جمله‌ي پرندگان روزگار

جمله‌ي پرندگان روزگار شاعر : عطار قصه‌ي پروانه کردند آشکار جمله‌ي پرندگان روزگار تا به کي در بازي اين جان شريف جمله با پروانه گفتند اي ضعيف جان مده بر جهل، تا کي زين محال چون نخواهد بود از شمعت وصال داد حالي آن سليمان را جواب زين سخن پروانه شد مست و خراب گر درو نرسم درو برسم تمام گفت اينم بس که من بي‌دل مدام پاي تو سر غرقه‌ي درد آمدند چون همه در عشق او مرد آمدند لطف او را نيز رويي تازه بود گرچه استغني برون ز اندازه بود هر نفس...