دوش چون چشم او کمان برداشت

دوش چون چشم او کمان برداشت شاعر : اوحدي مراغه اي دلم از درد او فغان برداشت دوش چون چشم او کمان برداشت غيرتش بندم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مگر پير سجاده حال نداشت؟

مگر پير سجاده حال نداشت؟ شاعر : اوحدي مراغه اي کزين خلق و کثرت ملالي نداشت؟ مگر پير سجاده حال نداشت؟ به بالا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نگر: مگرد گر آن سر و سيم بر بگذشت؟

نگر: مگرد گر آن سر و سيم بر بگذشت؟ شاعر : اوحدي مراغه اي که: آب ديده‌ي نظارگان ز سر بگذشت نگر: مگرد گر آن سر و سيم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشت

تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشت شاعر : اوحدي مراغه اي باور مکن که: هيچ دلي گرد هوش گشت تا لعل باده رنگ تو شکرفروش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

فرياد دردناکش از سوز سينه مي‌دان

فرياد دردناکش از سوز سينه مي‌دان شاعر : اوحدي مراغه اي تا آتشي نباشد چون آورد به جوشت؟ فرياد دردناکش از سوز سينه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ديگر آن حلقه و آن دانه‌ي در در گوشت

ديگر آن حلقه و آن دانه‌ي در در گوشت شاعر : اوحدي مراغه اي که ببيند، که نبخشد دل و دين و هوشت؟ ديگر آن حلقه و آن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

در فراق تو مرا هيچ نه خوردست و نه خفت

در فراق تو مرا هيچ نه خوردست و نه خفت شاعر : اوحدي مراغه اي تا تو بازآيي از آنجا که نمي‌يارم گفت در فراق تو مرا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تا بر دوست بار نتوان يافت

تا بر دوست بار نتوان يافت شاعر : اوحدي مراغه اي دل بر ما قرار نتوان يافت تا بر دوست بار نتوان يافت کار ما چون...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن ستمگر، که وفاي منش از ياد برفت

آن ستمگر، که وفاي منش از ياد برفت شاعر : اوحدي مراغه اي آتش اندر من مسکين زد و چون باد برفت آن ستمگر، که وفاي منش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چه شد آن سرو سهي؟ کز لب اين بام برفت

چه شد آن سرو سهي؟ کز لب اين بام برفت شاعر : اوحدي مراغه اي که به يک ديدن او از دلم آرام برفت چه شد آن سرو سهي؟ کز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفت

دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفت شاعر : اوحدي مراغه اي تنم به درد جدايي خراب کرد و برفت دلم بر آتش هجران کباب کرد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زلف ترا بديدم و مشکم ز ياد رفت

زلف ترا بديدم و مشکم ز ياد رفت شاعر : اوحدي مراغه اي هر کو به دام زلف تو اندر فتاد رفت زلف ترا بديدم و مشکم ز ياد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به وقت گل پي معشوق و باده بايد رفت

به وقت گل پي معشوق و باده بايد رفت شاعر : اوحدي مراغه اي سوار عيش تراند، پياده بايد رفت به وقت گل پي معشوق و باده...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ترک من ترک من خسته‌دل زار گرفت

ترک من ترک من خسته‌دل زار گرفت شاعر : اوحدي مراغه اي شد دگرگونه دگري يار گرفت ترک من ترک من خسته‌دل زار گرفت ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت

چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت شاعر : اوحدي مراغه اي از وي نظر بدوز چو دل را فرو گرفت چندان نظر تمام، که دل نقش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

عمر به پايان رسيد، راه به پايان نرفت

عمر به پايان رسيد، راه به پايان نرفت شاعر : اوحدي مراغه اي کانچه مرا گفته‌اند دل ز پي آن نرفت عمر به پايان رسيد،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سري که ديد؟ که در پاي دلستاني رفت

سري که ديد؟ که در پاي دلستاني رفت شاعر : اوحدي مراغه اي دلي، که ترک تني کرد و پيش جاني رفت؟ سري که ديد؟ که در پاي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مرا حديث غم يار من ببايد گفت

مرا حديث غم يار من ببايد گفت شاعر : اوحدي مراغه اي گرم به ترک سر خويشتن ببايد گفت مرا حديث غم يار من ببايد گفت ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

شبي به ترک سر خويشتن بخواهم گفت

شبي به ترک سر خويشتن بخواهم گفت شاعر : اوحدي مراغه اي حکايت تو به مرد و به زن بخواهم گفت شبي به ترک سر خويشتن بخواهم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زماني خاطرم خوش کن به وصل روي گل رنگت

زماني خاطرم خوش کن به وصل روي گل رنگت شاعر : اوحدي مراغه اي که دل تنگم ز سوداي دهان کوچک تنگت زماني خاطرم خوش کن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390