به بوي دل يار يک‌رنگ بود

به بوي دل يار يک‌رنگ بود شاعر : خاقاني به منزل درنگي که من داشتم به بوي دل يار يک‌رنگ بود هوا برد رنگي که من داشتم برد رنگ ديبا هوا لاجرم کمان شد خدنگي که من داشتم خزان شد بهاري که من يافتم همه صلح و جنگي که من داشتم بجز با لب و چشم خوبان نبود پي هر پلنگي که من داشتم چو شير، آتشين چنگ و چست آمدم نبينند چنگي که من داشتم کنون جز به تعويذ طفلان درون که شد نام و ننگي که من داشتم نه خاقانيم نام گم کن مرا برفت آب و سنگي که من داشتم...