صبا، رمزي بگو از من به دلداري که خود داند

صبا، رمزي بگو از من به دلداري که خود داند شاعر : اوحدي مراغه اي و گر گويد: کدامست اين؟ بگو: ياري که خود داند صبا،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند

سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند شاعر : اوحدي مراغه اي بنهم گردن، اگر خاک درم گرداند سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

رخ تو بجز جور و خواري نداند

رخ تو بجز جور و خواري نداند شاعر : اوحدي مراغه اي دل من بجز بردباري نداند رخ تو بجز جور و خواري نداند من از يارمندي،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

کيست کز آن بت بمن خبر برساند؟

کيست کز آن بت بمن خبر برساند؟ شاعر : اوحدي مراغه اي گر نبود نامه‌اي، زبر برساند کيست کز آن بت بمن خبر برساند؟ ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر که در حلقه‌ي زلف تو گرفتار بماند

هر که در حلقه‌ي زلف تو گرفتار بماند شاعر : اوحدي مراغه اي همچو من سوخته و خسته دل و زار بماند هر که در حلقه‌ي زلف...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

از در ما چو در آمد، اثر ما بنماند

از در ما چو در آمد، اثر ما بنماند شاعر : اوحدي مراغه اي اين دل و دين و تن و جان و سر و پا بنماند از در ما چو در...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چون عشق در آيد، قدم سر بنماند

چون عشق در آيد، قدم سر بنماند شاعر : اوحدي مراغه اي عشقت به بر آيد، چو ترا بر بنماند چون عشق در آيد، قدم سر بنماند...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خانه خالي شد و در کوي دل اغيار نماند

خانه خالي شد و در کوي دل اغيار نماند شاعر : اوحدي مراغه اي همه غم رفت و ه بغير از غم آن يار نماند خانه خالي شد و...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند شاعر : اوحدي مراغه اي بنده‌ي حلقه‌ي زلفين و بنا گوش تواند دلبران جمله غلام لب...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند شاعر : اوحدي مراغه اي زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند نقش لب تو از شکر و پسته...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اول فطرت که نقش صورت چين بسته‌اند

اول فطرت که نقش صورت چين بسته‌اند شاعر : اوحدي مراغه اي مهر رويت در ميان جان شيرين بسته‌اند اول فطرت که نقش صورت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

فرش زمردين به زمين در کشيده‌اند

فرش زمردين به زمين در کشيده‌اند شاعر : اوحدي مراغه اي و آنگه برو، ز گل، علم زر کشيده‌اند فرش زمردين به زمين در کشيده‌اند...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دشمنان گويي دگر در کار ما کوشيده‌اند

دشمنان گويي دگر در کار ما کوشيده‌اند شاعر : اوحدي مراغه اي کان پري رخ را چنين از چشم ما پوشيده‌اند دشمنان گويي دگر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باز شادروان گل بر روي خار انداختند

باز شادروان گل بر روي خار انداختند شاعر : اوحدي مراغه اي زلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند باز شادروان گل بر روي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

يوسف ما را به چاه انداختند

يوسف ما را به چاه انداختند شاعر : اوحدي مراغه اي گرگ او را در گناه انداختند يوسف ما را به چاه انداختند کارواني...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دوشم از کوي مغان دست به دست آوردند

دوشم از کوي مغان دست به دست آوردند شاعر : اوحدي مراغه اي از خرابات سوي صومعه مست آوردند دوشم از کوي مغان دست به...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تو آفتابي و خلقت چو سايه بر اثرند

تو آفتابي و خلقت چو سايه بر اثرند شاعر : اوحدي مراغه اي کز آستان تو چون سايه در نمي‌گذرند تو آفتابي و خلقت چو سايه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

کي مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟

کي مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟ شاعر : اوحدي مراغه اي اين قدر بس که ز دورم نگران بگذارند کي مرا نزد تو همچون...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن نه من باشم که چون ميرم به تابوتم برند

آن نه من باشم که چون ميرم به تابوتم برند شاعر : اوحدي مراغه اي يا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند آن نه من...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چون ز بغداد و لب دجله دلم يار کند

چون ز بغداد و لب دجله دلم يار کند شاعر : اوحدي مراغه اي دامنم را چو لب دجله‌ي بغداد کند چون ز بغداد و لب دجله دلم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390