مسیر جاری :
امام علی(علیه السّلام) به فرزندشان «محمّد حنفيّه» فرمودند: پسر جان، من بر تو از تهيدستي و درويشي ترسانم. پس، از آن به خدا پناه
امام علی علیه السّلام فرمودند:
َالَ علی عليه السلام لِابْنِهِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ الْفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ فَإِنَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ؛
َالَ علی عليه السلام لِابْنِهِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ الْفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ فَإِنَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ؛
ايمان هيچ بنده اي راستين نبُوَد مگر آنكه اطمينانش به آنچه نزد خداست بيش از آن باشد كه نزد اوست.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
لَا يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ؛
لَا يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ؛
اگر دروغ گويي، خداوند تو را به «پيسي» دچار سازد كه عمامه هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرين امام به «برصِ» در صورت (پيسي) مب
امام علی علیه السّلام آنگاه كه به بصره آمدند، «انَس بن مالك» را نزد طلحه و زبير فرستادند تا آنچه را از پيامبر اكرم صلّی الله علیه و آله در باره آنها شنيده بود يادآوري كند، امّا او از اين كار سر بر تافت و گفت فراموش كرده ام. حضرت فرمودند:
دلها را «رويكردي» است و «رويگردي». پس آنگاه كه روي كرد و پذيرش نشان داد به مستحبّاتش واداريد، و اگر روي گرداند و آمادگي نداشت ب
امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً فَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاحْمِلُوهَا عَلَى النَّوَافِلِ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ فَاقْتَصِرُوا بِهَا عَلَى الْفَرَائِضِ؛
إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً فَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاحْمِلُوهَا عَلَى النَّوَافِلِ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ فَاقْتَصِرُوا بِهَا عَلَى الْفَرَائِضِ؛
سنگ را به همان جا كه از آن آمده باز گردانيد، كه «كلوخ انداز را پاداش سنگ است» و بدي را جز بدي حريف نيست.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
رُدُّوا الْحَجَرَ مِنْ حَيْثُ جَاءَ فَإِنَّ الشَّرَّ لَا يَدْفَعُهُ إِلَّا الشَّرُّ؛
رُدُّوا الْحَجَرَ مِنْ حَيْثُ جَاءَ فَإِنَّ الشَّرَّ لَا يَدْفَعُهُ إِلَّا الشَّرُّ؛
امام علی(علیه السّلام) به منشی مخصوص خود «عبیداللّه بن ابی رافع» فرمودند: دواتت را لیقه بگذار، و قلمت را بلند بتراش، و میان سطر
امام علی علیه السّلام به منشی مخصوص خود «عبیداللّه بن ابی رافع» فرمودند:
أَلِقْ دَوَاتَکَ وَ أَطِلْ جِلْفَةَ قَلَمِکَ وَ فَرِّجْ بَیْنَ السُّطُورِ وَ قَرْمِطْ بَیْنَ الْحُرُوفِ فَإِنَّ ذَلِکَ أَجْدَرُ بِصَبَاحَةِ الْخَطِّ ؛
أَلِقْ دَوَاتَکَ وَ أَطِلْ جِلْفَةَ قَلَمِکَ وَ فَرِّجْ بَیْنَ السُّطُورِ وَ قَرْمِطْ بَیْنَ الْحُرُوفِ فَإِنَّ ذَلِکَ أَجْدَرُ بِصَبَاحَةِ الْخَطِّ ؛
زيركي و هوشياري مؤمنان را پاس داريد، كه خداوند حق را بر زبان آنان جاري سازد.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
اتَّقُوا ظُنُونَ الْمُؤْمِنِينَ فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَ الْحَقَّ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ ؛
اتَّقُوا ظُنُونَ الْمُؤْمِنِينَ فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَ الْحَقَّ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ ؛
و معنى ذلک أنه یصبر على قتل الأولاد و لا یصبر على سلب الأموال. ؛
امام علی علیه السّلام فرمودند:
یَنَامُ الرَّجُلُ عَلَى الثُّکْلِ وَ لَا یَنَامُ عَلَى الْحَرَبِ و معنى ذلک أنه یصبر على قتل الأولاد و لا یصبر على سلب الأموال؛
یَنَامُ الرَّجُلُ عَلَى الثُّکْلِ وَ لَا یَنَامُ عَلَى الْحَرَبِ و معنى ذلک أنه یصبر على قتل الأولاد و لا یصبر على سلب الأموال؛
آدمي مرگ فرزندش را تحمّل كند و به خواب و استراحت پردازد، امّا ربوده شدن مالش خواب و راحت را از او گيرد يعني بر كشته شدن فرزندش
امام علی علیه السّلام فرمودند:
مَوَدَّةُ الْآبَاءِ قَرَابَةٌ بَيْنَ الْأَبْنَاءِ وَ الْقَرَابَةُ أَحْوَجُ إِلَى الْمَوَدَّةِ مِنَ الْمَوَدَّةِ إِلَى الْقَرَابَةِ؛
مَوَدَّةُ الْآبَاءِ قَرَابَةٌ بَيْنَ الْأَبْنَاءِ وَ الْقَرَابَةُ أَحْوَجُ إِلَى الْمَوَدَّةِ مِنَ الْمَوَدَّةِ إِلَى الْقَرَابَةِ؛
تهيدستي كه به تو رو آورَد فرستاده خداست، پس آن كه دست رد به سينه او نهد در واقع خدا را رد كرده است، و آن كه او را عطا كند گويي
امام علی علیه السّلام فرمودند:
إِنَّ الْمِسْكِينَ رَسُولُ اللَّهِ فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللَّهَ وَ مَنْ أَعْطَاهُ فَقَدْ أَعْطَى اللَّهَ؛
إِنَّ الْمِسْكِينَ رَسُولُ اللَّهِ فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللَّهَ وَ مَنْ أَعْطَاهُ فَقَدْ أَعْطَى اللَّهَ؛
گروه بندی
تازه های احادیث
ویژه نامه ها
بیشترین بازدید هفته
حق تناسب جرم و جزا
دو چیز میان شما واگذاشتم که بعد از آن گمراه نخواهید شد قرآن و روش من و این دو از هم جدا نشوند تا بر سر حوض به من برسند.
فتنه ها خواهد بود که در اثناى آن مرد به صبح مؤمن باشد و به شب کافر شود مگر آن که خدایش به علم زنده دارد.
روزه سپر عذاب خداست.
کمک یک روزه که کسى به برادر خود کند بهتر از اعتکاف یک ماهه است.
عفو کردن از سوی کسی که قدرت انتقام دارد
نتیجه بی صبری در مصائب
اي علي! من و تو از يك درخت آفريده شده ايم، پس من اصل آن درخت و تو فرع آن و حسن و حسين شاخه هاي آن هستند.
ابوالحسن اصفهانى: نزد امام صادق علیه السلام بودم. شنیدم، مردى به ایشان گفت: فدایت شوم! در بدنم احساس ضعف مى کنم. امام علیه السل
دانش بیاموزید که آموختن آن، پاداش دارد و جستوجوی آن عبادت است.