مسیر جاری :
سخنها ضبط شود، و رازها از پرده برون افتد، و «هركس در گرو اعمال خويشتن است». و مردم گرفتارِ نابخردي و فريب اند مگر آن كس را كه خ
امام علی علیه السّلام فرمودند:
اي مردم، از خدا پروا كنيد چه بسيار آرزومندي كه به آرزويش نرسد، و سازنده سرايي كه حسرت سكونت بر دلش مانَد، و گرد آورنده اي كه بز
امام علی علیه السّلام فرمودند:
اگر آدمي پايان زندگي و سرنوشت خويش را بيند، آرزوي دراز و فريب كاري را دشمن خواهد داشت.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
لَوْ رَأَى الْعَبْدُ الْأَجَلَ وَ مَسِيرَهُ لَأَبْغَضَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ؛
لَوْ رَأَى الْعَبْدُ الْأَجَلَ وَ مَسِيرَهُ لَأَبْغَضَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ؛
هر مال دو شريك دارد: وارث و حوادث.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
لِكُلِّ امْرِئٍ فِي مَالِهِ شَرِيكَانِ الْوَارِثُ وَ الْحَوَادِثُ؛
لِكُلِّ امْرِئٍ فِي مَالِهِ شَرِيكَانِ الْوَارِثُ وَ الْحَوَادِثُ؛
دعوتگري كه به حرف خود عمل نكند تيراندازي را مانَد كه زه بر كمان ندارد.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
الدَّاعِي بِلَا عَمَلٍ كَالرَّامِي بِلَا وَتَرٍ؛
الدَّاعِي بِلَا عَمَلٍ كَالرَّامِي بِلَا وَتَرٍ؛
آدمي تا وعده نداده آزاد است.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
الْمَسْئُولُ حُرٌّ حَتَّى يَعِدَ؛
الْمَسْئُولُ حُرٌّ حَتَّى يَعِدَ؛
اطاعت الهي به سود زيركان است، در حالي كه كوتاهي در اطاعت او نشانه ضعف و ناتواني است.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ جَعَلَ الطَّاعَةَ غَنِيمَةَ الْأَكْيَاسِ عِنْدَ تَفْرِيطِ الْعَجَزَةِ؛
إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ جَعَلَ الطَّاعَةَ غَنِيمَةَ الْأَكْيَاسِ عِنْدَ تَفْرِيطِ الْعَجَزَةِ؛
امام علی(علیه السّلام) سیمای مؤمن را این گونه ترسیم کردند: ادمانی مؤمن در چهره و اندوهش در دل است. دریا دل و بلند نظر است و نفس
امام علی علیه السّلام درباره سیمای مؤمن فرمودند:
فرصت عبادت و خودسازي تا شصت سالگي است.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
الْعُمْرُ الَّذِي أَعْذَرَ اللَّهُ فِيهِ إِلَى ابْنِ آدَمَ سِتُّونَ سَنَةً؛
الْعُمْرُ الَّذِي أَعْذَرَ اللَّهُ فِيهِ إِلَى ابْنِ آدَمَ سِتُّونَ سَنَةً؛
پيروز و موفّق نيست آن كه گناه بر او چيره گردد، و آن كه به همدستي شرّ و بدي غلبه كند در حقيقت شكست خورده است.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَا ظَفِرَ مَنْ ظَفِرَ الْإِثْمُ بِهِ وَ الْغَالِبُ بِالشَّرِّ مَغْلُوبٌ؛
مَا ظَفِرَ مَنْ ظَفِرَ الْإِثْمُ بِهِ وَ الْغَالِبُ بِالشَّرِّ مَغْلُوبٌ؛