گمراه شدم ره سوي جانان ز که پرسم؟

وز هجر به مردم خبرمان ز که پرسم؟ گمراه شدم ره سوي جانان ز که پرسم؟ داروي دل زار پريشان ز که پرسم؟ از سرزنش مرده دلان جان به لب آمد تفسير...

شنبه، 10 بهمن 1388

يارب غم آن سرو خرامان به که گويم ؟

دل نيست بدستم سخن جان به که گويم ؟ يارب غم آن سرو خرامان به که گويم ؟ احوال جگر خوردن پنهان به که گويم ؟ خونابه‌ي پيدا همه بينند خود از چشم...

شنبه، 10 بهمن 1388

ببستي چشم من ز افسون زبان هم

دلم بردي نه تنها بلکه جان هم ببستي چشم من ز افسون زبان هم ازينم ميکشي جانا از آن هم خرابم مي‌کني از رخ ز لب نيز گواهي ميدهد دل آن کمان...

شنبه، 10 بهمن 1388

مرا دل ده که من سنگي ندارم

به جز خون جگر رنگي ندارم مرا دل ده که من سنگي ندارم که نالان‌تر ز خود چنگي ندارم سرور درد خود با خويش گويم ولي من پاي فرسنگي ندارم زمن...

شنبه، 10 بهمن 1388

درديده چه کار آيد اين اشک چو بارانم

برديده اگر جانا سروي چو تو ننشانم درديده چه کار آيد اين اشک چو بارانم ازهر چه جز اين کردم از کرده پشيمانم خود را به سر کويت بدنام ابد کردم...

شنبه، 10 بهمن 1388

تا سوختن عشق ز پروانه به ديدم

سوداي همه سوختگان خام گرفتم تا سوختن عشق ز پروانه به ديدم در خدمت آن سرو خرامان نرسيديم اي باد سلامي برساني تو اگر ما عشق آمد و زيشان همه...

شنبه، 10 بهمن 1388

صافي مده اي دوست که مادرد کشانيم

ني رند تماميم کز ين رند و شانيم صافي مده اي دوست که مادرد کشانيم درهمت ما بين تو که جمشيد و شانيم هر چند که در کيسه نداريم پشيزي چندانکه...

شنبه، 10 بهمن 1388

عاشق شدم و محرم اينکار ندارم

فرياد که غم دارم و غمخوار ندارم عاشق شدم و محرم اينکار ندارم وان بخت که پرسش کندم يار ندارم آن عيش که ياري دهدم صبر نديدم آن صبر که هر...

شنبه، 10 بهمن 1388

رسيد دوش ندايي از ين بلند رواق

کو اي مقيم زواياي شهر بند فراق رسيد دوش ندايي از ين بلند رواق گذر چو طاير قدسي زاوج اين نه طاق درين حضيض چرا گشته‌اي چنين محبوس بيا به...

شنبه، 10 بهمن 1388

نگارا صحبت از اغيار بگسل

گل خندان من ازخار بگسل نگارا صحبت از اغيار بگسل که مهر از دوستان يک بار بگسل ندانم تا که گفت آن بي‌وفا را تو هم اي شب مکن برمن تطاول چو...

شنبه، 10 بهمن 1388

سرو مني و ازدل بستان خودت خوانم

درد مني و از جان درمان خودت خوانم سرو مني و ازدل بستان خودت خوانم وانگاه به صد عزت مهمان خودت خوانم اول بدو صد زاري جان پيش‌کشت کردم با...

شنبه، 10 بهمن 1388

اي گل صفت حسنت بر وجه حسن گويم

سر تا به قدم جاني کفر است که تن گويم اي گل صفت حسنت بر وجه حسن گويم

شنبه، 10 بهمن 1388

قبا و پيرهن او که مي‌رسد به تنش

من از قباش به رشکم قبا ز پيرهنش قبا و پيرهن او که مي‌رسد به تنش ز نازکي بتوان ديد روح در بدنش عجب اگر نتوان نقش خاطرش دريافت

شنبه، 10 بهمن 1388

کرشمه‌هاي سر زلف در بنا گوشش

حديث درد دلم ره نداد در گوشش کرشمه‌هاي سر زلف در بنا گوشش چگونه عيب تو !نيم کرد بر نقاش ؟ اگر زخامه کج افتاد نقش ما چه کنيم که فراموش کرده...

شنبه، 10 بهمن 1388

رفت دل نيست روشنم حالش

برو اي جان تو هم بدنبالش رفت دل نيست روشنم حالش گريه‌يي واجبست بر حالش هر که بر حال عاشقان خندد کوه البرز و پشه حمالش ! من مسکين نه مرد...

شنبه، 10 بهمن 1388

دي مي‌گذشت و سوي او دلها روان ازهر طرف

صد عاشق گم کرده دل سويش دوان از هر طرف دي مي‌گذشت و سوي او دلها روان ازهر طرف مي‌مرد از ان پيکان کين پير و جوان از هر طرف گلگون نازش زير...

شنبه، 10 بهمن 1388

چندين شبم گذشت به کنج خراب خويش

نوري نداديم شبي از ماههتاب خويش چندين شبم گذشت به کنج خراب خويش از تشنگان دريغ ندارند آب خويش رويي چنان مپوش زعشاق کاهل دل آن مست را بحل...

شنبه، 10 بهمن 1388

ابري خوشست و وقت خوش است و هواي خوش

ساقي مست داده به مستان صلاي خوش ابري خوشست و وقت خوش است و هواي خوش گشت آشناي جان و زهي آشناي خوش باران خوش رسيد و حريفان عيش را گل گرچه...

شنبه، 10 بهمن 1388

گر اي نسيم ترا ره دهند درحرمش

ببوس از من خاکي نشانه‌ي قدمش گر اي نسيم ترا ره دهند درحرمش و ليک هم بنوشتيم ماجراي غمش ميان دلبر و دل حاجت رسالت نيست

شنبه، 10 بهمن 1388

ستمگري که دلم شاد نيست جز به غمش

به خامه راست نيايد شکايت ستمش ستمگري که دلم شاد نيست جز به غمش به خاک پاش که سر بر ندارم از قدمش اگر ز دست اجل چند که امان يابم به اين...

شنبه، 10 بهمن 1388