![نگاهی به کاربرد پزشکی گل مینا نگاهی به کاربرد پزشکی گل مینا](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/30487-mina.jpg)
نویسندگان: کوهویی لینگ، چوا تانگ کیان، تان چای هون
مترجمان: دکتر حسین حسینزاده، دکتر محسن ایمن شهیدی، دکتر رامین رضایی
مترجمان: دکتر حسین حسینزاده، دکتر محسن ایمن شهیدی، دکتر رامین رضایی
نام علمی (خانواده):
Aster tataricus L. f (Compsitae)نام انگلیسی:
Tatarian Aster, Tatarian Daisyنام فارسی:
گل مینامشخصات:
گیاهی کوچک با ریشه فیبری انبوه است. پهنک برگ نیزهای تا نوک تیز، حاشیهها دندانهای یا کامل و به اندازههای 4-18 تا 1-5 سانتیمتر میباشند. ساقه زیرزمینی این گیاه به عنوان مسهل، برای درمان سرماخوردگی، سرفه با خلط زیاد یا خون و قاعدگی دردناک به کار میرود. همچنین از این گیاه به عنوان خلطآور و ضد سرفه استفاده میشود. این گیاه به عنوان مقوی معطر در بیماریهای مزمن التهاب لوله گوارش به کار میرود. گلهای انتهای شاخه به صورت خوشههای بسیار ریز با گلبرگهای سفید و مرکز زرد میباشند.منشأ:
بومی سیبری است.ترکیبات شیمیایی:
شینون، فریدلین، اپی فریدلینول، شینوزید A-C، استرینین A-F، استینها A-E، استرتارون A و B و موارد دیگر.کاربرد در طب سنتی:
ساقه زیرزمینی این گیاه به عنوان مسهل، برای درمان سرماخوردگی، سرفه با خلط زیاد یا خون و قاعدگی دردناک به کار میرود. همچنین از این گیاه به عنوان خلطآور و ضد سرفه استفاده میشود. این گیاه به عنوان مقوی معطر در بیماریهای مزمن التهاب لوله گوارش به کار میرود.بیشتر بخوانید: سرفه و درد قفسه سینه
آثار دارویی:
ضد سرطان و ضد اکسیدان.مقدار مصرف:
اطلاعاتی در دسترس نیست.عوارض جانبی:
اطلاعاتی در دسترس نیست.مسمومیتزایی:
اطلاعاتی در دسترس نیست.موارد منع مصرف:
اطلاعاتی در دسترس نیست.تداخلات دارو - گیاه:
اطلاعاتی در دسترس نیست.پینوشت:
برای مشاهده پینوشتهای این کتاب به منبع مقاله مراجعه شود.
منبع مقاله :لینگ، کوهویی - تانگ کیان، چوا - چای هون، تان؛ (1392)، راهنمای گیاهان دارویی: مصور و با رویکرد علمی و دارویی، مترجمان: حسین حسینزاده - محسن ایمن شهیدی، رامین رضایی، مشهد: بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی، چاپ اول.