امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ فَرَضَ فِي أَمْوَالِ الْأَغْنِيَاءِ أَقْوَاتَ الْفُقَرَاءِ فَمَا جَاعَ فَقِيرٌ إِلَّا بِمَا مَنَعَ بِهِ غَنِيٌّ وَ اللَّهُ تَعَالَى جَدُّهُ سَائِلُهُمْ عَنْ ذَلِكَ؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
الِاسْتِغْنَاءُ عَنِ الْعُذْرِ أَعَزُّ مِنَ الصِّدْقِ بِهِ؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
أَقَلُّ مَا يَلْزَمُكُمْ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ أَنْ لَا تَسْتَعِينُوا بِنِعَمِهِ عَلَى مَعَاصِيهِ؛

امام علی علیه السّلام هنگامی که در جنگ نهروان به کشته شدگان از خوارج برخوردند، چنین فرمودند:

امام علی علیه السّلام آن گاه که خبر شهادت «محمّد بن ابی بکر» را شنیدند، فرمودند:
إِنَّ حُزْنَنَا عَلَیْهِ عَلَى قَدْرِ سُرُورِهِمْ بِهِ إِلَّا أَنَّهُمْ نَقَصُوا بَغِیضاً وَ نَقَصْنَا حَبِیباً؛

امام علی علیه السّلام به «عبداللّه بن عبّاس» در مورد نظری که اظهار داشته و حضرت نپذیرفته بود، فرمودند:

امام علی علیه السّلام آن گاه که از نبرد صفّین به کوفه باز می گشت، به قبیله ای از «هَمْدان» برخوردند که بر کشتگانشان در صفّین بلند می گریستند و در این حال «حَرب بن شُرَحبیل شَبامی» که از بزرگان آنان بود به حضور امام رسید، امام به او فرمودند:

امام علی علیه السّلام فرمودند:
لِسَائِلٍ سَأَلَهُ عَنْ مُعْضِلَةٍ سَلْ تَفَقُّهاً وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً فَإِنَّ الْجَاهِلَ الْمُتَعَلِّمَ شَبِيهٌ بِالْعَالِمِ وَ إِنَّ الْعَالِمَ الْمُتَعَسِّفَ شَبِيهٌ بِالْجَاهِلِ (الْمُتَعَنِّتِ)؛

امام علی علیه السّلام فرمودند:
أَنَا يَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَالُ يَعْسُوبُ الْفُجَّارِ ؛ و معنى ذلك أن المؤمنين يتبعونني و الفجار يتبعون المال كما تتبع النحل يعسوبها و هو رئيسها من پيشواي مؤمنانم،

بعضي از يهوديان به امام علی علیه السّلام عرض كردند: شما هنوز پيامبرتان را به خاك نسپرده اختلاف را آغاز كرديد. امام علی علیه السّلام فرمودند: