مهر وطن

تا که جان باشد به تن، مهر وطن در خون ماست جاودان ميهن ز عشق پاک و روزافزون ماست تا ز دشمن در امان باشد وطن، در راه آن جان فشاني عرف ما، سر...

چهارشنبه، 14 دی 1390

گيلان

گيلان، اي سرزمين سبزه ي خوش رنگ زير بلند آسمان آبي و زيبا دورم من از تو، گر هزاران فرسنگ زير بلند آسمان آبي و زيبا دور توان شد مگر ز مادر دلبند...

چهارشنبه، 14 دی 1390

کهن ديارا...

کهئ ديارا! ديار يارا، عسس گر آيد به قصد جانم اگر بميرم، وگر بمانم، دل از تو کندن نمي توانم درخت خشکم، ستبر ريشه، ستاده تنها، کنار بيشه زجا نجنبم...

چهارشنبه، 14 دی 1390

کردستان

آنجا که سخن ز مرز کردستان است فرياد برآرم که: دليرستان است اين خاک دلير پرور ايران است اين پهنه مردخيز کردستان است آنان که نژاده اند از مردم...

چهارشنبه، 14 دی 1390

قصيده خراسانيه

من بنده ام شهنشه ايمان را سلطان دين شهيد خراسان را تابنده مِهر نُه فلک عشقم تا، بنده ام من آن شه ايمان را آن عقل صرف و جوهر حکمت را وان بحر...

چهارشنبه، 14 دی 1390

فردوسي

تو اي برکشيده سخن تا سپهر برآورده کاخ سخن تا به مهر بزرگ اوستادا، سخنور تويي همه پيرويم و پيمبر تويي چو بوسد سر خامه انگشت تو نلرزد به...

چهارشنبه، 14 دی 1390

فردوسي بزرگ

سخن بزرگ شود چون درست باشد و راست کس ار بزرگ شد از گفته بزرگ، رواست چه جد، چه هزل درآيد به آزمايش کژ هر آن سخن که نه پيوست با معاني راست شنيده...

چهارشنبه، 14 دی 1390

فداي ميهنم

تا تو گسسته اي ز من، تاب نمانده در تنم کيست به ياد چشم تو، مست؟ منم، منم، منم دور از آن نگاه تو، وز رخ همچو ما تو روز در آه و زاري ام، شب به...

چهارشنبه، 14 دی 1390

طليعه ي بهار

فصل بهاران رسيد با گهرين زيورا کرد نو آيين قبا خواجه منش در برا ابر بهاري کشيد با دل دريا صفت توده ي اسفنج تر بر سر بحر و برا مخزن باروت شد...

چهارشنبه، 14 دی 1390

شهيد وطن

اي شهيدان که رفته از نظريد در دل ما هميشه جلوه گريد غايب از ديدگان ما، ليکن حاضر اندر خيال سر به سريد جان فدا کرده بهر ملت و دين سر ز کف داده...

چهارشنبه، 14 دی 1390

شاهنامه، نغمه ملي

کار ما ملت اصيل و نجيب بوده از ابتدا غريب و عجيب گه ز سوراخ سوزني گذريم گه ز دروازه ره به در نبريم يک زمان شعر و شاعري شد باب شعر پر شد ز...

چهارشنبه، 14 دی 1390

سهند

برجسته ي سپيد طهارت چتر فرود زرتشت افسانه خروج نهنگ از کنار نيل آتش به جان برف به دوش آيينه محدب کولاب قرنها موي سفيد سينه تاريخ يک خرمن غنيمت...

چهارشنبه، 14 دی 1390

سرود ملي

سرود زير که عنوان فرعي اش «پيام به سيروس» است، تا حدودي بيانگر نگرش شاعران عصر مشروطه به ايران باستان و خاطرات شکوه بر باد رفته اي است که در...

چهارشنبه، 14 دی 1390

سرو کاشمر

اي روشني باغ و بهاران که تو بودي وي خرمي خاطر ياران که تو بودي اي سرو که در پيرهن صبح نگنجيد جان تو و اي جان بهاران که تو بودي با پيرهن سبز،...

چهارشنبه، 14 دی 1390

سرافرازي وطن

قسم به عشق که تا روح در بدن دارم به دل اميد سرافرازي وطن دارم به شوق و ذوق شهادت، به راه امام وطن کفن هميشه به تن، جايي پيراهن دارم اگر شهيد...

چهارشنبه، 14 دی 1390

زمزمه زنده رود

بمان که زمزمه ي زنده رود جان باشي عروس کاشي آغوش اصفهان باشي بود که نيمه شبي اي شکفته تر از صبح چراغ پنجره سبز آسمان باشي؟ به ال خنده بهارانه...

چهارشنبه، 14 دی 1390

رشک بهشت

کشور ايران پاک، رشک جنان است بهتر و برتر ز جمله ملک جهان است منبع فرهنگ و دانش است و فضيلت مظهر قدر و شکوه و شوکت و شان است کار بزرگانش، زيب...

چهارشنبه، 14 دی 1390

دو دريا

در دو قصیده زير کوشش شده است مطالب تاريخي از زبان دو درياي بزرگ شمال و جنوب کشور بيان شود. شعر نخست، زبان حال خليج فارس است و شعر دوم، زبان حال...

چهارشنبه، 14 دی 1390

در تهنيت جشن مهرگان

شاد باشيد که جشن مهرگان آمد بانگ و آواي دراي کاروان آمد کاروان مهرگان از خزران آمد يا ز اقصاي بلاد چينستان آمد نه از اين آمد بالله، نه از آن...

چهارشنبه، 14 دی 1390

در بارگاه سعدي

سعديا، از باب عشقت در گلستان آمديم بوستانت ديده، چون بلبل به دستان آمديم طيبات را که دانشگاه عشق سرمد است تازه اين پيرانه سر،طفل دبستان آمديم...

چهارشنبه، 14 دی 1390