كسى كه مال و ثروتى دارد، با آن به خويشاوندانش نيكى كند و خوب مهمانى كند و بوسيله آن، گرفتار واسيرى را آزاد سازد، همانا رسيدن به

امام على علیه السّلام فرمودند:
مَنْ كانَ لَهُ مالٌ فَلْيَصِلْ بِهِ الْقَرابَةَ وَلْيُحْسِنِ الضِّيافَةَ وَلْيَفُكَّ بِهِ الْعانى وَالْأسيرَ، فَإنَّ الْفَوْزَ بِهذِهِ الخِصالِ مَكارِمُ الدُّنْيا وَشَرَفُ الآخِرَةِ؛

آگاه باشید! زبان خیر و یادنیکى که خداوند در میان مردم از کسى برجاى مى گذارد، براى او بهتر از ثروتى است که براى کسى به ارث بگذا

امام على علیه السّلام فرمودند:
اَلا! وَاِنَّ اللِّسانَ الصّالِحَ یَجْعَلُهُ اللّهُ تَعالى لِلْمَرْءِ فى النّاسِ خَیْرٌ لَهُ مِنَ الْمالِ یُوَرِّثُهُ مَنْ لایَحْمَدُهُ؛

كسى كه نيكى خود را به مردم برساند، نام و يادش مشهور گردد.

امام على علیه السّلام فرمودند:
مَنْ بَذَلَ بِرَّهُ اِشْتَهَرَ ذِكْرُهُ؛

يقينا بزرگترين حسرتها در روز قيامت، حسرتِ كسى است كه در غير راه خدا ثروتى به دست آورده باشد (و چون از دنيا برود) آن را براى ديگ

امام على علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ اَعْظَمَ الْحَسَراتِ يَوْمَ القيامَةِ حَسْرَةُ رَجُلٍ كَسَبَ مالاً فى غَيْرِ طاعَةِ اللّهِ، فَوَرِثَهُ رَجُلٌ فَاَنْفَقَهُ فى طاعَةِ اللّهِ سُبْحانَهُ فَدَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ وَدَخَلَ الأوَّلُ بِهِ النّارَ؛

حضرت على(علیه السلام) هنگام بازگشت از جنگ صفّین، چون در بیرون کوفه به قبرستان رسیدند، خطاب به مردگان و اسیرانِ خاک، چنین فرمودن

حضرت على(علیه السلام) هنگام بازگشت از جنگ صفّین، چون در بیرون کوفه به قبرستان رسیدند، خطاب به مردگان و اسیرانِ خاک، چنین فرمودند:

چيزى را كه نمى دانى كى ناگهانى سراغت مى آيد (يعنى مرگ)، سزاوار است پيش از آنكه تو را فرا گيرد، براى روبه رو شدن با آن آماده شوى

امام على علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ اَمْرا لا تَعْلَمُ مَتى يَفْجَأُكَ، يَنْبَغى اَنْ تَسْتَعِدَّ لَهُ قَبْلَ اَنْ يَغْشاكَ؛

هرگاه بنده اى از دنيا رود، فرشتگان گويند: «چه پيش فرستاده است؟» و مردم گويند: «چه برجا گذاشته است؟» پس مال اضافه خود را (با صدق

امام على علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ الْعَبْدَ اِذا ماتَ قالَتِ الْمَلائِكَةُ ماقَدَّمَ؟ وَقالَ النّاسُ ما اَخَّرَ؟ فَقَدِّمُوا فَضْلاً يَكُنْ لَكُمْ وَلا تُؤَخِّرُوا كُـلاًّ يَكُنْ عَلَيْكُمْ، فَاِنَّ الْمَحْرُومَ مَنْ حَرُمَ مِنْ خَيْرِ مالِهِ، وَالْمَغْبُوطَ مَنْ ثَقُلَ بِالصَّدَقاتِ وَ الْخَيْراتِ مَوازينُهُ؛

تنها بهره تو از دارايى ات، همان مقدار است كه براى آخرت خود پيش فرستاده اى، و آنچه را كه تأخير بيندازى و به جا گذارى، سهم وارث ا

امام على علیه السّلام فرمودند:
اِنَّما لَكَ مِنْ مالِكَ ما قَدَّمْتَهُ لاِخِرَتِكَ، وَما اَخَّرْتَهُ فَلِلْوارِثِ؛

خدا را، خدا را درباره همسايگان كه آن سفارش پيامبراکرم(صلى الله عليه و آله )شماست، پيامبر اکرم (صلى الله عليه و آله ) مرتّب دربا

امام على علیه السّلام فرمودند:
وَاللّهَ، اَللّهَ فِى جيرانِكُمْ، فَاِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مازالَ يُوصِى بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا اَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ؛

با دوست خود در اظهار محبّت سنگ تمام بگذار، ولى صد در صد به او اعتماد نكن و شيوه احتياط پيشه كن و با او به مواسات رفتار كن اما ه

امام على علیه السّلام فرمودند:
اِبْذِلْ لِصَديقِكَ كُلَّ الْمَوَدَّةِ، وَلاتَبْذُلْ لَهُ كُلَّ الطُّمَأنِينَةِ، وَاَعْطِهِ كُلَّ الْمُواساةِ وَلا تُفِضْ اِلَيْهِ بِكُلِّ ؛