| عشق در بند استعارت نيست | | سخن عشق جز اشارت نيست |
| عقل را ذرهاي بصارت نيست | | دل شناسد که چيست جوهر عشق |
| عشق از عالم عبارت نيست | | در عبارت همي نگنجد عشق |
| بعد از آن هرگزش عمارت نيست | | هر که را دل ز عشق گشت خراب |
| که نکوتر ازين تجارت نيست | | عشق بستان و خويشتن بفروش |
| هرگز آن لحظه را کفارت نيست | | گر شود فوت لحظهاي بي عشق |
| که دلت را جز اين زيارت نيست | | دل خود را ز گور نفس برآر |
| که تنت را جز اين طهارت نيست | | تن خود را به خون ديده بشوي |
| سوي او زهرهي اشارت نيست | | پر شد از دوست هر دو کون وليک |
| بانگ بر زد که جاي غارت نيست | | دل شوريدگان چو غارت کرد |
| زانکه اين کار ما حقارت نيست | | تن در اين کار در ده اي عطار |