جانا ز لب آموز کنون بنده خريدن

جانا ز لب آموز کنون بنده خريدن شاعر : سنايي غزنوي کز زلف بياموخته‌اي پرده دريدن جانا ز لب آموز کنون بنده خريدن يا نيست ترامذهب فرياد رسيدن فريادرس او را که به دام تو درافتاد بيچاره شکاري خبه گردد ز تپيدن ما صبر گزيديم به دام تو که در دام اندوه تو ما را چو شکر شد به چشيدن اکنون که رضاي تو به اندوه تو جفتست زيرا که شکر هيچ نماند ز مزيدن از بيم به يکبار همي خورد نيارم مانديم به تو آنهمه کشي و چميدن ما رخت غريبانه ز کوي تو کشيديم خاک سر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

جانا ز لب آموز کنون بنده خريدن

شاعر : سنايي غزنوي

کز زلف بياموخته‌اي پرده دريدن		جانا ز لب آموز کنون بنده خريدن
يا نيست ترامذهب فرياد رسيدن		فريادرس او را که به دام تو درافتاد
بيچاره شکاري خبه گردد ز تپيدن		ما صبر گزيديم به دام تو که در دام
اندوه تو ما را چو شکر شد به چشيدن		اکنون که رضاي تو به اندوه تو جفتست
زيرا که شکر هيچ نماند ز مزيدن		از بيم به يکبار همي خورد نيارم
مانديم به تو آنهمه کشي و چميدن		ما رخت غريبانه ز کوي تو کشيديم
خاک سر کويت ز پي سرمه کشيدن		رفتيم به ياد تو سوي خانه و برديم
حقا که چو نارست به هنگام کفيدن		در حسرت آن دانه‌ي نار تو دل ما
دزديده در آن ديده‌ي شوخت نگريدن؟		ياد آيدت آن آمدن ما به سر کوي
پيغام تو آرد بر ما وقت بزيدن		اي راحت آن باد که از نزد تو آيد
وان سنگدلي کردن و در حجره دويدن		وان طيره گري کردن و در راه نشستن
خود چيست شمن را غرض از بت گرويدن		ما را غرض از عشق تو اي ماه رخت بود
برخيره نبود آن دو سه شب چشم پريدن		ما را فلک از ديده همي خواست جدا کرد
مولاي سگ کوي توام وقت گزيدن		زين روي که بر خاک سر کوي تو خسبد
زنهار به هش باش گه زلف بريدن		زنهار کيانند به زير خم زلفت
کارزد سخن بنده سنايي بشنيدن		بشنو سخن ما ز حريفان به ظريفي
چون پشت پلنگست ز خونابه چکيدن		پيش و بر ما ز آرزوي چشم چو آهوت
اي آهوک از سر بنه اين خوي رميدن		آرامش و رامش همه در صحبت خلقست
هرگز نتوان کوه به يک موي کشيدن		کوهيست غم عشق تو موييست تن من
خوي بد تو بنده ندانست خريدن		ما بندگي خويش نموديم وليکن