کي باشد کين قفس بپردازم

کي باشد کين قفس بپردازم شاعر : سنايي غزنوي در باغ الاهي آشيان سازم کي باشد کين قفس بپردازم در پرده‌ي غيب عشقها بازم با روي نهفتگان دل يک دم خوش در حرم خداي بگرازم کش در چمن رسول بخرامم خشنود به سوي خانه‌ها تازم اين چار غريب ناموافق را در کارگه کمال بطرازم اين حله‌ي نيمکار آدم را در پيش سگان دوزخ اندازم وين ديو سراي استخواني را از شحنه و شش عسس بپردازم اين بام و سراي بي‌وفايان را از ميوه و مرغ و جوز بنوازم باغند ولي کرام طينت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

کي باشد کين قفس بپردازم

شاعر : سنايي غزنوي

در باغ الاهي آشيان سازم		کي باشد کين قفس بپردازم
در پرده‌ي غيب عشقها بازم		با روي نهفتگان دل يک دم
خوش در حرم خداي بگرازم		کش در چمن رسول بخرامم
خشنود به سوي خانه‌ها تازم		اين چار غريب ناموافق را
در کارگه کمال بطرازم		اين حله‌ي نيمکار آدم را
در پيش سگان دوزخ اندازم		وين ديو سراي استخواني را
از شحنه و شش عسس بپردازم		اين بام و سراي بي‌وفايان را
از ميوه و مرغ و جوز بنوازم		باغند ولي کرام طينت را
در بوته‌ي لطف و مهر بگدازم		کوفي و قريشي طبيعت را
محرومم اگر چه محرم رازم		با اين همه رهبران و رهرو من
با اين همه پر چه مرغ اين بازم		با اين همه دل چه مرد اين کوژم
بر هر که سرست گردن افرازم		بنهم کله از سر و پس از غيرت
وز عقل فضول سر بپردازم		از جان جهول دل فرو شويم
چون دست بريده گشت دريازم		چون بال شکسته گشت بر پرم
فرزند خليفه‌ام رسد نازم		گر ناز کنم بر آفرينش من
آن گه سخن از سنايي آغازم		چون رفت سنايي از ميان بيرون
کامروز چو ناي بادي آوازم		تا کار شود مگر چو چنگ آندم
در تفرقه سوي جمع پردازم		بخ بخ اگر اين علم برافرازم
وز صحبت خود دري کند بازم		باشد بينم رخان معشوقم
با پاک بران دو کون در بازم		از راهبران عشق ره پسرم
در ششدره مهره‌اي در اندازم		شطرنج به شاهمات بر بندم
در باغ بقا چو سرو بگرازم		بر فرش فنا به قعده ننشينم
با صحبت جان و دل بدل سازم		اين عشوه‌ي اوست خاک آدم را
در بوته‌ي نيستيش بگدازم		اين گنج که تو ختم من از هستي
در بهر نهم و بشرط بنوازم		اين بربط غم گداز در وصلت
اول سخني ز عشق آغازم		هر بيت که از سماع او گويم
«کي باشد کاين قفس بپردازم»		اين است جواب آن کجا گفتم