گل بي رخ يار خوش نباشد

گل بي رخ يار خوش نباشد بي باده بهار خوش نباشد طرف چمن و طواف بستان بي لاله عذار خوش نباشد

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

رسيد مژده که آمد بهار و سبزه دميد

وظيفه گر برسد مصرفش گل است و نبيد رسيد مژده که آمد بهار و سبزه دميد فغان فتاد به بلبل نقاب گل که کشيد صفير مرغ برآمد بط شراب کجاست

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

ابر آذاري برآمد باد نوروزي وزيد

وجه مي مي‌خواهم و مطرب که مي‌گويد رسيد ابر آذاري برآمد باد نوروزي وزيد بار عشق و مفلسي صعب است مي‌بايد کشيد شاهدان در جلوه و من شرمسار کيسه‌ام...

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد

خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد که در دستت بجز ساغر نباشد زمان خوشدلي درياب و در ياب که دايم در صدف گوهر نباشد

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

چو آفتاب مي از مشرق پياله برآيد

ز باغ عارض ساقي هزار لاله برآيد چو آفتاب مي از مشرق پياله برآيد چو از ميان چمن بوي آن کلاله برآيد نسيم در سر گل بشکند کلاله سنبل

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

کي شعر تر انگيزد خاطر که حزين باشد

کي شعر تر انگيزد خاطر که حزين باشد يک نکته از اين معني گفتيم و همين باشد از لعل تو گر يابم انگشتري زنهار ...

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

زهي خجسته زماني که يار بازآيد

به کام غمزدگان غمگسار بازآيد زهي خجسته زماني که يار بازآيد بدان اميد که آن شهسوار بازآيد به پيش خيل خيالش کشيدم ابلق چشم

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید

عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید برق دولت که برفت از نظرم بازآید دارم امید بر این اشک چو باران که دگر

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

نفس برآمد و کام از تو بر نمي‌آيد

فغان که بخت من از خواب در نمي‌آيد نفس برآمد و کام از تو بر نمي‌آيد که آب زندگيم در نظر نمي‌آيد صبا به چشم من انداخت خاکي از کويش

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

جهان بر ابروي عيد از هلال وسمه کشيد

هلال عيد در ابروي يار بايد ديد جهان بر ابروي عيد از هلال وسمه کشيد کمان ابروي يارم چو وسمه بازکشيد شکسته گشت چو پشت هلال قامت من

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

بخت از دهان دوست نشانم نمي‌دهد

دولت خبر ز راز نهانم نمي‌دهد بخت از دهان دوست نشانم نمي‌دهد اينم همي‌ستاند و آنم نمي‌دهد از بهر بوسه‌اي ز لبش جان همي‌دهم

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

اگر به باده مشکين دلم کشد شايد

که بوي خير ز زهد ريا نمي‌آيد اگر به باده مشکين دلم کشد شايد من آن کنم که خداوندگار فرمايد جهانيان همه گر منع من کنند از عشق

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آيد

گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآيد گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آيد گفتا ز خوبرويان اين کار کمتر آيد گفتم ز مهرورزان رسم وفا بياموز

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

بر سر آنم که گر ز دست برآيد

دست به کاري زنم که غصه سر آيد بر سر آنم که گر ز دست برآيد ديو چو بيرون رود فرشته درآيد خلوت دل نيست جاي صحبت اضداد

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

دست از طلب ندارم تا کام من برآيد

يا تن رسد به جانان يا جان ز تن برآيد دست از طلب ندارم تا کام من برآيد کز آتش درونم دود از کفن برآيد بگشاي تربتم را بعد از وفات و بنگر

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

خوشا دلي که مدام از پي نظر نرود

به هر درش که بخوانند بي‌خبر نرود خوشا دلي که مدام از پي نظر نرود ولي چگونه مگس از پي شکر نرود طمع در آن لب شيرين نکردنم اولي

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

ساقي حديث سرو و گل و لاله مي‌رود

وين بحث با ثلاثه غساله مي‌رود ساقي حديث سرو و گل و لاله مي‌رود کار اين زمان ز صنعت دلاله مي‌رود مي ده که نوعروس چمن حد حسن يافت

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وين راز سر به مهر به عالم سمر شود ترسم که اشک در غم ما پرده در شود آري شود وليک به خون جگر شود گويند سنگ لعل شود در مقام صبر

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گر چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود

تا ريا ورزد و سالوس مسلمان نشود گر چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود حيواني که ننوشد مي و انسان نشود رندي آموز و کرم کن که نه چندان هنر است...

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گر من از باغ تو يک ميوه بچينم چه شود

پيش پايي به چراغ تو ببينم چه شود گر من از باغ تو يک ميوه بچينم چه شود گر من سوخته يک دم بنشينم چه شود يا رب اندر کنف سايه آن سرو بلند

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389