کرد؛ به این شرط که آن ها را در هنگام مناسب غیر از موقعیت آمیزشی، بیان کنیم. البته باید همسران بکوشند که این گونه مسائل را پیش از برقراری ارتباط حل کنند و سپس وارد رابطه جنسی شوند.
٤. استفاده از امکانات کمک آمیزشی:
با انجام درست مهارت های پیش آمیزشی، و آرام سازی و تحریک مناسب، شرایط لازم برای آمیزش مطلوب طبیعی فراهم می گردد؛ اما استفاده از برخی ابزارها و مواد کمک جنسی، مثل مایعات روان ساز، به ویژه مواقعی که به یکباره در میان آمیزش به آن نیاز می شود (مثل مواقعی که در حین ارتباط، مایع واژن کاهش می یابد)، می تواند به بهبود روابط جنسی کمک کند.
نویسنده: مسعود نورعلیزاده
پی نوشت:
[1] . محمدبن علی بن بابویه قمی شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، تحقیق علی اکبر غفاری، ج۳، ص ۵۵۲.
[2] . دهانه مقعد (نشیمن گاه) به گونه ای طراحی شده است که برای خروج مدفوع کارایی داشته باشد، نه برای دخول اجسام خارجی. این دهانه حالت ارتجاعی ندارد و در صورت رابطه جنسی بلندمدت، امکان ابتلا به بی اختیاری مدفوع، باد شکم، حالت شقاق، یا بواسیر وجود دارد. در حالت شقاق، فرد دچار پارگی در دهانه مقعد می شود که هنگام دفع، به شدت دردناک بوده و ممکن است فرد خونریزی هم داشته باشد؛ اما در حالت بواسیر، قسمتی از راست روده به بیرون می آید و به حالت یک دمل در خارج از مقعد قابل دیدن است. این حالت شدت و ضعف های متفاوتی دارد و در افراد مختلف مشکلات متفاوتی را از درد به هنگام دفع گرفته تا خونریزی شدید می تواند ایجاد کند. همچنین دیواره های راست روده به شدت پرخون و حساسند. وقتی که یک جسم خارجی به راست روده وارد می شود، احتمال ایجاد خراش در این دیواره ها زیاد می شود. بنابراین احتمال انتقال بیماری های عفونی و مقاربتی، از جمله سوزاک، سیفیلیس و از همه مهم تر انتقال ویروس بیماری ایدز بالاست.
[3] . از نظر فقهی زن و شوهر می توانند هرگونه لذتی از یکدیگر ببرند، ولی شایسته است از کارهایی (مثل عمل جنسی دهانی) که با کرامت انسانی سازگار نیست، بپرهیزند. آمیزش از راه مقعد (نشیمن گاه) نیز کراهت شدید دارد و حتی طبق نظر برخی مراجع تقلید، در صورت نارضایتی همسر حرمت شرعی دارد. به نظر آیت الله العظمی مکارم شیرازی، افزون بر آن، آمیزش مقعدی آسیب های پزشکی انکارناپذیری دارد و تکرار آن سبب نوعی انحراف جنسی می شود (سیدمحمدحسن بنی هاشمی خمینی، پورتال انهار (جامع ترین وبسایت احکام و مسائل شرعی).
[4] . محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج 5، ص440.
[5] . با هوس و شهرت زن غیر خودت، با همسرت آمیزش نکن؛ چراکه می ترسم اگر فرزندی نصیبشان شود، پسر زن مأب و خود فروش یا دختر تباه عقل باشد، (محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، من لا یحضره الفقیه، تحقیق علی اکبر غفاری، ج۳، ص551).
منبع: کتاب «سلامت و اختلال جنسی همسران (رویکری اسلامی و روان شناختی)»
.jpg)
