پس درآمد زود بوتيمار پيش

پس درآمد زود بوتيمار پيش شاعر : عطار گفت اي مرغان من و تيمار خويش پس درآمد زود بوتيمار پيش نشنود هرگز کسي آواي من بر لب درياست خوشتر جاي من کس نيازارد ز من در عالمي از کم آزاري من هرگز دمي دايما اندوهگين و مستمند بر لب دريا نشينم دردمند چون دريغ آيد، نجوشم چون کنم ز آرزوي آب دل پر خون کنم بر لب دريا به ميرم خشک لب چون نيم من اهل دريا، اي عجب من نيارم کرد از و يک قطره نوش گرچه دريا مي‌زند صد گونه جوش ز آتش غيرت دلم گردد کباب ...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

پس درآمد زود بوتيمار پيش

شاعر : عطار

گفت اي مرغان من و تيمار خويش		پس درآمد زود بوتيمار پيش
نشنود هرگز کسي آواي من		بر لب درياست خوشتر جاي من
کس نيازارد ز من در عالمي		از کم آزاري من هرگز دمي
دايما اندوهگين و مستمند		بر لب دريا نشينم دردمند
چون دريغ آيد، نجوشم چون کنم		ز آرزوي آب دل پر خون کنم
بر لب دريا به ميرم خشک لب		چون نيم من اهل دريا، اي عجب
من نيارم کرد از و يک قطره نوش		گرچه دريا مي‌زند صد گونه جوش
ز آتش غيرت دلم گردد کباب		گر ز دريا کم شود يک قطره آب
در سرم اين شيوه سودا بس بود		چون مني را عشق دريا بس بود
تاب سيمرغم نباشد الامان		جز غم دريا نخواهم اين زمان
کي تواند يافت از سيمرغ وصل		آنک او را قطره‌ي آبست اصل
هست دريا پر نهنگ و جانور		هدهدش گفت اي ز دريا بي خبر
گاه آرامست او را گاه زور		گاه تلخست آب او را گاه شور
گه شونده گاه بازآينده هم		منقلب چيزست و ناپاينده هم
بس که در گرداب او افتاد و مرد		بس بزرگان را که کشتي کرد خرد
از غم جان دم نگه دارد درو		هرک چون غواص ره دارد درو
مرده از بن با سرافتد چون خسي		ور زند در قعر دريا دم کسي
هيچ‌کس اوميد دلداري نداشت		از چنين کس کو وفاداري نداشت
غرقه گرداند ترا پايان کار		گر تو از دريا نيايي با کنار
گاه در موج است و گاهي در خروش		مي‌زند او خود ز شوق دوست جوش
تو نيابي هم از و آرام دل		او چو خود را مي‌نيابد کام دل
تو چرا قانع شدي بي روي او		هست دريا چشمه‌اي ز کوي او