توفيق

ميگن پدري مي خواست پسرش رو تنبيه كنه بچه از دست بابا فرار مي كنه. در مسجد باز بوده و پسر از ترس پدر به مسجد پناه مي بره. باباش مياد جلوي در مسجد...

چهارشنبه، 18 فروردين 1389

ش مثل شيميايي، ش مثل شرف

به مناسبت بيست و سومين سالگرد عمليات غرور آفرين كربلاي 5 و به ياد تمام آناني كه از اين خير عظيم سهم داشتند. اضطراب سردي ته دلم منفجر شد. گوش...

چهارشنبه، 18 فروردين 1389

با چنگ و دندان مقابل همه دنيا

جاده شلمچه كه افتاد دست ايراني ها همه در تصورشان پل نو را هم در تصرف خودمان مي ديدند و خب براي عراقي ها اين يعني «محمره» فاتحه. فرماندهان عراقي...

چهارشنبه، 18 فروردين 1389

سنگر، خون، شهادت

هدف من از آمدن به جبهه ربنا تقبل منا و پاسداري از اسلام عزيز و قرآن كريم و اداي دين به ديني بود كه از انقلاب اسلامي به گردن من گذاشته شده بود،...

چهارشنبه، 18 فروردين 1389

جنگ نعمت بود، تمام شد!

پاسي از شب گذشته است. همه پيرامونم خسته و ناتوان در خوابي عميق، فرو رفته اند. من مانده ام با 28 سال كه از پي هم مي گذرد. تاريخي كه پر است از...

چهارشنبه، 18 فروردين 1389

شيميايي مش رجب!

- ماسک رو هيچ وقت از خودتون جدا نکنيد، بوي سبزي تازه، سير... تا به مشام تون خورد...فقط چند ثانيه فرصت داريد ماسک ضد شيميايي رو بزنيد، اول در...

سه‌شنبه، 17 فروردين 1389

انتقام! انتقام!

تعصب و خشم وجود صادق را پر کرد و خون توي صورتش دويد، با تحکم گفت:«بچه هاي گردان فجر از گردان کميل، کتک بخوره!» زير بغل حسن مايلر را گرفت وتلوتلو...

سه‌شنبه، 17 فروردين 1389

25درصد باقي‌مانده

نگاهي به زندگي و پيكار شيد حسين لشكري، اولين اسير و آخرين آزاده ايراني - زود بيا، من و علي‌اكبر را به دزفول ببر، خيلي دلتنگ مي‌شيم! - اگه...

سه‌شنبه، 17 فروردين 1389

جلوي ضدانقلاب، سرخم نكنيد

ضدانقلاب، ديد خوبي روي‌مان داشت. آتش سنگيني مي‌ريختند. همه خوابيده بودند روي زمين. براي كنترل نيروها نيم‌خيز بودم. ناگهان از پشت، محمود آمد....

سه‌شنبه، 17 فروردين 1389

بيست سال در اتاق

كساني‌كه با حضورشان، جبهه‌ها را صفا بخشيدند، همين جانبازاني هستند كه امروز، ميزبانمان در آسايشگاه‌ها هستند. ميدان تجريش، محله امامزاده صالح...

دوشنبه، 16 فروردين 1389

يك جان به خدا بدهكاريم

حالا نمي‌دانم. شايد دارم اشتباه مي‌كنم؛ ولي حس من اين را مي‌گويد كه انگشت‌هايت توي پوتين آزاد آزادند. پوتين برايت خيلي گشاد است. اندازه پايت...

يکشنبه، 15 فروردين 1389

ايرانيِ گيلاني

هفت- هشت تا مجروح بوديم در يك اتاق بزرگ. از هر مليتي! اصفهاني، لر، آذري، شيرازي، كرد و بلوچ! از هركدام‌مان صدايي بلند مي‌شد: اصفهاني ناله مي‌كرد،...

يکشنبه، 15 فروردين 1389

غذا هم نتيجه جنگ را رقم مي‌زند!

مسجد محل، نذري مي‌داد. يك بار گرفته بود، ديدم دوباره صف ايستاد و گرفت. كسي كه غذا مي‌داد گفت: مگر غذا نگرفتي؟ اگر گرفتي برو بذار بقيه بگيرن....

يکشنبه، 15 فروردين 1389

شرمنده‌ام، آن‌شب نام خود را ننوشتم

فاصله پنج‌كيلومتري روستاي‌مان تا مدرسه را هر روز بايد مي‌رفتيم و برمي‌گشتيم. نه با ماشين، نه با دوچرخه كه با پاي پياده. اين، ما را در سن كم و...

يکشنبه، 15 فروردين 1389

پنج نظم پايداري

علي داوودي را پيش از كتاب «مردگان بسيارند» بيشتر با غزل‌هاي شورانگيزش مي‌شناختيم. اما گويا ناگفته‌هايي در غزل دارد كه بايد سپيد و بي‌تكلّف بيان...

يکشنبه، 15 فروردين 1389

يادمانده‌هايي از روزهاي تلخ آوارگي

كسي نمي‌دانست پرواز هواپيما و صداي ضدهوايي به خاطر چيست. نيروها و تجهيزات، شبانه به آبادان آمدند تا مردم دچار وحشت نشوند. پچ‌پچ كردن درباره جنگ...

چهارشنبه، 11 فروردين 1389

سجده کن بر خاک پاک شلمچه

در اولين روز اسفند ماه سال 74، توفيق نصيبمان شد تا به همراه عده اي از خواهران بسيحي و مادران شهدا به زيات شهيدان در مناطق جنگي جنوب نائل شويم....

پنجشنبه، 27 اسفند 1388

يک قدم تا مرگ

ساعت 30/12 دقيقه روز پنج شنبه داخل آسايشگاه مشغول خوردن غذا بوديم . لقمه اول نه لقمه ي دوم تو دهانم بود که فرمانده وارد شد و گفت: -کليه نيروها...

پنجشنبه، 27 اسفند 1388

ستارگان آسمان

هر چيزي که يک دختر به سن و سال من دلش مي خواست داشته باشد، من داشتم. پدرم هميشه هواي مرا داشت. پدرم مي گفت: «هرکاري مي خواهي بکن فقط سالم زندگي...

سه‌شنبه، 25 اسفند 1388

باخاطرات دفاع مقدس

سپيده دمان وقتي آتش عمليات فرو نشسته بود، نخستين آمبولانس، در حياط بيمارستان دزفول توقف کرد. پيرمرد ازساعت ها قبل خودش را آماده کرده بود. به...

دوشنبه، 24 اسفند 1388