سنايي سناي خرد را سزاست

سنايي سناي خرد را سزاست شاعر : سنايي غزنوي جمالش جهان را جمال و بهاست سنايي سناي خرد را سزاست پس اخلاق او نور کلي چراست اگر شخصش از خاک دارد مزاج چنو از عزيزان عزيزي کجاست چنو در بزرگان بزرگي که ديد کسي عالم عقل خواند سزاست اگر خاطرش را به وقت سخن نداند که اين راي محض خطاست عجب زان که با او کند شاعري کجا ماه باشد چه جاي سهاست کجا نور باشد چه جاي ظلام همه شعر او فضل را کيمياست همه لفظ او قوت جانست و بس چو برج قمر پر شعاع و ضياست...