![موقوفات مسجد جامع خوانسار موقوفات مسجد جامع خوانسار](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/ab374644-92a0-4dd5-9ff4-bbb14d77d577.jpg)
![موقوفات مسجد جامع خوانسار موقوفات مسجد جامع خوانسار](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/0374.jpg)
موقوفات مسجد جامع خوانسار
نويسنده: رضا مختاري - حسين شفيعي
مقدمه
متأسفانه اين مسجد در سالهاي اخير رونق چنداني نداشته و بناي آن رو به ويراني ميرود. مرحوم آيت الله سيد محمدتقي خوانساري - قدّس - سرهّ - هر وقت در خوانسار بود در اين مسجد اقامهي جماعت ميکردند.
اميد است که متوليان موقوفات اين مسجد، در احياي آن اقدام جدّي به عمل آورند.
آنچه در پي ميآيد وقفنامهي موقوفات اين مسجد است. اين وقفنامه در سال 1297 ه ق تنظيم شده و شامل تمام موقوفات مسجد تا تاريخ مذکور است. همان گونه که از وقفنامه برميآيد حداقل پنج بار به ترتيب ذيل رقباتي بر مسجد وقف شده است:
1 - در سال 1155 ه ق؛ واقف: حاج صانع باني مسجد جامع؛ متولّي: اولاد ارشد ذکور واقف؛
2 - پس از تاريخ فوق؛ واقف: آقا حسن يکي از احفاد حاج صانع؛ متولّي: محمدصادق و بعد از او امام جمعهي خوانسار؛
3 - در سال 1246 ه ق؛ واقف: آقا نصرالله؛ متولّي: امام جمعهي خوانسار؛
4 - در سال 1282 ه ق؛ واقف: آقا محمد هاشم به امر امام جمعه حاج ميرزا جمالالدين؛ متولّي: واقف و سپس امام جمعهي خوانسار؛
5 - در سال 1297 ه ق؛ واقف: آقا محمد هاشم؛ متولّي: واقف و سپس امام جمعهي خوانسار.
خوشبختانه اصل وقفنامهاي که در سال 1297 ه ق تنظيم شده، در دست است. سالها پيش رونوشتي از آن تهيه شده که تعدادي از معتمدان مطابقت آن را با اصل گواهي کرده اند. البته در نسخهي اصل دو مورد به عمد محو و پاک شده که بحمدالله - قبل از محو شدن - از آن رونوشت تهيه شده و به کمک رونوشت ميشود تشخيص داد که چه مطالبي محو شده است! متأسفانه به رغم تلاش زياد، قرائت چند مورد ممکن نشد که با نقطهچين مشخص شده است.
در سواد وقفنامه، پس از نوشتن نقش مهر گواهان وقف، مختصر توضيحي راجع به گواهان داده شده است که اين قسمتها را بين قلاّب آوردهايم.
همچنين در تاريخ تهيهي رونوشت، برخي درختان گردو که وقف مسجد بوده، قطع شده است، از اين رو، به هنگام ذکر آنها، نوشتهاند: «اصلهي مقطوعه» که در مجموع هفت اصلهي گردو هنگام تنظيم رونوشت، مقطوعه بوده است که عبارتند از جوزات اول تا سوم و هفتم تا نهم رديف جوزات در آغاز وقفنامه. همچنين در اصل وقفنامه جوز دوم و سوم هم، مقطوعه قلمداد شده است.
در اين وقفنامه نام نهرها و صحراها و محلههاي متعددي از خوانسار برده شده است، براي آگاهي از آنها بايد به کتاب جغرافياي خوانسار مراجعه کرد، از جمله نهرهاي مذکور در وقفنامه:
1 - نهر ترنقان/طرنقان/طرنقون؛
2 - نهر زرآغوش؛
3 - نهر يسارج/يساروج؛
4 - نهر کولان/کلو؛
5 - نهر دزفيانه؛
6 - نهر لا/جيلا/نغيلا؛
7 - نهر نقوفيانه/نوقوفيانه/نغينه.
(شکلهاي اول اين اسامي در وقفنامه آمده است و صورتهاي ديگر که ذکر شده تلفظ متفاوت و يا اسامي ديگر اين نهرهاست.)
در اين وقفنامه چند تعبير هست که نيازمند توضيح است:
1 - «مدرسهي بالا». مراد از آن مدرسهي علوي خوانسار است که وقفنامهي آن در شمارهي هفدهم همين مجله چاپ شد. و اين تعبير، شاهد ديگري بر مدّعاي اين جانب است - ر ک: ميراث جاويدان، ش 21، ص 139 - مبني بر اينکه در اسناد قديمي هيچگاه مدرسهي علوي به نام «مدرسهي مريم بيگم» موسوم نبوده است.
2 - «رشنامه/رشننامه». مراد از آن تقسيم نامهي آب نهرهاست.
3 - «هشت قفيز و يک قصبه»؛ «26 صبه و نيم». در کتاب اوزان و مقياسها در اسلام (تأليف پروفسور دکتر والتر هينس Prof. Dr. Walther Hinz، ترجمهي غلامرضا ورهرام، چ 1، تهران، مؤسسهي مطالعات و تحقيقات فرهنگي، 1368 (ص 106، 102 - 101، اطلاقات مختلف و اندازهي دقيق «قصبه» توضيح داده شده است.
در مقالهي «وقفنامهي مدرسهي علوي خوانسار» که در شماره 17 درج شد در صفحهي 34 اين عبارت چاپ شده است: «ان المدرسة الواقعة في بلدة الخوانساران [کذا] کانت توليتها...» که بايد بدين صورت اصلاح شود: «إن المدرسة الواقعة في بلدة الخوانسار إن کانت توليتها...».
در پايان از مسؤولان ادارهي اوقاف خوانسار، که اصل و سواد وقفنامهي مسجد جامع را در اختيار اين جانب گذاشتند، و نيز از دوست گرامي و فاضل محترم آقاي شيخ حسين شفيعي که آن را استنساخ کردند، و همچنين از سرپرست مدرسهي علوي فرزند برومند مرحوم آيتالله علوي - قدّس سرّه - که در مقابله و رفع ابهامات آن مرا ياري رساندند، صميمانه سپاسگزارم.
رضا مختاري
سواد مصدق وقف نامچهي مسجد جامع خوانسار
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمدللّه الواقف علي السرائر و الخفيّات، و علي الضمائر و النيّات
و الصلوات الساميات و التحيّات التامّات...
چون مرحمت مآب، رضوان تراب، غفران مناب، خير الحاج حاج صانع، باني مسجد جامع خوانسار، صانه اللّه من البوار، بعضي از عقارات را وقف مسجد مزبور نموده و وقفنامچه قلمي نموده بود که صورت آن اين است که مرقوم خواهد شد:
و بعد، سبب از تسطير اين کتاب مبني بر خير و صواب آن است که حاضر شد عالي حضرت ستوده منقبت مستغني الاوصافي [کذا] آقامحمد صانع خلف مرحمت مآب آقامحمدعلي، در حالت صحّت بدن و کمال عقل، که جميع اقارير شرعيه از او نافذ و معتبر بود، وقف مخلّد و حبس مؤبد نمود همگي و تمامي سه دانگ از جمله شش دانگ مزرعه مسمّي به مزرعهي آش که محدود است به مزرعهي باغکل و سه دانگ مشاع از جمله شش دانگ مزرعهي مسمي به مزرعهي غيبي من مزارعات [کذا] واقعه در قصبهي خوانسار، هر يک با شرب و مشارب و صحاري داير و باير، عيون و قنوات قديما کان أم جديدا أو غيره از ملحقات شرعيه، و تمامي يک دانگ از جملهي شش دانگ يک باب خان واقعه در محلهي علي زرين که خود واقف مشاراليه ساخته، و تمامي دو باب دکان واقعه در خان مزبوره واقعه در جنب يکديگر که يکي از آنها دکان خبازي است، هر يک با ممرّ و مدخل و غيره از ملحقات
بر مسجد جامع واقع در قصبه مزبوره که واقف مشاراليه باني بناي آن بوده، مشروط به آنکه اولاد ذکور ارشد متولي باشد نسلا بعد نسل و مزرعتين را هر ساله زراعت نموده محصول آن را صرف تعمير و آبادي مسجد مزبور نموده نگذارند که مهندوم شود. و هر ساله يکصد من به وزن شاه گندم وظيفه، تسليم خادمي که خدمت مسجد مينمايد نمايند و وجه اجارهي يک دانگ خان و دکاکين را هر ساله خرج بوريا و روشنايي مسجد نمايند بشرط أن لايبيعوه و لا يهبوه و لا يغيروه. و صيغهي شرعيه جاري شد (فمن بدله بعد ما سمعه فإنما إثمه علي الّذين يبدّلونه) تاريخ ذلک في شهر ذي [ال] قعدة الحرام سنهي 1155.
و آنچه قلمي شد عين عبارت وقف نامچه حاج صانع بود که ختم شده بود به مهر ايشان. و چون در اين سنوات به جهت طول زمان، اغتشاش در يک دانگ خان وقفي مزبور به هم رسيده بود به جهت تصرف بعضي از احفاد واقف، که خان مزبور در دست او بود و اسناد وقف را به حصّهي ديگر ميداد، از جمله مينمودند که نيم دانگ آن در ميان حصّهي مرحمت مآب آقامحمد بود که احد احفاد بود که هر ساله منافع آن صرف مسجد مزبور ميشد؛ و مينمودند که بعد از موت آقامحمد، نيم دانگ را واگذاشتند که قسمت ميان ورثه نشده است به جهت مسجد مزبور که وقف بر او ميباشد. و چون عالي شأن، آقامحمد خلف آقا محمد مزبور، که دو دانگ خان در دست او بود و ادّعاي حقيّت تصرفّ مينمود و مينمود که اين جانب علمي و اطلاعي ندارم که نيم دانگ وقف مزبور در ميان حصهي ما باشد لکن اين جانب قربة إلي اللّه همان نيم دانگ را که وقف ميباشد وقف مينمايم، لهذا آقاحسن مزبور نيم دانگ از خان مرقوم را از دو دانگ خود به تجويز و امضا و توکيل باقي ورثهي آقا محمد، وقف نمود بر مسجد مزبور که هر ساله منافع آن بعد از وضع اخراجات آن، خرج بوريا و روشنايي مسجد مزبور نموده باشند چنانچه در اصل وقفنامچه قلمي شده است و توليت آن را قرار داد براي جناب فضايل و معارف اکتساب، عمدة الفضلاء العظام مولانا محمدصادق، خلف الصدق مرحمت مآب خير الحاج و المعتمرين حاج علياکبر، غفرالله له، و بعد از او با امام جمعهي مسجد جامع، و صيغهي شرعيه جاري شد و قبول از من له القبول و قبض از من له القبض، بعد از تخليهي يد واقف مأذون و وکيل، به عمل آمد (فمن بدّله بعد ما سمعه فإنما إثمه علي الذين يبدلونه)
غب ذلک، چون مسجد مزبور قدري ديگر موقوفات داشته است که از طرف متولّي، در تصرفّ خادم مسجد بوده است و منافع آن را صرف مسجد مينمودهاند و در قفنامچهي مرحوم حاج صانع قلمي نشده چون متولي امام جمعه بوده است، بنا شد که در اين صحيفه قلمي شود که موجب احياي آن باشد و به مرور دهور از ميان نرود؛ لهذا تفصيل آن قلمي شده است که معلوم مؤمنان بوده باشد:
دکاکين: دو باب واقع در طرفين مسجد که ميان بازار است و دو باب جنب مسجد و جنب احد دکانهاي مزبور.
أيضا يک باب واقعه در بازار قريب مسجد که حال ندّافي ميباشد، جنب دکّان ندّافي آقا عزيزالله کلاغ.
جوزات: اصلهي واقعه در ميان بازار پل گوش قريب به پل.
اصلهي واقعه در صحراي در منان ميان زمين نجف قوچي که فروعات آن ميرسد به باغ آقاميرزا حسين آقا احسان و به شارع.
اصلهي واقعه در سر چيت گاه فوق ساقبند تحت نهر ترنقان و شارع خانهي حاج محمداکبر.
دو اصلهي واقعه در ميان باغ حاج صادق آقا شکره که فروعات آن ميرسد به طاقنما.
اصلهي واقعه در ميان باغ اسماعيل زمان تحت نهر ترنقان که فروعات آن ميرسد به شارع و خانهي حاج اسماعيل محراب بيک.
سه اصلهي واقعه در ميان زمين محمد کاظم سلاّخ در صحراي چهارباغ که فروعات آنها ميرسد به زمين حاج جواد و نهر يسارج که جنب يکديگر است.
دو اصلهي واقعه در ميان باغ آقا حسن ندّاف در صحراي نقوفيانه که فروعات آنها ميرسد به زمين ورثهي آقا ابوالقاسم.
اصلهي واقعه در صحراي نقوفيانه ميان باغ تقي سعيد که فروعات آن ميرسد به شارع.
اصلهي واقعه در صحراي ارسور در ميان باغ صادق کندلي که فروعات آن ميرسد به در خانهي عباس ولد عليبيک.
اصلهي واقعه در صحراي چشمه آخوند ميان باغ حاج حسين تقي تحت نهر ارسور که فروعات آن ميرسد به رودخانه.
اصلهي واقعه در صحراي در منان ميان باغ آقا محمد علي آقا مؤمن که فروعات آن ميرسد به شارع و نهر مزبور، که الحال باغ ملااسماعيل کامران مشهور است.
اصلهي نابته در ميان باغ معنّب ورثهي حاج ميرزا بابا تحت نهر زرآغوش که بعضي فروعات آن ميرسد به باغ حاج محمد نصير مشهور به درخت عمونبي.
قطعه زمين واقعه در يسارج تحت نهر يسارج محدود به شارع و به زمين ورثهي آقا کريم از سه طرف.
قطعه باغ واقعه در صحراي لازر تحت نهر ارسور محدود به باغ رحيم عبدل و باغ ورثهي سلطان علي و به شارع و به باغ اسماعيل زينل بيک.
و آنچه در اين اوان و در اين زمان، عالي شأن رفيع مکان آقانصرالله، نصرهالله تعالي، حسب الوصيهي والد خود، مرحمت مآب، رضوان تراب مهرعلي خان، وقف بر مسجد مزبور نمودند به اذن و تجويز باقي ورثهي مرحوم مشاراليه، که آن، عبارت از تمامي نيم دانگ از مزرعهي غيبي ميباشد. أيضا با جميع توابع شرعيه از آبي و ديمي و غيره، از ملحقات که با سه دانگ وقفي مرحوم حاج صانع سه دانگ و نيم ميباشد از مزرعهي غيبي و توليت آن را نيز با امام جمعه خوانسار واگذاشتند و صيغهي شرعيه جاري گرديد و شرايط لزوم علي کل وجه متحقّق گرديد و قبول از من له القبول و قبض از من له القبض بعد از تخليهي يد ورثه به عمل آمد (فمن بدله بعد ما سمعه فإنما إثمه علي الذين يبدلونه)
و کان ذلک تحريرا في تاريخ شهر محرم الحرام سنه 1246 (ستّ و اربعون و مأتين بعد الاف من الهجرة النبوية) و بعد ذلک درسنه 1282 (يکهزار و دويست و هشتاد و دو هجري) عالي جاه رفيع جايگاه، عمدة الأشراف و الأعيان آقا محمد هاشم ابن مرحمت مآب، رضوان تراب، آقا محمد، طاب ثراه، مباشر و متصدّي امورات موقوفات مسجد جامع مسطورة المتن گرديدند من قبل الامام العامل و الفاضل الکامل، أفضل الفضلاء و الراشدين، و زبدة العلماء و المحققين، و زين الفقهاء و المجتهدين، المقتدي المعظّم، إمام الجمعة و الجماعة الحاج ميرزا جمالالدين - مدّ ظاله علي رؤوس المسلمين و زيد فضله و علمه حتي ينتفع منه الطلاّب و المحصّلين - و به جهت توجه عالي جاه معزي اليه کما ينبغي علي ماهو عليه، و جه موقوفات آن بعد از صرف تعمير خرابي آن باقي مانده بود، لهذا من باب غبطه و صرفه، جوزات و املاکات ذيل از وجه مسطوره علاي جاه مشاراليه به استصواب و حسب الفرموده [کذا] جناب معظم اليه ابتياع فرموده در تحت موقوفات مسجد درآوردند که منافع آنها در ضمن مخارج مسجد مزبور صرف شود، علي أي نحو کان، لکن الأولي فالأولي؛
و توليت آنها را مفوّض فرمودند برخود، و بعد با امام جمعه قصبهي مزبوره باشد و تفصيل آنها اين است:
اصلهي درخت جوز نابته در ميان باغ آقا رضا قشوني تحت چشمه علي.
أيضا دو اصلهي نابته کنار باغ مرقوم که فروعات آن ميرسد به رودخانه.
اصلهي نابته در باغچهي بند کنار زمين ورثهي مرحمت مآب آخوند ملااحمد شيخ الاسلام که فروعات آن ميرسد به باغ ملاعلي نقي قشوني و اين اصله و اصلهي اولي به ازاي درخت جوز مقطوعهي فوق ابتياع شده است.
دو اصلهي نابتتين در کنار باغ ورثهي ميرزا اسماعيل خياط واقعه در لازر قريب به باغچهي وقفي مسجد مسطور که فروعات آن ميرسد به شارع عام.
اصلهي نابته در کنار باغ آقا محمد رضا عصّار تحت نهر نقوفيانه که فروعات آن ميرسد به شارع خاص.
اصلهي نابته در کنار زمين عالي جاه محمد مهدي خان واقعه در محلهي جوزچه ابتياعي از صبيهي مرحمت مآب آقا عباس زوجهي آقا باقر صياد.
دو اصله نيز نابته در ميان زمين باغ حاج محمد نبي که زمين مرقوم داخل در موقوفات است غنيا عن الحدود.
و تفصيل املاکات مرقومه اين است:
زمين واقعه در جوزچه تحت نهر کولان 25 قفيز و کسري محدود به نهر مزبور و طرفي به زمين آقا سيد اسماعيل ابتياعي آسيد علي سراّج، و طرفي به زمين عسکري شهرةّ مع منبت بيد و... کلّ أشجار.
زمين واقعه در نقوفيانه محدود به شارع و به زمين خيرالحاج حاج عبدالله که سه جريب اراضي است و سه جريب ديگر آن نيز وقف است جهت نيمهي متعارفي آقا ميرزا حسين ابن حاجي ميرزا عبدالکريم ابتياعي از ورثهي حاجي ميرزا عبدالکريم.
زمين واقعه در صحراي دزفيانه محدود به زمين آقا محمد صادق آقا حسين و به زمين حاج ميرزا شفيع و زمين حاج محمد شفيع و به نهر ابتياعي از خديجه خانم بنت مرحوم آقا حسين حاج رفيع 8 قفيز.
باغ و خانهاي آقا حسين مهر علي خسرو واقعه در جوزچه تحت نهر کولان محدود به نهر و به لاشويه و به باغ حاج علي اکبر آقا حميد که تقريبا 26 قصبه و نيم است.
زمين ابتياعي از ورثهي آقا اسماعيل جاموس لقبا جنب باغ آقا حسين مرقوم محدود به باغ حاج علي اکبر و به نهر کولان و به زمين بابعين و به شارع خاص.
... از مزرعه غيبي ابتياعي از عالي جاه محمد مهدي خان، 4 شعير از مزرعهي غيبي ابتياعي از آقا محمد صادق ابن مرحمت مآب آقا محمد علي... و أيضا چهار شعير از مزرعهي غيبي ابتياعي از ورثهي مرحوم سيفالله خان که الحال چهار دانگ و نيم از مزرعهي مرقومه وقف است بر مسجد مرقوم.
و تمامي و جملگي يک دانگ و نيم مشاع از جمله شش دانگ طاحونهي شيخ زينالدين.
و همگي سه دانگ مشاع از جمله شش دانگ طاحونهي گدول شهرة
و تفصيل املاکات و جوزات سابقي و جديد الابتياعي هر يک از آنها قلمي شد که به مرز زمان و دهور و ايام باقي بوده باشد و باعث احياي آنها بشود و موقوفي هر دو طاحونه به قدر مسطور داخل در ابتياعي عالي جاه معظم اليه نيست و از سابق است واضح باشد
[محل مهر مرحوم حاج محمد هاشم:] «محمد هاشم بن محمد»
مجددا يک جريب از جمله يک قطعه زمين واقعه در صحراي بيدهند تحت نهر دزفيانه که کل آن تقريبا هفت جريب اراضي است ابتياعي از عالي شأن آقا محمد جعفر ابن مرحمت مآب آقا حسين ابن غفران اياب حاجي رفيع، محدود به شارع و از دو طرف به دو زمين ورثهي آقا مطيع و به زمين آقا محمد مهدي أخ آقا محمد جعفر مزبور.
أيضا تمامت سه جريب و هفت فقيز به مساحت مرقومهي قطعهي ابتياعي از ورثهي مرحوم آقا ميرزا رحيم ابن مرحوم آقابابا واقعه در بالا ده تحت قنات کيده محدود به زمين ورثهي مرحوم ملاعبدالله ذاکر و به زمين ورثهي مرحوم آقا ميرزا احمد ابن مرحوم آقا حسين و به نهر حاجي صائب شهرة و به نهر قنات مزبوره.
أيضا قطعهي دگر ابتياعي از ورثهي آقا ميرزا رحيم مرقوم که تقريبا يک جريب و هشت قفيز و يک قصبه ميباشد واقعه در بالا ده تحت قنات مزبوره محدود به زمين ورثهي آقاعبدالحسين حاجي ميرزا حسين و به زمين ورثهي مرحمت مآب آخوند ملاصادق شيخ الاسلام و به نهر حاجي صائب و به نهر قنات مزبوره
مع يک ربع آب از اين دو قطعهي مرقومه
چنانچه در رشنامه مرقوم است قطعات مرقومات هر يک با توابع شرعيه و عرفيهي آنهاست کائنا ما کان و اين دو قطعهي مزبوره، ملکي خود عالي جاه آقا محمد هاشم بوده است وقف نمودند
و تمامت يک قطعه زمين واقعه در محلهي جوزچه که کل آن تقريبا دو جريب به مساحت مرقومه است تحت نهر کولان مشهور به زمين عسکري محدود به زمين آقا سيد علي - که داخل در موقوفات است - و به نهر مرقوم و به زمين حاج محمد قاسم حداد و به شارع عام.
و أيضا قطعهي ديگر واقعه در محلهي مرقومه که تقريبا يک قفيز است حنب زمين آقا سيد علي مزبور و محدود به ارض موات و طرفين به مخروبهي جنب آن.
و تمامت دو ثلث از يک قطعه زمين مشهور به باغ ورثهي حاج محمد نبي تحت نهر نقوفيانه که آن قطعه تقريبا به مساحت مرقومه است محدود به نهر مرقوم و به زمين ورثهي حاج صادق آقابابا - که الحال ملکي آقا اسماعيل ابن مرحوم آقا احمد است - و به زمين ورثهي حاج محمد نبي مرقوم و به زمين ورثهي شاهي.
و تماميت يک قطعه زمين مشهور به باغچهي آقا ايمن تحت نهر «لا» قريب به مسجد مرقوم يعني مسجد آقا ايمن که کل آن تقريبا پنج قفيز به مساحت مرقومه است غنيّا عن الحدّ و الوصف و کان في يوم بيست و نهم محرم 1297.
[محل مهر مرحوم فردوس مقام حاج محمد هاشم است:] «محمد هاشم بن محمد».
و دو اصله نهال جوز واقعتين در ميان باغ آقا محمد جعفر واقعه در لبرود محاذي مدرسهي بالا، تحت نهر لا که آقا محمد جعفر ابن مرحوم آقا صادق وقف نمود که در وقفنامچهي او مرقوم است.
هو
اعترف عالي جاه آقا محمد هاشم بما رقم فيه لدي في خامس شهر صفر سنة 1297.
جمالالدين مهدي الموسوي [که مرحوم فردوس و ساده آقاي امام جمعهي خوانسار باشد].
بسم الله خير الأسماء
عالي جاه آقا محمد هاشم به تمام مرقوم در متن و هامش اعتراف نمودند. به تاريخ سيم شهر صفر سنه 1297 سبع و تسعين و مأتين بعد الأف من الهجرة المقدّسة النبوية.
محمد جعفر بن محمد تقي الموسوي [که مرحوم سيد العلماء آقاي آقا ميرزا جعفر مجتهد باشد].
بسم اللّه أشرف الأسماء
قد أقر عالي جاه المسطور في المتن بتمام ما نمي اليه متنا و هامشا لديّ
و حرّرها الأحقر في يوم الاثنين السادس من صفر المظفر 1297، أسدالله بن محمد صادق الموسوي.
[که مرحوم سيد العلامه [کذا] آقاي حاج ميرزا اسدالله مجتهد بوده باشد]. بسم اللّه تعالي
لقد اعترف عالي جاه آقا محمد هاشم بما في المتن و الهامش في الثاني عشر من صفر المظفر 1297
و حرّرها علي بن أبي القاسم الموسوي [که مرحوم آقاي آقا سيد علي مجتهد است].
بسم اللّه تعالي
عالي جاه آقا محمد هاشم اعتراف نمودند به تمامي ما رقم في المتن و الهامش في 5 شهر صفر سنه 1297 (سبع و تسعين و مأتين بعد الأف من الهجرة) ابن جمالالدين ابوطالب الموسوي [که مرحوم آقاي آقا ميرزا ابوطالب مجتهد است].
هو
اعترف عالي جاه المعزي اليه و هو الآقا محمد هاشم بما في المتن و الحاشية و هي ثلاثة و ثلاثون سطرا لديّ في 6 من شهر صفر 1297 محمود بن عبدالعظيم الموسوي [که مرحوم آقاي آقاميرزا محمود مجتهد بوده باشد].
اعترف عالي جاه آقا محمد هاشم بتمام ما رقم فيه متنا و هاشما لدي الحقير الراجي ابوالقاسم بن هاشم الرضوي.
اعترف عالي جاه المعظّم إليه بما رقم فيه لدي العبد الأقل في الثامن عشر من شهر صفر المظّفر 1297 محمد صادق الموسوي.
بسم اللّه تعالي
اعترف عالي جاه آقا محمد هاشم - أصلح الله تعالي أمر داريه - بتمام ما رقم في الورقة في شهر صفر سنة 1297. محمد يوسف الموسوي [که مرحوم آقا حاج ميرزا يوسف باشد].
بسم اللّه تعالي
قد ثبت اعتراف عالي جاه المزبور، بما سطر و رقم. داود بن حسن الموسوي. [که آقا ميرزا داود مجتهد باشد].
هو
اعترف عالي جاه آقا محمد هاشم به تمام آنچه در متن و هامش مسطور است في شهر صفر المظفر 1297.
الواثق باللّه عباس بن احمد [که مرحوم آقاي آقا شيخ عباس مجتهد باشد].
هو حسبي
اقرار و اعتراف نمود عالي جاه آقا محمد هاشم به مراتب مسطوره نزد اين اقل عبدالکريم الرضوي الموسوي في 5 شهر صفر المظفر 1297.
ذلک الکتاب لا ريب فيه. اسدالله بن مرحوم آقا اسماعيل
هو
قد أقر عالي جاه المعظّم إليه بتمام ما رقم في الکتاب متنا و هاشما
و أنا الأحقر الجاني محمد قاسم بن حاج ملا أحمد بن حاجي ملا قاسم شيخ الإسلام.
[محل مهر عالي شأن آقا اسماعيل ابن مرحمت مآب آقا محمد، غفرالله له].
هو
عالي جاه معزي إليه اعتراف به تمام ما في الورقة نمودند و حرّره العبد الذليل الراجي عبدالله بن اسماعيل [که مرحوم آخوند ملا عبدالله قاضي باشد].
عالي جاه رفيع جايگاه آقا محمد هاشم اعتراف نمودند به آنچه که در متن و هامش قلمي گرديده. به تاريخ دويم شهر صفر المظفر 1297 و حرّره [در سواد سفيد است زيرا امضا و مهر اصل خوانده نشده است].
هو
عالي جاه معلّي جايگاه آقا محمد هاشم - زيد عمره - اقرار نمودند به آنچه در متن و هامش قلمي شده 2 صفر غز صر ] غز مساوي 1007، صر مساوي 1297، 290 مساوي 290 به اضافه 1007 ]
الراجي حسين الموسوي.
لقد اعترف عالي جاه آقا محمد هاشم بما في المتن و الهامش لديّ
و حرّره ابنعلي، ابوالقاسم الموسوي. [که مرحوم فردوس آرامگاه آقا ميرابوالقاسم عالم جليل باشد].
[مطالب از اينجا به بعد فقط در سواد است نه در اصل]
[در حاشيه]
صحّ الوصل و قوبل مع أصله الشريف و حرّرها
[مهر] الرّاجي إليي اللّه محمد باقر بن محمد جعفر
[ايضا طرف چپ صفحه، مهر]: الراجي الي الله محمد باقر بن محمد جعفر
سواد مطابق با اصل است
محمد علي تلگرافي مدير تلگرافخانهي خوانسار
[(مهر) تلگرافخانهي خوانسار]
سواد مطابق اصل است
رحيمي رئيس... خوانسار
[(مهر)... خوانسار]
سواد مطابق اصل است
کفيل حکومت خوانسار
[مهر و امضاي کفيل حکومت خوانسار]
بسمه تعالي
نظر به اينکه به شهادت شهود رونوشت برابر با اصل است متن وقفنامه صحيح و معتبر است.
حسين العلوي [محل مهر]
بسمه تعالي
چون در حاشيه يکي از علما شهادت به مطابقهي سواد با اصل دادند متن وقفنامه مورد تأييد است
سيد مهدي غضنفري
متولي و امام جمعه خوانسار
بسمعه تعالي
اين وقفنامه که مطابق بودن رونويس با اصل آن را مرحوم حاج ملامحمد باقر که از معتمدين آقايان خوانسار بودند و ساير شهود مرقوم داشتهاند معتبر است و مرحوم آيت الله آقاي علوي (ره) هم، اعتبار و صحت آن را مرقوم فرمودهاند. خداوند توفيق عطا فرمايد.
في 17/ج 1412/2
الأحقر خونساري
[مهر] مصطفي الحسيني
منبع: ميراث جاويدان
معرفي سايت مرتبط با اين مقاله
تصاوير زيبا و مرتبط با اين مقاله